Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2018/3691 E., 2019/2288 K.

DAVA: Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Esastan Ret

İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, davanın niteliğine göre davacı vekilinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Davacı vekili 28.03.2018 havale tarihli dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin 08.01.2018 tarihinde gözaltına alındığını, 11.01.2018 tarihinde adli kontrol şartıyla serbest bırakıldığını, gözaltına alındığı suçlar yönünden hakkında kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, bu nedenle müvekkilinin tazminat talep hakkının bulunduğunu, 4 gün gözaltı süresince ve hakkında adli kontrol kararı bulunduğu için iş bulamayıp çalışamadığını, haksız gözaltına alınması nedeniyle kazanç kaybına uğradığını, baskı ve kötü muameleye maruz kaldığını, soruşturma aşamasında kendini vekille temsil ettirdiğinden vekalet ücretinin maddi zarar olarak verilmesi gerektiğini, manevi yönden zarara uğradığını, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin kişi özgürlüğü ve güvenliği hakkı, tazminat alma hakkı, ve adil yargılanma hakkı kapsamında tazminat verilmesi gerektiğini, bu nedenle 60.000,00 TL maddi, 60.000,00 TL manevi tazminata gözaltı tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

2.Davalı vekili 01.06.2018 havale tarihli cevap dilekçesinde özetle; davanın reddi gerektiğini, davacı hakkında ek takipsizlik kararının gözaltına alınan suçlar için olup olmadığının araştırılması gerektiğini, davacı hakkında uygulanmışsa da bu yasadan kaynaklanan işlem olduğunu, talep edilen tazminat miktarının fahiş olduğunu, davacının tazminata esas dosyada ödediğini beyan ettiği vekalet ücreti isteminin yersiz olduğunu, davacının imza atması nedeniyle iş bulamadığı iddiasının inandırıcı olmadığını, faiz başlangıcına ilişkin talebin hukuka aykırı olduğunu, öne sürmüştür.

3.Adana 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.10.2018 tarihli ve 2018/208 Esas, 2018/463 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

4.Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 08.10.2019 tarihli ve 2018/3691 Esas, 2019/2288 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacı vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

5.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 15.04.2022 tarihli tebliğnamesi ile davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile hükmün onanmasını talep edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz istemi;

Anayasa Mahkemesi içtihatları gereği müvekkili hakkında hükmedilen manevi tazminat miktarının eksik olduğuna, maddi tazminatın eksik olduğuna, müvekkili hakkında adli kontrol kararı nedeniyle de tazminata hükmedilmesi gerektiğine, tazminata esas dosyada ödemiş olduğu vekalet ücretinin eksik olarak tazminata hükmedildiğine, hükmedilen vekalet ücretinin eksik olduğuna, ilişkindir.

III. DAVA KONUSU

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Davacının tazminata esas Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 2017/11609 Soruşturma sayılı soruşturma dosyasında terör örgütüne üyesi olmak ve örgüt adına faaliyet yürütmek suçundan yargılandığı, 09.01.2018 11.01.2018 tarihleri arasında gözaltında kaldığı, davacının gözaltı kararından sonra yapılan sorgusunda adli kontrol şartıyla serbest bırakıldığını, yapılan soruşturma sonunda ek kovuşturmaya yer olmadığına hükmedildiği, kararın tebliğ edilip herhangi bir itirazın bulunmadığı ve davanın 5271 sayılı Kanunun 142 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen süre içerisinde yetkili ve görevli mahkemede açıldığı, davacının gözaltında kaldığı sürelerin mahsup edildiği ancak kesinleşmediğini, davacının gözaltında kalması nedeniyle asgari ücret üzerinden maddi tazminata hükmedildiği, davacı her ne kadar tazminata esas dosyada kendini vekille temsil ettiğini belirtmişse de vekalet ücreti ödediğine ilişkin herhangi bir serbest meslek makbuzu veya yazılı belge ibraz etmediğinden bu hususa ilişkin tazminat talebinin reddine karar verildiği belirlenerek, 106,86 TL maddi, 150,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince verilen kararla ilgili olarak, tazminat davasına dayanak teşkil eden Adana C. Başsavcılığının 2017/11609 Soruşturma sayılı dosyasından, davacının silahlı terör örgütüne üye olma ve örgüt adına faaliyet gösterme suçlarından gözaltına alındığı, silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan hakkında "Ek Kovuşturmaya Yer Olmadığına" karar verilirken, diğer gözaltına alınma nedeni olan örgüt faaliyeti kapsamında olan propaganda yapmak suçundan hakkında, "Mahkumiyet ve Kovuşturmanın ertelenmesi verilmesi , mahkumiyet kararının kesinleşmesi nedeniyle, davacının tazminat hakkı bulunmadığından davanın reddi yerine kısmen kabülüne karar verilmesi hukuka aykırı ise de, aleyhe istinaf talebi bulunmadığından kararın kaldırılması veya kararın düzeltilmesi nedeni yapılmadığı belirlenerek Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Tazminat talebinin dayanağı olan Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 2017/11609 Soruşturma sayılı soruşturma dosyasında terör örgütüne üyesi olmak ve örgüt adına faaliyet yürütmek suçundan yargılandığı, 09.01.2018 11.01.2018 tarihleri arasında 3 gün gözaltında kaldığı, yapılan soruşturma sonunda silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, kararın tebliğ edildiği, hükme itiraz edilmediği ve davanın 5271 sayılı Kanununa tabi olduğu anlaşılmıştır.

A.Davacı vekilinin temyiz talebi yönünden;

Tazminat talebinin dayanağı olan Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 2017/11609 Soruşturma sayılı soruşturma dosyasında terör örgütüne üyesi olmak ve örgüt adına faaliyet yürütmek suçlarından gözaltına alındığı,silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan hakkında "Ek Kovuşturmaya Yer Olmadığına" karar verildiği, terör örgütü propaganda yapmak suçundan dolayı yapılan sorgusunda sadece bu suçtan dolayı adli kontrol tedbiri uygulandığı, ve yapılan yargılama sonunda bu suçtan mahkumiyetine karar verilip kararın kesinleştiği, davacının gözaltında kaldığı sürelerin de mahsup edildiği anlaşıldığından davanın reddi yerine kısmen kabulüne karar verilmesi temyiz eden sıfatına göre bozma yapılmamış ve davacı vekilinin tüm temyiz talepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 08.10.2019 tarihli ve 2018/691 Esas, 2019/288 Karar sayılı kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Adana 9. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.09.2023 tarihinde karar verildi.