Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2016/52 E, 2016/43 K

SUÇ: Kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜM: Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Gölpazarı Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.11.2015 tarihli ve 2015/224 Esas, 2015/295 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 123 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarıca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

2.Gölpazarı Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.11.2015 tarihli ve 2015/224 Esas, 2015/295 Karar sayılı kararına sanık müdafii tarafından itiraz edilmesi üzerine Bilecik Ağır Ceza Mahkemesinin 13.01.2016 tarihli ve 2015/989 Değişik İş sayılı kararı ile itirazın kabulü ile kararın kaldırılmasına karar verilmiştir.

3.Gölpazarı Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.02.2016 tarihli ve 2016/52 Esas, 2016/43 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

4.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen, 26.02.2021 tarihli ve 18 2016/162659 sayılı hükmün onanması görüşünü içerir Tebliğname ile Yargıtay 4. Ceza Dairesine tevdi edilmiştir.

5.Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 01.02.2023 tarihli ve 2021/13643 Esas, 2023/1171 Karar sayılı kararı ile dosya Dairemize gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın ... ile trafikte seyir halinde iken duygusal yönden ilgisi bulunduğu katılanı sıkıştırmak suretiyle rahatsız ettiği iddiası ile sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan kamu davası açılmıştır.

2.Mahkemece; atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı kabul edilerek sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

3.Sanık seyir halinde giderken önünden giden aracı geçmeye çalıştığını, aracın katılana ait olduğunu fark etmediğini beyan ederek atılı suçlamayı reddetmiştir.

4.Katılan sanık hakkındaki şikayetini devam ettirmiş, sanığın kendisi ile yakınlık kurmak için önceden eylemlerde bulunduğunu beyan etmitir.

IV. GEREKÇE

Kişilerin huzur ve sükununu bozma suçu ile korunan hukuki yarar kişi özgürlüğünün korunması ve bireyin, psikolojik ve ruhsal bakımdan rahatsız edilmemesi ve yaşamını sağlıklı bir şekilde sürdürmesi olarak tanımlanmaktadır. Bu suçun oluşabilmesi için, kanunun metninde yazılı bulunan telefon etme gürültü yapma ya da aynı maksatla hukuka aykırı bir davranışta bulunulması eylemlerinin bir kez yapılmasının yeterli olmadığı, eylemlerin ısrarla tekrarlanması, süreklilik arz etmesi ve sırf kişilerin huzur ve sükununu bozma saiki ile işlenmesi gerekmektedir.

Bu açıklamalar ışığında sanığın trafikte seyir halinde katılanı rahatsız etmesine konu eylemde ısrar unsuru oluşmamış olup; yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gölpazarı Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.02.2016 tarihli ve 2016/52 Esas, 2016/43 Karar sayılı kararında Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.10.2023 tarihinde karar verildi.