Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2021/19 Esas, 2021/444 Karar

SUÇ: Taksirle öldürme

HÜKÜM: Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Reddi

Sanık hakkında Dairemizin bozma kararı üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.11.2019 tarihli 2019/392 Esas 2019/471 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunun 85 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddenin birinci fıkrası, 53 üncü maddenin altıncı fıkrası uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 2 yıl süre ile sürücü belgesinin geri alınmasına ilişkin hak yoksunlarına karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesi 12.03.2020 tarihli 2020/1292 Esas 2020/857 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında ilk derece mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ve katılanlar vekillerinin istinaf başvurusunun reddine karar verilerek 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve aynı kanunun 303 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca hükümde, "sanığın somut olaya konu taksirle öldürme suçu sebebiyle sanığa ait sürücü belgesinin sınıf belirtilmeden ve ilgili madde hükmünün amacına aykırı şekilde geri alınmasına karar verilmesi" gerekesi ile 5237 sayılı Kanunun 53 üncü maddesinin altıncı fıkrasının uygulanmasına ilişkin 5 numaralı paragrafındaki "B" sınıfı ibaresinin eklenmesi sureti ile düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

3. Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 26.11.2020 tarihli 2020/9730 Esas, 2020/6493 Karar sayılı kararı ile,

" kaza tarihinde ve halen 15 yaşından küçük olan mağdurlar ... ve ... adına soruşturma aşamasında şikayetçi olan anne ...’ün, kovuşturma aşamasında gerek kendi yaralanması yönünden gerekse de çocuklarının yaralanması yönünden sanıktan şikayetçi olmadığını beyan etmesi üzerine mağdurlar ... ve ...’in yaralanması yönünden şikayetten vazgeçildiği kabul edilmiş ise de, henüz 15 yaşından küçük olmaları sebebiyle şikayet haklarını müstakilen kullanma imkanları bulunmayan yaşı küçük mağdurlar adına bu hakkın evlilik birliği içerisinde anne ve baba tarafından müştereken kullanılabileceği, mağdurların annesi ...’ün şikayetten vazgeçme beyanının ancak mağdurların babası ...’ün vazgeçmeye muvaffakat etmesi halinde hukuki sonuç doğurabileceği, nitekim sadece soruşturma aşamasında beyanı alınan baba ...’ün 12.07.2019 tarihli beyanında sanıktan şikayetçi olduğunu belirttiği gözetildiğinde, mağdurların babası müşteki ...’ün mağdurların yaralanması yönünden şikayetçi olup olmadığına ve anne ...’ün şikayetten vazgeçmesine muvaffakat edip etmediğine yönelik beyanının alınması, şikayetçi olması halinde mağdurlar ... ve ...’in yaralanması yönünden sanıktan şikayetin bulunduğu kabul edilerek ve ayrıca yaşı küçük mağdurların vekille temsil edilmediği de göz önüne alınıp CMK'nın 234/3. maddesi gereğince mağdurlara vekil tayin edilmesi suretiyle, şikayet hususundaki tüm bu eksiklikler tamamlanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi;

