Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 11. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 03.02.2016 tarihli ve 2014/832 E. 2016/140 K. sayılı kararı ile; sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları ve 53 üncü maddenin altıncı fıkrası gereğince 18.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, B sınıfı sürücü belgesinin 1 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 19.09.2020 tarihli ve 2016/129395 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği;

1. Mahkemenin kararına gerekçe yaptığı ... Adli Tıp Kurumu raporunda müvekkilinin hızını azaltmadığı yönünde değerlendirme yapılmış ise de, yayanın tereddüt geçirdiği yönündeki tanık beyanları dikkate alınmamış ve değerlendirilmemiş olduğuna,

2. ... Adli Tıp Kurlundan yeniden rapor alınması taleplerinin Mahkemece reddedildiğine,

3. Müvekkillerinin olayda tam kusurlu olmadığına, yayanın tereddüt geçirmesi ileri geri hareket ederek sanığı şaşırtması olayda kusurlu olduğunu gösterdiğine, bu durumların sanık lehine değerlendirilmesi gerekirken alt hadden uzaklaşarak teşdiden ceza verilmesi usul ve yasa hükümlerine aykırı olduğuna,

4. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemenin Kabulü;

1. Olay günü saat 19:30 sıralarında sanık sürücü ...'in, sevk ve idaresindeki . plaka sayılı minibüs ile ... Caddesi üzerinde Orhan ... Bulvarı yönünden Otogar Kavşağı yönüne seyrederek olay yerine geldiğinde, yaya geçidinden yolun karşısına geçmekte olan 1933 doğumlu yaya ...’e aracının ön kısmı ile çarpması sonucu ölümüne neden olduğu anlaşılmaktadır.

2. ...'ün kesin ölüm sebebinin belirlenmesi bakımından, Adli Tıp Kurumu ... Adli Tıp Grup Başkanlığı ... Morg İhtisas Dairesinden alınan 16.02.2015 tarihli otopsi raporunda,

"...1 Kimya İhtisas Dairesinin toksikoloji raporu'na göre; Kanda;Alkol (Etanol, Metanol) bulunmadığı,Ibuprofen ME bulunduğu,sistematiğimizdeki diğer maddelerin (uyutucu uyuşturucu maddeler dahil) bulunmadığı,

2 Kalp damar hastalığı, geçirdiği trafik kazasına bağlı parçalı pelvik kırık ve yoğun doku içi kanama saptanan kişinin ölüm nedeni hakkında tüm tıbbi evrakın ve tahkikat dosyasının gönderilerek (...) Adli Tıp Kurumu Başkanlığı ilgili İhtisas Kurulundan görüş alınmasının uygun olacağı..." kanaatinin bildirildiği görülmektedir.

3. Kaza tespit tutanağında; kazanın; meskun mahalde, üç yönlü T Kavşak mahallinde, 9 metre genişliğinde, refüjle bölünmüş tek yönlü, eğimsiz, düz, kuru asfalt kaplama yolda, yaya geçidinde alaca karanlık vakti meydana geldiği, olay yeri yol bölümünde uygulanan hız limitinin 50 km/s olduğu, yaya geçidi öncesi refüj üzerinde “Yaya geçidi” trafik levhasının mevcut olduğu, çarpma noktasının yaya geçidi üzerinde refüje 2,9 metre mesafede belirlendiği, minibüsün çarpma noktasının 17 metre ilerisinde duruşa geçmiş olduğu, kusur bakımından da kaza tespit tutanağında ve 18.06.2015 tarihli bilirkişi raporunda da yaya geçidini kullanarak yolun karşısına geçmekte olan yayaya ilk geçiş hakkını bırakmamış olması nedeniyle sanığın tamamen kusurlu olduğunun belirlendiği anlaşılmaktadır.

4. Olayın tanıkları A.Ö., İ.D., A.A.'nın anlatımları, kaza yeri krokisi, sanığın alkolsüz olduğuna dair alkolmetre sonucu ve tutanaklar dava dosyasında mevcuttur.

5. Mahkemece hükme esas alınan Adli Tıp Kurumu ... Grup Başkanlığı Trafik İhtisas Dairesinin 25.11.2015 tarihli raporuna göre;

"...Sürücü ..., yönetimindeki minibüs ile seyri sırasında yola gereken dikkatini göstermemiş, dikkatsiz seyri nedeniyle seyrettiği refüj üzerinde yer alan yaya geçidi trafik levhasını fark etmeyip, kavşak mahalline ve yaya geçidine yaklaşırken hızını azaltmamış olmakla, olay yeri yaya geçidine geldiğinde, refüj yönünden yola girip karşıya geçmekte olan yayayı gördüğünde, dosyada mevcut beyanından anlaşıldığı üzere çarpmamak için fren tedbirine başvurmuş ise de, tedbirde gecikmiş olması sebebiyle çarpmayı önleyemediği olayda, dikkatsizliği, tedbirsizliği ve kurallara aykırı davranışı nedeniyle asli kusurludur. Yaya ..., yaya geçidi üzerinden yolun karşısına geçtiği sırada, ilk geçiş hakkına riayet etmeyen sürücü yönetimindeki aracın çarpmasına maruz kaldığı olayda, atfı kabil kusuru yoktur..." görüşü bildirilmiştir.

