Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ: Taksirle yaralama

HÜKÜM: Mahkumiyet

Sanık hakkında Dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Mersin 21. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.10.2015 tarihli ve 2015/139 Esas, 2015/444 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 89 uncu maddesinin dördüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası mahkumiyetine ve 53 ncü maddesinin altıncı fıkrası uyarınca sanığın sürücü belgesinin 1 yıl 8 ay süre ile geri alınmasına karar verilmiştir.

2.Mersin 21. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.10.2015 tarihli ve 2015/139 Esas, 2015/444 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 09.01.2020 tarihli ve 2018/4628 Esas, 2020/243 Karar sayılı kararı ile "yasal olmayan gerekçe ile paraya çevirme hükümlerinin uygulanmasına karar verildiği" gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

3.Mersin 21. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.09.2020 tarihli ve 2020/103 Esas, 2020/254 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 89 uncu maddesinin dördüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesi uyarınca 12100 TL adli para cezası ile mahkumiyetine ve 53 ncü maddesinin altıncı fıkrası uyarınca sanığın sürücü belgesinin 1 yıl 8 ay süre ile geri alınmasına karar verilmiştir.

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 07.12.2022 tarihli ve 2022/137847 sayılı, sanığın temyiz sebeplerinin reddi ile onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri;

Katılmadığı duruşmada karar verilmesi sebebi ile savunma hakkının kısıtlandığına,beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

Yerel Mahkemenin Kabulü:

1.20.11.2014 tarihinde gece 17.20 sıralarında sanık ... idaresindeki (...) plakalı otobüs ile tek yönlü yolda seyir halindeyken kavşağa geldiğinde kontrolsüzce sola dönüş yapmak istediği esnada katılan ... idaresindeki kamyonet ile çarpışması sonucu sanığın aracındaki yolcu Abdulcavit ağır 4 kemik kırığı ve katılan kamyonet sürücüsünün ağır 4 kemik kırığı şeklinde yaralandığı olayda; keşif trafik bilirkişi raporunda ve Ankara Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi raporu ile sanığın tam kusurlu olduğu hususunun belirlendiği ve buna göre uygulama yapıldığı belirlenmiştir.

2. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yapılan inceleme neticesinde yerel mahkemenin kararında, oluş ve kabulde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı görülmüştür.

Sanığım Temyiz İstemi Yönünden;

Dosya içeriğine göre 14.09.2020 tarihinde yapılan duruşma günü sanığa bizzat tebliğ edilmesine rağmen sanığın duruşmaya iştirak etmediği anlaşılmış olup, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Mersin 21. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.09.2020 tarihli ve 2020/103 Esas, 2020/254 Karar sayılı kararına yönelik sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.06.2023 tarihinde karar verildi.