Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ: Taksirle yaralama

HÜKÜM: Mahkûmiyet

Sanık hakkında Dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Mersin 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.03.2016 tarih, 2014/182 Esas 2016/142 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 89 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve sürücü belgesinin 2 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmiştir.

2. Mersin 18. Asliye Ceza Mahkemesi kararının, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 07.07.2021 tarihli ve 2019/11963 Esas, 2021/5601 sayılı kararı ile sair yönleri incelenmeksizin basit yargılama usulü yönünden yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

3. Mersin 8.Asliye Ceza Mahkemesi bozma ilamına uyarak, 06.10.2021 tarihli ve 2021/596 Esas, 2021/576 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 89 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca 240 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığın bu suçu bilinçli taksirle işlediği anlaşıldığından 22 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca takdiren 1/3 oranında artırılarak sanığın 320 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına, 89/3 b maddesi uyarınca cezası bir kat arttırılarak sanığın 640 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına, 62 nci maddesi gereğince taktiren 1/6 oranında indirilerek sanığın 533 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına, Basit Yargılama Usulü uygulandığı için 5271 sayılı CMK'nın 251/3. maddesi uyarınca, tayin edilen cezası 1/4 oranında indirilmek suretiyle 399 Gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına, 52 nci maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi hali göz önünde bulundurularak adli para cezasının bir gününün 30 TL kabulü ile 399 gün karşılığı olarak toplam 11.970 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 1 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmiştir.

4.Sanık müdafiinin itirazı üzerine Mersin 8. Asliye Ceza Mahkemesi 22.09.2022 tarih, 2021/801 Esas, 2022/547 sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 89 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca 240 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığın bu suçu bilinçli taksirle işlediği anlaşıldığından 22 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca takdiren 1/3 oranında artırılarak sanığın 320 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına, 89/3 b maddesi uyarınca cezası bir kat arttırılarak sanığın 640 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına, 62 nci maddesi gereğince taktiren 1/6 oranında indirilerek sanığın 533 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına, 52 nci maddesi gereğince 1 gününün 30 TL kabulü ile 533 gün karşılığı olarak toplam 15.990 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 1 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmiştir.

5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 13.01.2023 tarihli onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1.Bilinçli taksir koşullarının oluşmadığına,

2.Şoför olan sanığın sürücü belgesinin alınmasının, hakkaniyetli olmadığına,

3.Katılanın maddi ve manevi zararının, açılan tazminat davası sonucunda karşılandığı, zarar giderildiğinden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü;

1.Sanığın idaresindeki yolcu otobüsü ile Çankaya Mahallesi Fındıkpınarı Caddesi üzerinde dağ istikametinden deniz istikametine doğru seyir halinde iken, olay mahalline geldiğinde aracını durdurmadan ... kapısını açmaması gerekirken buna dikkat etmediği, yolcu indirmek için sağa yanaşıp yavaşladığı sırada tedbirsizce sağ ön kapıyı açtığı, müştekinin açık olan bu kapıdan yere düşmesine sebebiyet verdiği, Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 2016/1336 E., 2017/5093 K. sayılı ilamında belirtildiği üzere bilinçli taksirle hareket ederek yaralama suçunu işlediği anlaşıldığından, bilinçli taksirle yaralama suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.Kaza tespit tutanağında sanığın 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 110 uncu maddesindeki "... durdurmadan kapı açmak yasaktır" kuralını ihlal etmek suretiyle asli kusurlu olduğu belirtilmiştir.

3.Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesi ve Ankara Trafik İhtisas Dairesinden alınan raporlarda, sanık sürücünün asli kusurlu, yolcu olarak bulunan müştekinin ise tali kusurlu olduğu görüşü verilmiştir.

4.Katılanın yaralanması ile ilgili olarak Mersin Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığından alınan 21/01/2015 tarihli raporda özetle; katılanın hayati tehlike geçirdiği, kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisinin ağır (4.) derecede etkileyecek nitelikte olduğu; yüzde sabit iz olduğu ve duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması veya yitirilmesi (göz ve işitmede kayıp) niteliğinde olduğu bildirilmiştir.