6. Sanığın aşamalarda verdiği ifadelerinde, atılı suçlamaları kabul ettiği ve savunmasında özetle; "...Ben çalıştığım işyerine ait 01 DJ 450 plakalı münübüs ile işyeri çalışanlarını evlerine bırakmak üzere seyretmekteyken ... caddesinde bir çalışanı indirdim, şehir istikametine doğru 40 45 km/saat hızla ilerlerken orta refüjden bir kişinin yola çıktığını gördüm, yavaşladım korna çaldım, birisi karşı tarafa geçti, diğeri refüjden enerek bir iki adım atıp yolda beklemeye başlayınca ben yoluma devam ettiğim sırada tekrar karşıya geçmeye çalışınca ben frene bastım ancak yaya geçidine yaklaşık 2 metre mesafede şahsa aracın aynası ile çarptım, aracımı durdurarak 112'yi aradım, gelen ambulansla yaralı hastaneye kaldırıldı. Kullandığım ... eski bir araçtı biraz önce arkadaşımı indirmiştim benim hızım 40 45 km/saat idi, emniyetteki ifademin neden öyle yazıldığını bilmiyorum..." şeklinde beyanda bulunduğu görülmüştür.

7. Ölenin oğlu müşteki ...'ün, soruşturma aşamasında alınan ifadesinde sanıktan şikayetçi olmadığını beyan ettiği ancak 27.11.2014 tarihli ölü muayene tutanağında sanıktan şikayetçi olduğunu söylediği, usulüne uygun yapılan tebligata rağmen duruşmaya gelmediği, yargılama aşamasında vekilinin vekaletname ve mazeret dilekçesi ibraz ettiği ancak duruşmalara katılmadığı tespit edilmiştir.

8. Sanık ...'a ait güncel adli sicil kaydı ve nüfus kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

Oluş ve dosya kapsamına göre, olay günü saat 19:30 sıralarında sanık sürücü ...'in sevk ve idaresindeki 01.DJ.450 plaka sayılı minibüs ile meskun mahalde, alaca karanlık vakti refüjle bölünmüş tek yönlü asfalt kaplama yolda seyrederek olay yerine geldiğinde, yaya geçidinden yolun karşısına geçmekte olan 1933 doğumlu yaya ...’e aracının ön kısmı ile çarpması sonucu ölümüne neden olduğu, Olay ve Olgular başlığı altında ayrıntılarına yer verilen raporlara göre, kazanın meydana gelmesinde sanığın tamamen kusurlu olduğunun kabul ve tespit edildiği olaya ilişkin Mahkemece kabul edilen olay ve olgularda isabetsizlik bulunmadığı tespit edilmiştir.

A. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden;

1. Kusura ve Eksik İncelemeye İlişkin Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanık sürücü ...'in sevk ve idaresindeki minibüs ile seyri sırasında yola gereken dikkatini göstermemiş, dikkatsiz seyri nedeniyle seyrettiği refüj üzerinde yer alan yaya geçidi trafik levhasını fark etmeyip, kavşak mahalline ve yaya geçidine yaklaşırken hızını azaltmamış olmakla, olay yeri yaya geçidine geldiğinde, refüj yönünden yola girip karşıya geçmekte olan yayayı gördüğünde, dosyada mevcut beyanından anlaşıldığı üzere çarpmamak için fren tedbirine başvurmuş ise de, tedbirde gecikmiş olması sebebiyle çarpmayı önleyemediği olayda, dikkatsizliği, tedbirsizliği ve kurallara aykırı davranışı nedeniyle tamamen kusurlu olduğu, Olay ve Olgular başlığı altında ayrıntılarına yer verilen raporların oluşa ve dosya kapsamına uygun olduğu, Mahkemece, dava dosyası tekemmül ettirilerek sanığın eyleminin sübuta erdiğinin kabulü ile hakkında yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediği anlaşıldığından, sanık müdafinin Mahkemenin kararına gerekçe yaptığı ... Adli Tıp Kurumu raporunda müvekkilinin hızını azaltmadığı yönünde değerlendirme yapılmış ise de, yayanın tereddüt geçirdiği yönündeki tanık beyanları dikkate alınmamış ve değerlendirilmemiş olduğuna, ... Adli Tıp Kurlundan yeniden rapor alınması taleplerinin Mahkemece reddedildiğine, müvekkillerinin olayda tam kusurlu olmadığına, yayanın tereddüt geçirmesi ileri geri hareket ederek sanığı şaşırtması olayda kusurlu olduğunu gösterdiğine ilişkin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

2. Tayin Edilen Cezaya İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden

5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesinde yer verilen, suçun işleniş biçimi, sanığın taksirinin yoğunluğu, meydana gelen neticenin ağırlığı gibi ölçütler ile aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasına belirtilen cezada orantılılık ilkesi dikkate alınarak, tamamen kusurlu sanık hakkında belirlenen temel cezanın sonuca etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi gerektiğinden, "suçun işleniş biçimi, suç konusunun önem ve değeri, meydana gelen zarar ve tehlike ile sanığın taksire dayalı kusurunun ağırlığı" gerekçeleri ile Mahkemece yapılan ceza tayininde bir isabetsizlik bulunmadığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış olup, sanık müdafinin tayin edilen cezaya ilişkin temyiz sebebi yerinde görülmemiştir.

B. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, ... 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.02.2016 tarihli ve 2014/832 Esas, 2016/140 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.05.2023 tarihinde karar verildi.