Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2021/542 esas, 2022/201 karar

SUÇ: Taksirle yaralama

KARAR: Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

Taksirle yaralama suçundan sanık ... hakkında basit yargılama usulü uygulanmak suretiyle yapılan yargılama sonunda, sanığın anılan suçtan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 89/1, 89/2 b, 52/2 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 251/3. maddeleri uyarınca 2.240,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ve katılanın zararı giderilmediğinden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair Denizli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/06/2021 tarihli ve 2021/299 esas, 2021/464 sayılı kararına karşı sanık müdafi tarafından yapılan itiraz üzerine, bu defa duruşma açılmak suretiyle genel hükümlere göre yapılan yargılama sonunda, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 89/1, 89/2 b, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 2.240,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ve katılanın zararı giderilmediğinden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına ilişkin Denizli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/03/2022 tarihli ve 2021/542 esas, 2022/201 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 09.08.2022 tarihli ve 94660652 105 20 14854 2022 Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.11.2022 tarihli ve KYB 2022/113541 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.11.2022 tarihli ve KYB 2022/113541 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, katılan ...'ın meydana gelen olay nedeni ile Denizli Devlet Hastanesinden alınan 28/08/2020 tarihli rapora göre kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanması karşısında, yerleşik Yargıtay içtihatlarına göre basit bir araştırmayla tespit edilebilecek nitelikteki zarar miktarı belirlenerek sanığa tespit edilen bu zarar miktarını gidermeyi kabul edip etmeyeceğinin sorulması suretiyle sonucuna göre sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1.Dosya içeriğine göre, sanığın sevk ve idaresindeki diyaliz nakil aracı minibüs ile seyir halindeyken katılan ... 'ı ikametinden alıp polikliniğe götürmek üzere seyrine devam ettiği sırada aracın ani fren yapması neticesinde katılanın ... içinde yere düşerek yaralandığı, mahkemece basit yargılama usulü uygulanarak sanık hakkında 5237 sayılı Kanunun 89 uncu maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkrasının (b) bendi, 5271 sayılı Kanunun 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası , 52 inci maddeleri uyarınca 2240 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, anılan karara sanık müdafinin itirazı üzerine genel hükümlere göre yargılama yapılarak sanığın 237 sayılı Kanunun 89 uncu maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkrasının (b) bendi, 62 nci maddesi, 52 inci maddeleri uyarınca 2240 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

2.Sanığın, katılanın zararını giderdiğine ilişkin bir bilgi ve belgeye dosyada rastlanılmaması ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının objektif koşullarından birisi olan mağdurun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tamamen giderilmesi koşulunun yerine getirilmediği, sanığın taksirle işlediği suç neticesinde oluşan zararın giderilmesi yönünde de bir çabasının bulunmadığı anlaşıldığından mahkemenin takdirinde isabetsizlik bulunmamış ve kanun yararına bozma talebi yerinde görülmemiştir.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.10.2023 tarihinde karar verildi.