5. Sanığın tüm aşamalarda birbiri ile uyumlu beyanlarında, aracın içinde 45 yaşlarında bir bayan ve 14 15 yaşlarında bir erkek yolcunun olduğu, bayan yolcunun ... Sitesinde ineceğini söylediği, sağda durmak için yavaşladığını, ön otomatik kapıyı açtığını ve bayanın ayağa kalktığını, ... durmadan adımını aşağıya atması nedeni ile ön kapıdan dengesini kaybederek yüzüstü düştüğünü, olayın bu şekilde olduğunu ve uzlaşmak istediğini ifade etmiştir.

6. Müşteki uzlaşmak istemediğini ve sanıktan şikayetçi oyduğunun beyan etmiştir. Olay anının görgü tanığı yoktur.

7. Kaza tespit tutanağında yolcu otobüsünün iki kapısı olduğu, kapının şoförün kontrolünde havalı otomatik kapı olduğu tespit edildiği şeklindedir.

IV. GEREKÇE

SANIK MÜDAFİİNİN TEMYİZ SEBEPLERİ YÖNÜNDEN

1 Bilinçli Taksir Yönünden;

Sanığın idaresindeki yolcu otobüsü ile gündüz vakti, meskun mahalde, iki yönlü yolda seyir halinde iken, araçta iki yolcunun bulunduğu, 44 yaşındaki katılan ...'in inmek istediğini söylemesi üzerine, sanığın değişmeyen savunmalarına göre, aracı ile sağa doğru yavaşlayarak yanaştığı, tam olarak durmadan, sağ ön kapıyı açması üzerine, ayağa kalkan katılanın inmek isterken dengesini kaybederek yüzüstü düştüğü; Katılan ...'ın yoğun bakımdan çıktıktan sonra 02.01.2014 tarihinde, kollukta ve devamında Mahkemede verdiği beyanlarında özetle " ....ayağa kalktım. ... seyir halinde idi ve ön kapısı açıktı. Aracın durmasını bekledim. Ondan sonrasını hatırlamıyorum..." şeklindeki ifadesinde, sanığın aracın ön kapısının açık olarak seyrettiği anlaşıldığından, Dairemizin yerleşik uygulamalarına göre, ... kapısının açık olarak seyredilmesi halinde, bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğinden, Mahkemenin katılanın ifadesine dayanarak bilinçli taksir hükümlerini uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

2.Zararın Giderildiği ve Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Hükümlerinin Uygulanması Gerektiği Yönünden;

Sanık müdafii temyiz dilekçesinde, sanık aleyhine açılan maddi ve manevi tazminat davasının, hükümden önce sonuçlanarak icraya konulduğuna ve Gaziantep İcra Dairesinin 2018/92073 sayılı takip dosyasına 243.099,00 TL ödendiği, katılanın uğradığı zararının tamamının ödenmesi nedeni ile sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine karar verilmesini talep etmişse de; Sözkonusu müessesinin uygulanması için mağdurun zararının giderilmesinin iradi olarak yapılması, bu sayede mağdurun korunması amaçlanmaktadır. Cebri icra yolu ile yapılan ödemeler, bu kapsamda değerlendirilemeyeceğinden Mahkemenin hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerini uygulamamasında bir isabetsizlik ve hukuka aykırılık görülmemiştir.

3. Sürücü Belgesinin Geri Alınması Yönünden;

5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin altıncı fıkrasında, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkûmiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği husunun hâkimin takdirinde bulunduğu, dosya kapsamında asli kusurlu olduğu kabul ve tespit edilen sanık hakkında sürücü belgesinin 1 yıl süreyle geri alınmasına karar verildiği, tedbirin süresinin sanığın kusur durumu ve meydana gelen netice ile orantılı olduğu anlaşılmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış olup, sanık müdafiinin şoförlük ile geçimini sağlayan sanık hakkında sürücü belgesinin geri alınmaması gerektiğine ilişkin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

4.Re'sen Gözetilecek Sebepler Yönünden;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Mersin 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.09.2022 tarihli ve 2021/801 Esas, 2022/547 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.05.2023 tarihinde karar verildi.