Karar Detayı

Mahkemesi: Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kişilerin huzur ve sükununu bozma

Hüküm : Beraat

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Muğla 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.06.2016 tarihli ve 2016/85 Esas, 2016/315 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 08.04.2021 tarihli ve 2016/322288 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın müştekinin omuzuna çarpıp geçtikten sonra başka caddeye yöneldiği, müştekinin yürümeye devam ettiği sırada arkasına döndüğünde sanığın kendisini takip ettiği ve kendisine baktığı,okul bahçesinde babasını beklerken sanığın kaldırım üzerinde telefonla konuşuyormuş gibi yapıp gidip geldiğinde müştekiye baktığı iddiasıyla sanığın cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmış ise de; Tanık ...'un iddia olunan eylemin gerçekleşmesini görmemesi, müşteki beyanı doğrultusunda tanıklık yapması, TCK'nın 123'ün gerekçesinde belirtildiği üzere mağdurun ruhsal sükun içerisinde yaşama hakkının ihlalinin söz konusu olmadığı, işlendiği iddia olunan suçun oluşması için amaç unsurunun arandığı, bu amacın sırf huzur ve sükunu bozmak maksadıyla bir kimseye hukuka aykırı başka bir davranışta bulunulması olduğu, somut olayda sanığın böyle bir amacının olduğunun soyut iddia dışında ispat edilemediği, bir kişinin telefonla konuşarak kaldırımda bulunmasının orada bulunan diğer kişiler açısından her durumda suç oluşturmaması, sanığa yüklenen suçu işlediğine yönelik soyut iddia ve olaya şahit olmayan tanık beyanı dışında mahkumiyete yeterli kesin ve inandırıcı deliller bulunmadığı gerekçesiyle sanığın beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yerel mahkeme kararında yapılan inceleme neticesinde olayın kabulünde herhangi bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Sanık hakkında kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 123 üncü maddesinde düzenlenen kişilerin huzur ve sükununu bozma suçu genel ve tamamlayıcı nitelikte bir suç olup, bu suçun oluşması için eylemin Kanunda ayrıca suç olarak tanımlanmamış olması gerekmektedir. Kişilerin huzur ve sükununu bozma suçu ile korunan hukuki yarar kişi özgürlüğünün korunması ve bireyin, psikolojik ve ruhsal bakımdan rahatsız edilmemesi ve yaşamını sağlıklı bir şekilde sürdürmesi olarak tanımlanmaktadır. Bu suçun oluşabilmesi için, kanun metninde yazılı bulunan telefon etme, gürültü yapma yada aynı maksatla, hukuka aykırı bir davranışta bulunulması eylemlerinin bir kez yapmasının yeterli olmadığı, eylemin ısrarla tekrarlanması, süreklilik arz etmesi ve sırf kişilerin huzur ve sükununu bozma saiki ile işlenmesi gerekmektedir.

Israr ögesinin ve sırf huzur ve sükunu bozma saikinin bulunmaması nedeniyle unsurları oluşmayan kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan mahkemece sanığın beraatine dair hüküm tesisinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde Muğla 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.06.2016 tarihli ve 2016/85 Esas, 2016/315 Karar sayılı kararında açıklanan nedenlerle katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.11.2023 tarihinde karar verildi.