Karar Detayı

HAKİMLİĞİ: Erzurum 2.Sulh Ceza Hakimliği

SAYISI: 2022/129 Değişik İş

SUÇ: Taksirle öldürme

İNCELEME KONUSU

KARAR: Kovuşturmaya Yer Olmadığı Kararına Yapılan İtirazın Reddi

KANUN YARARINA

BOZMA YOLUNA

BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili Kararın Kanun Yararına Bozulması

Horasan Cumhuriyet Başsavcılığının 29.11.2021 tarihli ve 2021/1085 soruşturma, 2021/693 karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yapılan itirazın, Erzurum 2.Sulh Ceza Hâkimliğinin 10.01.2022 tarihli ve 2022/129 değişik iş sayılı kararı ile reddine kesin olarak karar verildiği anlaşıldı.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 26.06.2022 tarihli ve 94660652 105 25 6287 2022 Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.07.2022 tarihli ve KYB 2022/96873 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.07.2022 tarihli ve KYB 2022/96873 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, olay günü şüphelinin sevk ve idaresindeki 49 D 1628 plaka sayılı traktörün Horasan istikametinden Kükürtlü istikametine doğru seyir halinde iken, yolun sağ tarafından yaya olarak hareket eden ve aniden yola giren maktul ...'ye aracının çarpmak suretiyle ölümüne sebebiyet verdiği somut olayda; 22/10/2021 tarihli kaza tespit tutanağına göre şüphelinin; sürücü belgesiz olarak kullandığı aracının hızını, aracın yük ve teknik özelliğine, görüş, yol, hava ve trafik durumunun gerektirdiği şartlara uydurmadığı gerekçesiyle kusurlu bulunduğu, Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesinin 11/11/2021 tarihli raporunda ise şüphelinin kusursuz, maktulün asli kusurlu olduğunun belirtildiği, raporlar arasında açık çelişki oluştuğu anlaşılmakla,

Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 23/06/2021 tarihli ve 2020/11110, esas, 2021/5188 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, taksirle işlenen suçlardan dolayı kusurluluk değerlendirmesinin ancak mahkeme hakimi tarafından yapılabileceği, bilirkişi raporlarının mahkemeyi bağlayıcı değil, delilleri değerlendirme vasıtalarından biri olduğu, mahkemelerin gerekçelerini açıklamak suretiyle bilirkişi raporlarına itibar edip etmeme hususunda takdir ve değerlendirme hakkına sahip olduğu, dolayısıyla şüphelinin üzerine atılı suç bakımından kusur konusundaki delillerin ve raporların Mahkemesince değerlendirmesi gerektiği anlaşılmakla, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un, “Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlıklı 173 üncü maddesinin, inceleme konusu ile ilgili olan üçüncü fıkrası;

“...

(3) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

...”

Şeklinde düzenlenmiştir.

2.Kolluk güçlerince tanzim olunan 20.10.2021 tarihli Trafik Kazası Tespit Tutanağına göre şüphelinin 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun (2918 sayılı Kanun) 52 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentlerinde yer alan;

''a)Kavşaklara yaklaşırken,dönemeçlere girerken, tepe üstlerine yaklaşırken, dönemeçli yollarda ilerlerken, yaya geçitlerine, hemzemin geçitlere, tünellere, dar köprü ve menfezlere yaklaşırken, yapım ve onarım alanlarına girerken, hızlarını azaltmak,

b)Hızlarını, kullandıkları aracın yük ve teknik özelliğine, görüş, yol, hava ve trafik durumunun gerektirdiği şartlara uydurmak,

...''

Kuralına uymadığından bahisle kusurlu olduğu belirtilmiştir.

3. Ankara Adli Tıp Grup Başkanlığı Ankara Trafik İhtisas Dairesi Başkanlığı 11.11.2021 tarihli raporunda,

''A) Şüpheli sürücü ..., sevk ve idaresindeki traktör ile gündüz vakti köy yolunda seyri sırasında olay mahalline geldiğinde yolun sağından aniden yola girerek sağ arka tekerin altında kalan yayaya fren tedbiri almasına rağmen çarptığı olayda, mevcut koşullarda alabileceği başkaca önlem bulunmadığı, kazaya etken kural ihlali olmadığı anlaşıldığından atfıkabil bir kusuru bulunmamaktadır.

B) 2018 doğumlu müteveffa yaya ..., can güvenliği açısından karşıya geçmeden önce taşıt trafiğini ve seyir halinde olan araçların hız ve mesafesini dikkate alıp, taşıt trafiği için bir engel teşkil etmeyecek şekilde karşıya geçmesi gerekirken buna riayet etmeyip, can güvenliğini tehlikeye atarak, geçiş hakkına haiz gelen traktöre rağmen karşıya geçmek için kontrolsüzce aniden yola girip, ilk geçiş hakkını vermediği şüpheli sürücünün kullandığı traktörün sadmesine maruz kaldığı olayda, bu hatalı hal ve hareketleri ile müdrik olmayan davranış faktörleri olayın oluşunda asli derecede etken olmuştur.''

Biçiminde kusur atfı yapılmıştır.

4. Olay günü şüphelinin sevk ve idaresindeki 49 D 1628 plaka sayılı traktörün Horasan istikametinden Kükürtlü istikametine doğru seyir halinde iken, aracının sağ arka tekerleği ile yolun sağ tarafından yaya olarak hareket eden ve aniden yola giren maktul ...'ye çarpmak suretiyle ölümüne sebebiyet verdiği somut olayda, kaza tespit tutanağı ile Ankara Adli Tıp Grup Başkanlığı Ankara Trafik İhtisas Dairesi Başkanlığı raporunda kusur durumuna ilişkin çelişki bulunduğu, taksirle işlenen suçlardan dolayı kusurluluk değerlendirmesinin ancak mahkeme hakimi tarafından yapılabileceği, bilirkişi raporlarının mahkemeyi bağlayıcı değil, delilleri değerlendirme vasıtalarından biri olduğu, mahkemelerin gerekçelerini açıklamak suretiyle bilirkişi raporlarına itibar edip etmeme hususunda takdir ve değerlendirme hakkına sahip olduğu, dolayısıyla şüphelinin üzerine atılı suç bakımından kusur konusundaki delillerin ve raporların Mahkemesince değerlendirmesi gerektiğinin anlaşılması karşısında itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Erzurum 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 10.01.2022 tarihli ve 2022/129 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.09.2023 tarihinde karar verildi.