Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Davacı asilin 06.10.2016 tarihli dava dilekçesinde özetle; adam öldürmeye tam teşebbüs suçundan yargılandığını, 05.03.2004 tarihinde beraat ettiğini, haksız olarak tutuklu kaldığı günler için 20.000,00 TL maddi, 100.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

2. Davalı vekili 02.11.2017 tarihli cevap dilekçesinde özetle; davacının tazminata esas dosyasının 15.03.2004 tarihinde kesinleştiğinden davanın kanunda belirlenen 3 aylık ve 1 yıllık yasal süresinde açılmadığından öncelikle süre yönünden reddi gerektiğini, davanın görevi ve yetkili mahkemede açılması gerektiğini, dava dilekçesinin yasal usul ve şartlara uygun açılmadığını, talep edilen tazminat miktarının fahiş olduğunu, davacının zararını ispat edemediğini, derdest dosya araştırması yapılması gerektiğini, öne sürmüştür.

3. ... Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.03.2018 tarihli ve 2017/240 Esas, 2018/74 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

4. ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 16.05.2019 tarihli ve 2018/1359 Esas, 2019/2030 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacının istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

5. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06.10.2021 tarihli tebliğnamesi ile davacının temyiz isteminin esastan reddini talep etmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacının temyiz istemi;

Açılan davanın zaman aşımı süresi bulunduğunu bilmediğini ve ödeme gücünün bulunmaması nedeniyle hükmedilen vekalet ücretinin reddi gerektiğine, ilişkindir.

III. DAVA KONUSU

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Davacının tazminata esas ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2003/713 Esas – 2004/194 Karar sayılı dava dosyasında adam öldürmeye tam teşebbüs suçundan yargılandığı, 01.07.2003 – 19.08.2003 tarihleri arasında tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 15.03.2004 tarihinde kesinleştiği ve davanın 466 sayılı Kanuna tabi olduğu, Ceza Genel Kurulunun yerleşik içtihatlarında, 466 sayılı Kanunun 2. maddesindeki üç aylık sürenin başlangıcı için 21.04.1975 tarih ve 3 5 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına atıf yapılarak kesinleşen beraat kararından davacının haberdar olmasının arandığı, ancak anılan kararda tazminat davasının ne zamana kadar açılması gerektiğine dair bir açıklama bulunmamakla birlikte hiçbir hakkın sonsuza dek dava konusu yapılamayacağı, özel hukuk kapsamında değerlendirilmesi gereken bu talebin de makul bir süre içinde dava konusu edilmesi gerektiği, dava süresi açısından en lehe kabul ile Borçlar Kanununun 60. maddesindeki sürenin kabulünün ve her koşulda davanın 10 yıllık süre içinde açılması gerektiği kabul edilmekle kanun dışı yakalanan veya tutuklananlar hakkında beraat hükmünün verilmesinden itibaren 10 yıl dolduktan sonra 466 sayılı Kanuna göre tazminat talep edilemeyeceğinden, davacının söz konusu davayı 06.10.2016 tarihinde açtığından 10 yıllık süre geçtikten sonra açıldığından davanın reddine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince verilen kararla ilgili olarak, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Tazminat talebinin dayanağı olan ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2003/713 Esas – 2004/194 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının adam öldürmeye tam teşebbüs suçundan 01.07.2003 – 19.08.2003 tarihleri arasında tutuklu kalıp, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 15.03.2004 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 466 sayılı Kanuna tabi olduğu anlaşılmakla, 15.03.2004 tarihinde kesinleşen beraat kararı üzerine 06.10.2016 tarihinde açılan davanın 466 sayılı Kanun gereğince 10 yıllık süreler geçtikten sonra açılması nedeniyle davanın süre yönünden reddine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.

Davacının Temyiz Talebi Yönünden;

Hükmedilen vekalet ücreti yönünden;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13.03.2007 gün ve 2 Esas, 63 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; koruma tedbirleri nedeniyle tazminat davalarında, ancak davanın tamamen reddi halinde davalı lehine vekalet ücretine hükmedileceği, somut olayda da davalının davayı vekili aracılığıyla takip edip davanın reddi kararı verildiğinden davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 16.05.2019 tarihli ve 2018/1359 Esas, 2019/2030 Karar sayılı kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.02.2023 tarihinde karar verildi.