Dosya içerisinde yer alan sürücü belgesi bilgilerine göre sanığın aynı belge numarası altında M, F, D1, B, B1 sınıfı sürücü belgesinin bulunduğu, ilk derece mahkemesi tarafından sanık hakkında TCK’nın 53/6. maddesi gereğince sürücü belgesinin bir bütün halinde geri alınmasına karar verilmiş ve istinaf mercii olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesi kararında, yargılamaya konu kazayı idaresindeki otomobil ile yapan sanığın somut olaya konu taksirle öldürme suçu sebebiyle M, F, D1 ve B1 sınıfı sürücü belgelerinin geri alınamayacağına ve sadece B sınıfı sürücü belgesinin geri alınabileceğine hükmolunarak bu sebeple ilk derece mahkemesi hükmüne yönelik istinaf isteminin düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş ise de; F, B1 ve M sınıfı belgeler ile otomobil kullanılması mümkün olmamakla birlikte, B sınıfı sürücü belgesi ile otomobil kullanılmasının, D1 sınıfı sürücü belgesi ile de minibüs ve otomobil kullanılmasının mümkün olması karşısında, sanık hakkında TCK'nın 53/6. maddesindeki hükümlerin uygulanmasına karar verilirken yargılamaya konu kazayı idaresindeki otomobil ile yaptığı gözetilerek hem B sınıfı hem de otomobil kullanılmasına imkan veren D1 sınıfı sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi" gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Dairemizin bozma kararı üzerine verilen ve temyiz incelemesine konu olan Ankara 7.Ağır Ceza Mahkemesi 30.11.2021 tarihli 2021/19 Esas 2021/444 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunun 85 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 ünci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanığa ait B ve D1 sınıfı sürücü belgelerinin 2 yıl süre ile geri alınmasına ilişkin hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 12.04.2022 tarihli ve 2022/18319 sayılı red görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz sebebinin yasa ve usule aykırı kararın temyizi istemine ilişkin olduğu, katılan ... vekilinin temyiz isteminin sanığın meydana gelen kazada bilinçli taksir ve olası kasttan ceza verilmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay günü 11.07.2019 günü saat 15:45 gündüz vakti, Ankara Çevreyolunda havaalanı istikametinde Samsun ayrımını 240 metre geçince, sanığın beyanına göre ... plakalı hususi otomobille sol şeritte seyir halinde iken, asfalt yol, yerleşim yeri dışı, havanın yağmurlu, zeminin ıslak olması nedeniyle aracın kayması sonucu direksiyon hakimiyetini kaybederek aracın ön kısmıyla yolun sağındaki demir bariyerlere çarpması sonucu takla atarak devrilmesi ve su kanalında durmasıyla tek taraflı ölümlü trafik kazası meydana gelmiştir.

2. Meydana gelen kaza neticesinde sanığın sevk ve idaresindeki otomobilde yolcu konumunda bulunan üç kişi hayatını kaybetmiş, dört kişi ise yaralanmıştır. Yaralananlardan ... şikayetçi diğer mağdurların hayati tehlike giderilemeyecek şekilde yaralanmaları ile sanıktan şikayetçi olmadıklarını beyan ettikleri anlaşılmıştır.

3. Kaza tespit tutanağında ve mahkemece alınan bilirkişi raporunda sanığın 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunun 52 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca aracın hızını yük ve teknik özelliğine, görüş, yol, hava ve trafik durumunun gerektirdiği şartlara uydurmamasından dolayı asli kusurlu olduğu kanaatine varılmıştır.

IV. GEREKÇE

1.Katılan ... Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden;

Katılan vekilinin huzurunda yüzüne karşı verilen karara karşı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra 24.12.2021 tarihinde temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmakla, katılan ... vekilinin temyiz isteminin süresi içinde başvurulmadığından 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 298 inci maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2.Sanık Müdafinin Temyiz İstemi Yönünden;

Sanık müdafi tarafından 30.12.2021 tarihli dilekçesi ile temyiz talebinde bulunduğu ancak 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 294 üncü ve 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz talepli dilekçesinde temyiz sebebi gösterilmediğinden, sanık müdafinin temyiz isteminin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 298 inci maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

V. KARAR

A. Katılan Vekilinin İstemi Yönünden;

Gerekçe bölümünde (1) bendinde açıklanan nedenle Ankara 7.Ağır Ceza Mahkemesinin 30.11.2021 tarihli 2021/19 Esas 2021/444 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B.Sanık Müdafinin Temyiz İstemi Yönünden;

Gerekçe bölümünde (2) bendinde açıklanan nedenle Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.11.2021 tarihli 2021/19 Esas 2021/444 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.10.2023 tarihinde karar verildi.