Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2019/291 E., 2019/224 K.

DAVA: Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

HÜKÜM: Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Davacı vekili 03.12.2018 havale tarihli dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin terörizmin finansmanının önlenmesi hakkında kanuna muhalefet suçundan 10.11.2016 tarihinde yapılan operasyonla gözaltına alındığını, gözaltı kararı sekiz kez uzatılarak 9 gün gözaltında kaldığını ve hakkında beraat kararı verildiği, yakalandığı sırada insan onuruyla bağdaşmayacak muamele gördüğünü, eşi ve çocuğu önünde darp edildiğini, müvekkilinin belediyede çalıştığını hakkında basında ve çerçevesinde olumsuz haberler yapıldığını, müvekkilinin sosyolojik ve psikolojik sorunlar yaşadığını, haksız yakalama ve gözaltı nedeniyle 100.000,00 TL manevi tazminata gözaltı tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

2.Davalı vekili 06.01.2019 havale tarihli cevap dilekçesinde özetle; davacı hakkında aynı talep nedeniyle derdest dosya bulunup bulunmadığının araştırılması gerektiğini, davanın süresinde açılmadığından reddi gerektiğini, davacının kendi kusurlu hareketleriyle gözaltına alınmasına neden olduğundan tazminata hak kazanamayacağını, talep edilen tazminat miktarının fazla olduğunu, davacının açılan davaya rızasının bulunup bulunmadığının araştırılması gerektiğini, tazminata esas dosyada ödenen vekalet ücretinin tazminat olarak verilmemesi gerektiğini, davanın reddi gerektiğini, öne sürmüştür.

3.Van 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.10.2019 tarihli ve 2018/173 Esas, 2019/363 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

4.Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 24.12.2019 tarihli ve 2019/291 Esas, 2019/224 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacı ve davalı vekillerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

5.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığın 13.11.2021 tarihli tebliğnamesi ile davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması talep edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz istemi;

Müvekkili hakkında insan onuru ile bağdaşmayacak şekilde yakalama ve gözaltı işlemi yapıldığı, 9 günlük gözaltı süresince yıkanma gibi temel insani ihtiyaçlarından mahrum bırakıldığı, isnad edilen suçun niteliği ve medyada yer alması müvekkilin sosyal çevresinde telafisi mümkün olmayan zararların oluşmasına sebep olduğu, tüm bunlar müvekkilde büyük acı, elem ve üzüntüye sebebiyet verdiğine, müvekkilinin gözaltında darp edildiği, anılan kararın Anayasa Mahkemesi kararlarına aykırı olduğu ve bu nedenle hükmedilen manevi tazminatın eksik olduğuna, ilişkindir.

III. DAVA KONUSU

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Davacının tazminata esas Van 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/114 Esas – 2018/398 Karar sayılı dava dosyasında terörizmin finansmanının önlenmesi hakkında kanuna muhalefet suçundan yargılandığı, 10.11.2016 – 18.11.2016 tarihleri arasında gözaltında kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 02.11.2018 tarihinde kesinleştiği ve davanın 5271 sayılı Kanunun 142 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen süre içerisinde yetkili ve görevli mahkemede açıldığı belirlenerek 2.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davalı vekilinin ve davacı vekilinin istinaf başvurusu üzerine, istinaf merci, davacı hakkında hükmedilen manevi tazminatın fazla olduğundan 800,00 TL'ye indirilmesi ve bu kısmın düzeltilmesi suretiyle, istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tazminat talebinin dayanağı olan Van 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/114 Esas – 2018/398 Karar sayılı dava dosyasında terörizmin finansmanının önlenmesi hakkında kanuna muhalefet suçundan yargılandığı, 10.11.2016 – 18.11.2016 tarihleri arasında 8 gün gözaltında kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 02.11.2018 tarihinde kesinleştiği ve davanın 5271 sayılı Kanunun 142 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen süre içerisinde yetkili ve görevli mahkemede açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmıştır.

Davacı vekilinin temyiz talebi yönünden;

Davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, gözaltına alınmasına neden olan olayın cereyan tarzı, gözaltı süresi, tazminat davasının kesinleştiği tarihe kadar davacının elde edeceği parasal değer ve benzeri hususlar da gözetilmek suretiyle, hakkaniyet ölçüsünü aşmayacak bir şekilde, hak ve nesafet kurallarına uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespit edildiği anlaşıldığından davacı hakkında hükmedilen manevi tazminat miktarında hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 24.12.2019 tarihli ve 2019/291 Esas, 2019/224 Karar sayılı kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Van 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.09.2023 tarihinde karar verildi.