Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2016/46 E., 2016/277 K.

SUÇ: Kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜM: Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çarşamba 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.04.2016 tarihli ve 2016/46 Esas, 2016/277 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 01.03.2021 tarihli Tebliğname ile hükmün onanması görüşüyle Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz istemi; sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurlarının oluşması ve üzerine atılı suçu işlediğine dair yeterli delil bulunması sebebiyle sanık hakkında mahkumiyet yerine beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Çarşamba 2. Asliye Ceza Mahkemesi gerekçesinde "Sanık hakkında "Kişilerin Huzur ve Sükununu Bozma" suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı TCK'nın 123. maddesi gereğince cezalandırılması için mahkememize kamu davası açılmışsa da; sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı zira katılan ile sanığın aynı bahçe içerisinde bulunan iki ayrı evde ikamet ettiği, bu sebeple sanığın kendi evine gidenilmek için katılanın evine yaklaşmasının olağan olduğu, tanık ... ve katılanın olay günü kapılarını ve camlarını tıklatan kişinin sanık olduğunu bizzat görmediklerini beyan ettikleri, tanık ...'ın ise sanığın yere düşmesi sebebi ile kapıyı kendisinin çaldığını beyan ettiği, sanığın kapıyı çaldığına dair her türlü şüpheden uzak ve kesin delil bulunmamakla birlikte yalnızca bir defa gerçekleşen bu tür bir eylemin ısrar unsurunu içermemesi sebebi ile atılı suçu oluşturmayacağı anlaşıldığından CMK.223/2 a maddesi gereğince sanığın beraatine karar verilerek aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur." denilmiştir.

2. Sanık beyanında "... ile daha önce resmi evliydik, 37 yıl önce boşandık, ancak kendisi ... köyündeki benim ikametimin bulunduğu yerde aynı bahçe içerisinde farklı bir konutta yaşamaktadır, ben onların evine giremiyorum, gelinim ... beni o eve almıyor, o gece alkollü vaziyette evime giderken bahçede yere düşmüşüm o sırada ... bana yardım etmek istemiş, zira o beni arabası ile eve bırakmıştı, ... onların kapısını çalıp yardım istemek istemiş, onlarda bu duurmu görünce Jandarmaya haber vermiş, daha önce aramızda bir takım tartışmalar olmuştu ben bunlarla ilgili şikayet edilmiştim, atılı suçlamayı kabul etmiyorum hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını kabul ederim." demiştir.

3. Katılan beyanında "Sanık benim eski eşimdir, daha önceleri bana yönelik eylemleri olmuştur, 19/11/2015 günü evimin kapısını çaldı camına vurdu herhangi bir şey söylemedi, ben kapıya bizzat onun vurduğunu görmedim ancak ondan başkası kapıya vurmaz, kapıya o vurdu, yanında bir arkadaşı vardı, arkadaşının ismi ... dir, sanık ile benim evim aynı bahçe içerisindedir, şikayetçiyim, davaya katılmak istiyorum" demiştir.

4. Tanık ... C. beyanında "Olay günü ... ile birlikte ikamet ettiğimiz evin kapısına ve camına vuruldu evde erkek olmadığı için biz korktuk sanığın kapıya ve cama bizzat vurduğunu ben görmedim, yanında tanımadığım bir kişi daha vardı, o gün kapıya ve cama vurmak dışında herhangi bir şey yapmadı, yaptıysada ben görmedim", tanık ... K. beyanında "Olay günü ben ...'i gece saatinde eve bırakmıştım, alkollüydü bu sebeple düştü uğraştım ancak onu yerden kaldıramadım, evde kimse yokmu diye sordum bana yengen evdedir dedi, ...'nun evini işaret etti, o ev zaten kendi evidir, kapıyı çaldım ancak ne kapıyı açan oldu ne de herhangi bir cevap veren oldu 15 dakika sonra da jandarmalar geldi, Hasan'ın kendi yaşadığı ev de aynı bahçe içerisindedir." demiştir.

IV. GEREKÇE

5237 sayılı Kanun'un 123 üncü maddesinde düzenlenen kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunun maddi unsurunun, sırf huzur ve sükununu bozmak amacıyla bir kimseye ısrarla telefon edilmesi, gürültü yapılması ya da hukuka aykırı başka bir davranışta bulunulmasından ibaret olduğu gözetildiğinde, somut olayda sanık ile katılanın aynı bahçe içerisindeki evlerde kaldığı ve sanığın olay günü katılanın kapısını çalması nedeniyle katılanın huzur ve sükununun bozulduğundan bahisle şikayetçi olduğu olayda, sanığın atılı suçu işlediğine dair yeterli delil bulunmadığı ve kaldı ki bir kez gerçekleşen eylemde ısrar unsurunun da bulunmadığı anlaşılmakla, mahkemece sanığın beraatine hükmedilmesinde hukuka aykırılık bulunmamış ve mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Çarşamba 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.04.2016 tarihli ve 2016/46 Esas, 2016/277 Karar sayılı kararında mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.10.2023 tarihinde karar verildi.