Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2015/1328 E., 2016/100 K.

SUÇ: Kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜM: Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kırıkkale 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.02.2016 tarihli ve 2015/1328 Esas, 2016/100 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin (e) fıkrası uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2.Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 23.02.2021 tarihli 2016/153958 sayılı hükmün onanması görüşünü içerir tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi;

Kararın eksik inceleme ile verildiğine, usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Mahkeme gerekçesinde;

''...Sanığın olay tarihinde telefonla müşteki ...'un eşi ...'in kardeşi ...'ün öldüğünü söylediği iddia edilmiş ve telefon üzerine katılanların Nevşehir İli ... İlçesi ... köyüne gitmek için yola çıktıkları, katılanların huzursuz ve rahatsız oldukları anlaşılmış ise de; huzur ve sükunu bozma suçunun oluşabilmesi için ısrar unsurunun oluşması gerektiği, sanığın olay esnasında bir defa katılanı aradığı kabul edilmiş olsa bile bir kez aramanın huzur ve sükunu bozma suçunun maddi unsuru olan ısrar unsurunu oluşturamayacağı, katılanların olay sebebiyle duydukları rahatsızlığın hukuki uyuşmazlık niteliğinde olan haksız fiil veya tazminat hukuku kapsamında değerlendirilebileceği, katılanların olay sebebiyle duydukları rahatsızlığa ilişkin olarak tanık dinlenmesinin de yargılamanın esasını etkilemeyeceğine kanaat edilerek, bu haliyle sanığın ısrarla katılanları aramak suretiyle huzur ve sükununu bozduğuna dair katılanların soyut ifadesi dışında cezalandırılmasını gerektirecek şüpheden uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı delil elde edilemediğinden CMK 223/2e maddesi gereği beraatine karar verilmesine yönelik aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur. '' demiştir.

2.Katılanlar sanıktan şikayetçi olduklarını beyan etmişlerdir.

3. Sanık savunmasında: ''İddianamede anlatılan üzerime atılı suçu anladım, ben hiçbir şekilde Müşteki ...'i aramadım kendisi ile 20 yıldır görüşmüyorum. Şu an kullanmış olduğum telefon numarası 0539 400 56 06'dır. Üzerime atılı suçlamayı kabul etmiyorum, beraatime karar verilmesini mahkeme aksi kanaatte ise lehe olan hükümlerin uygulanmasını talep ederim. Hakkımda şikayetten vazgeçme olursa kabul ederim, öncelikle beraatimi, mahkeme aksi kanaatte ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını isterim'' demiştir.

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kırıkkale 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.02.2016 tarihli ve 2015/1328 Esas, 2016/100 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.10.2023 tarihinde karar verildi.