Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2020/2539 E., 2021/2825 K.

SUÇ: Taksirle yaralama

HÜKÜM: Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması Ret

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Katılan vekiline gerekçeli kararın 11.12.2021 tarihinde tebliğ edildiği, katılan vekilinin gerekçeli temyiz dilekçesinin havale tarihinin 14.12.2021 olduğu, katılan vekilinin süresi içinde gerekçeli temyiz dilekçesini sunduğu anlaşılarak yapılan incelemede, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Karşıyaka 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.09.2020 tarihli ve 2019/517 Esas, 2020/247 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun ( 5237 sayılı Kanun) 89. maddesinin birinci ve dördüncü fıkrası, 22. maddesinin üçüncü fıkrası, 62. maddesinin birinci fıkrası gereğince neticeten 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 52. maddesi gereğince hapis cezasının 810 gün karşılığı adli para cezasına cezasına çevrilmesine, 53. maddesinin altıncı fıkrası gereğince 2 yıl süre ile ehliyetinin geri alınmasına karar verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 09.11.2021 tarihli ve 2020/2539 Esas, 2021/2825 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ile katılan vekilinin ve istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 89. maddesinin dördüncü fıkrası, 22. maddesinin üçüncü fıkrası, 62. maddesinin birinci fıkrası gereğince neticeten 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 51 inci maddesi gereğince hapis cezasının ertelenmesine, 53. maddesinin altıncı fıkrası gereğince 9 ay süre ile ehliyetinin geri alınmasına karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 04.09.2022 tarihli ve 2022/7503 sayılı, katılan vekilinin temyiz talebinin reddi, sanık müdafinin temyiz talebinin esastan reddi ile hükmün onanması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan vekilinin temyiz istemi;

Cezanın az olduğuna, lehe hükümlerin uygulanmaması gerektiğine, ve saire ilişkindir.

2. Sanık müdafiinin temyiz istemi;

Sanığın kusuru bulunmadığına, sanığın bilinçli taksirle hareket etmediğine, raporların hatalı olduğuna ve saire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Olay günü saat 22:48 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile meskun mahalde seyir halinde iken iki sokağın kesişimindeki olay mahalli kavşak noktasına gelerek 8846 Sokağa ters yönden giriş yaptığı esnada, iki şeritli, tek yönlü, yolda kendi istikametinde seyreden katılan ...'in sevk ve idaresindeki motosiklete çarptığı, kaza nedeniyle katılan ...'nin basit tıbbi müdahale ile giderilemez, 2. derece kemik kırığı ve yüzünde sabit iz oluşacak şekilde, motosiklette yolcu olarak bulunan katılan ...'in ise basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı olayda, kazanın meydana gelmesinde mahkemece sanığın asli ve tam kusurlu olduğu, ters yöne girmekle bilinçli taksirle hareket ettiği kabul ve tespit edilerek uygulama yapılmıştır.

2. Katılanlar sanıktan şikayetçi olduklarını beyan etmişlerdir.

3. Sanık kusuru bulunmadığını savunmuştur.

4.11/12/2019 tarihli Bilirkişi Raporunda;

''... Kazanın oluş analizinde sanık ...’nın sevk ve idaresindeki aracı ile gece vakti, havanın açık zeminin kuru, görüşün yol aydınlatma ve ... farı ışığında olduğu zamanda bölünmüş yol kesişimindeki kavşağa geldiğinde, seyir güzergahına ve kavşaktaki trafik işaret levhalarına yeteri kadar dikkat etmeden bölünmüş yolun ters istikameti olan yol bölümüne giriş yaparak Çiğli istikametine seyir ettiği anda karşı yönden gelen müşteki idaresindeki motosiklet ile kafa kafaya çarpışması sonucu meydana gelen kazanın oluşumuna sebebiyet verdiği anlaşıldığından ASLİ ve TAM DERECEDE KUSURLU bulunduğu...'' kanaati bildirilmiştir.

5. Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Trafik İhtisas Dairesi tarafından hazırlanan 11/03/2020 tarihli raporda;

''...Sanık ...’nın ... ile gece vakti tek yönlü yolda seyri sırasında gerekli dikkat ve özeni göstermeksizin kendisine hitaben bulunan tek yön levhasını dikkate almayarak ters yön istikametine giriş yaparak karşı yönden gelmekte olan müşteki idaresindeki motosikletle çarpışmasına yol açan kazada ASLİ KUSURLU bulunduğu,

Müşteki ...’in ise idaresindeki motosiklet ile gece vakti tek yönlü yolda seyri esnasında, karşı yönden nizamlara aykırı olarak seyir halinde olan sanık sürücü idaresindeki ... ile çarpışmasında KUSURSUZ bulunduğu..'' kanaati bildirilmiştir.

6. Adli tıp Kurumu 14/12/2018 tarihli Kati raporuna göre; müştekide ...’de meydana gelen yaralanmanın kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum olmadığı, basit tıbbi müdahale ile giderilemez nitelikte olduğu, vücutta meydana gelen kemik kırıklarının müştekinin hayat fonksiyonlarına etkisinin orta (2) derecede etkileyecek nitelikte olduğunun tespit edildiği, Adli Tıp Kurumu 19/03/2019 tarihli raporuna göre; müştekinin yüz bölgesinde tespit edilen yara tamir dokusunun yüzde sabit iz niteliğinde olduğu belirtilmiştir.

7. Çiğli Bölge Eğitim Hastanesi 14/08/2018 tarihli raporuna göre müşteki ...’in yaşamsal tehlikeye yol açmayan basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde yaralandığı anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmemiş,

''... Ancak;

1 Sanığın üzerine atılı taksirle birden fazla kişinin yaralanmasına sebebiyet verme suçunun TCK'nın 89/4.maddesinde ayrı bir suç olarak düzenlendiği ve yaptırıma bağlandığı, temel cezanın da TCK'nın 89/4.maddesine göre belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin, temel cezanın TCK'nın 89/1.maddesine göre 6 ay hapis cezası olarak belirlenip TCK'nın 89/4.maddesi gereğince hapis cezasının 2 yıla çıkartılması,

2 Taksirli suçlardan dolayı hükmolunan hapis cezası uzun süreli dahi olsa, diğer koşulların varlığı halinde adli para cezasına çevrilebileceğine ilişkin TCK'nın 50/4.maddesi ilk cümlesinin, bilinçli taksir halinde uygulanmayacağına dair aynı maddenin son cümlesi dikkate alınmaksızın sanığa verilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi kanuna aykırı bulunmuş'' olup bu gerekçelerle duruşma açılarak yeniden yapılan yargılama sonucunda sanığın sübuta erdiği kabul edilen atılı suçtan dolayı mahkumiyetine karar verilerek hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Katılan vekilinin temyiz istemi yönünden;

5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesinde yer verilen, suçun işleniş biçimi, sanığın taksirinin yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı gibi ölçütler ile aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasına belirtilen cezada orantılılık ilkesi dikkate alınarak asli ve tam kusurlu olarak bir kişinin nitelikli, bir kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmasına neden olan sanık hakkında belirlenen temel ceza miktarında isabetsizlik bulunmadığı, sonuç cezası 2 yılın altında olan, yeniden suç işlemeyeceği konusunda mahkemede yeterli kanaat uyandıran, sabıkası ve tutanaklara yansıyan olumsuz bir davranışı bulunmayan sanık hakkında erteleme hükümlerinin uygulanmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanık müdafiinin temyiz istemi yönünden;

Kaza tespit tutanağı, keşfe binaen tanzim olunan bilirkişi raporunun, Adli Tıp Kurumu raporunun oluş ve dosya kapsamının birbiri ile uyumlu olduğu, kusur durumunu kesin bir şekilde tespit ettiği, yön ve girişi olmayan yol levhalarına rağmen ters yöne girerek kazaya sebep olan sanık hakkına bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmasında isabetsizlik bulunmadığı anlaşılarak hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Sair nedenler yönünden;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 09.11.2021 tarihli ve 2020/2539 Esas, 2021/2825 Karar sayılı kararında sanık müdafiince ve katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Karşıyaka 9. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.09.2023 tarihinde karar verildi.