Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2015/546 E., 2016/485 K.

SUÇ: Kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜM: Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Elbistan 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.03.2016 tarihli 2015/546 E. 2016/485 K. sayılı kararı ile sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan 5271 sayılı Kanunun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 13.03.2021 havale tarihli ve 2016/220747 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile 18. Ceza Dairesine tevdi olunmuştur.

3.Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 01.02.2023 tarihli 2021/16959 esas 2023/2148 karar sayılı kararı ile dosyanın 12. Ceza Dairesine devredilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Mahalli Cumhuriyet Savcısının Temyiz Sebepleri

Sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozmadan mahkumiyet verilmesi gerekirken beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Yerel Mahkemenin Kabulü:

"Her ne kadar sanık ... hakkında Hakaret suçundan kamu davası açılmış ise de hakaret eyleminin katılan ... ile sanık tarafından karşılıklı işlendiği katılan ...'ın da beyanıyla sabit olduğundan TCK 129/3 ve CMK 223/4 c maddeleri gereğince sanığa ceza verilmesine yer olmadığına, sanık hakkında Kişilerin Huzur ve Sükununu Bozma suçundan açılan kamu davasında yüklenen fiilin hem hakaret hem kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunu oluşturması durumunda TCK 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima kuralları gereğince gereğince ceza üst sınırı daha yüksek olan Hakaret suçunu oluşturduğu, bu haliyle eylemin kanunda ayrıca suç olarak tanımlanmamış olması nedeniyle CMK'nın 223/2 a maddesi uyarınca beraatine karar verilmesi gerektiği yolunda duruşma sürecinde tam bir vicdani kanaat hasıl olmuş ve aşağıdaki şekilde hüküm kurmak gerekmiştir." şeklindedir.

2.Sanığın savunması "Müşteki benim eski sevgilim olan ...'in eşi olur, ben ...'in evlendiğini bilmiyordum, olay tarihinde görüşmek için ...'i arayınca eşi olan müşteki telefonu aldı ve aramızda tartışma başladı, bana küfür ederek hakaret etti bende bana yapılan hakarete karşılık ben de küfür ederek hakarette bulundum, halen müşteki beni arayıp rahatsız etmektedir, bununla ilgili gerekli şikayette bulunacam, yaptığımdan pişmanım, şikayetten vazgeçme olursa bunu da kabul ederim" şeklinde savunmada bulunmuştur." şeklindedir.

3.Katılan ...'ın beyanı Zannedersem sanık benim eşimin eski erkek arkadaşıymış. Eşimle evlendiğimizden beri şikayet ettiğim tarihe kadar beni sürekli arayarak rahatsız etmiştir. Her aradığında da küfür etmiştir. Bu küfürler sinkaflı küfürlerdir. Son aradığında bende dayanamayarak küfrüne küfürle karşılık vermiştim. Beni sürekli arayarak rahatsız etmesi ve bana sihkaflı küfürlerle hakaret etmesi nedeniyle sanıktan şikayetçiyim. Davaya katılmak istiyorum. Sanık beni şikayet etmeden önce hemen hemen her gün arıyordu. 0553 38014 numaralı hat bize ait olmalıdır. Sanık bizim bütün numaralarımızı nasıl oluyorsa öğreniyordu. Bu nedenle bizde bazen babam ...'ın telefonuyla kendisini arayıp bizi rahatsız etme artık şeklinde uyarıyorduk. Bizim tarafımızdan atılan mesajlar ve yapılan aramalar bu amaçlaydı " şeklinde beyanda bulunmuştur.

4.... Taş'ın beyanı "Sanığın eşim ...'ı sürekli arayarak rahatsız ettiği doğrudur. Biz 2013 yılında evlendik. Evlendiğimiz zamanların ilk aylarında aramıştı ve o zaman küfrüne şahit olmuştum. Eşim hoparlörü açıp dinletmişti. Sanık ana avrat sinkaflı küfürler ediyordu. Şikayet tarihinde sonra sanık benim Facebook hesabıma beni şikayet etmişsin. Seni sinkaf ederim şeklinde küfürler eden bir mesaj atmıştı. Sanığın bana bahsettiğiniz iddiaları doğru değildir. Ben kesinlikle kendisini arayarak ona sıkıntılarımı anlatmıyordum. Benim zaten şu anda bile cep telefonum yoktur eşimin telefonunu ortak kullanıyoruz." şeklinde beyanda bulunmuştur.

IV. GEREKÇE

Mahalli Cumhuriyet savcısının Temyiz Sebepleri Yönünden;

5237 sayılı Kanun'un 123 üncü maddesinde düzenlenen kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunun maddi unsurunun, sırf huzur ve sükununu bozmak amacıyla bir kimseye ısrarla telefon edilmesi, gürültü yapılması ya da hukuka aykırı başka bir davranışta bulunulmasından ibaret olduğu gözetildiğinde, HTS kayıtları ve incelenen dosya kapsamına göre sanık hakkında beraat kararı verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Elbistan 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.03.2016 tarihli 2015/546 E. 2016/485 K. sayılı kararı kararında mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.11.2023 tarihinde karar verildi.