Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2014/1132 E., 2016/457 K.

SUÇLAR: Kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜM: Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu 41. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.06.2016 tarihli ve 2014/1132 Esas, 2016/457 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 06.04.2021 tarihli ve 18 2016/325831 sayılı hükmün onanması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz isteği; sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılan ile sanığın, aynı binada oturan komşu şahıslar oldukları ve olay günü öncesinde de aralarında problemler yaşadıkları, olay günü ise sanığın kendisine ait ev içerisinde makina çalıştırıp gürültü yaparak şikayetçi ve ailesini rahatsız ettiği ve bu şekilde kişilerin huzur ve sükununu bozma eyleminde bulunduğu iddiası ile sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan kamu davası açılmıştır.

2. Mahkemece; sanığın inkara yönelik savunmaları, katılan tarafından dosyaya sunulan ses kayıtlarının sanık tarafından çıkarıldığına dair yeterli ve kesin delil elde edilememiş olması, alınan bilirkişi ek raporundan katılan tarafından sunulan ses kayıtlarının olay sonrası tarihlere ait olduğunun anlaşılması, sanığın evinde tespit edilen eşyaların özelliği ve şüpheden sanık yararlanır ilkesi hep birlikte değerlendirildiğinde yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçesiyle CMK 223/2 e maddesi uyarınca beraatine verilmiştir.

3. Sanık aşamalardaki beyanlarında, ''üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğini, kesinlikle evde makine çalıştırmadığını, zaman zaman evde tamirat için matkap çalıştırdığını, katılanın daha önceden de kendisini şikayet ettiğini ancak dinlenen şahitlerin katılanı doğrulamadığını, zaman zaman keman çaldığından dolayı katılanın rahatsız olduğunu, evinde kesinlikle kaynak makinesi bulunmadığını, istenildiği takdirde evinde tespit yapılabileceğini" savunmuştur.

4. Katılan aşamalardaki beyanlarında, "sanıktan şikayetçi olduğunu, kamu davasına katılmak istediğini, dosya içerisinde yer alan CD deki ses kaydını olay günü kendi kayıt cihazıyla çektiğini, sanığın aletlerinin halen evde olduğunu, daha önceki yargılamalarda sanık uzun yıllar o apartmanda oturduğu için kimsenin şahitlik yapmak istemediğini, bilirkişi ek raporuna bir itirazının olmadığını, sanığın cezalandırılmasını talep ettiğini " beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık hakkında kurulan hükme yönelik katılanın temyizinin incelenmesinde, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair, savunmasının aksine, şüpheden uzak, mahkumiyete yeter derecede kesin delil mevcut olmadığı anlaşıldığından, mahkemece sanığın beraatine dair hüküm tesisinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 41. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.06.2016 tarihli ve 2014/1132 Esas, 2016/457 Karar sayılı kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.10.2023 tarihinde karar verildi.