Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Davacı 16.05.2018 tarihli dava dilekçesinde özetle; Cumhuriyet savcısı olarak görev yaptığı sırada Türkiye Cumhuriyeti Hükumetini Ortadan Kaldırmaya Teşebbüs suçundan 18.06.2016 tarihinde gözaltına alınıp 20.07.2016 tarihinde tutuklandığını ve bu suçtan 16.06.2017 tarihinde ... Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilip, aynı gün tahliye edildiğini, kararın 10.07.2017 tarihinde tebliğ edildiğini, silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan ... 29. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/74 Esas sayılı dosyasından yargılanmakta olduğunu, iddianamede tutuklu kaldığı sürenin mahsubunun istendiğini, mahsubun tazminata engel olmadığını belirterek haksız şekilde tutuklu kaldığı bu süre için 5271 sayılı Kanunun 141 inci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereğince 100.000,00 TL maddi, 433.000,00 TL manevi tazminatın 18.07.2016 tarihinden işleyecek faiziyle birlikte tahsilini talep etmiştir.

2. Davalı vekili cevap dilekçesi sunmadığı, katıldığı duruşmada davanın reddini talep ettiği analşılmıştır.

3. ... (...) Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.10.2018 tarihli ve 2018/144 Esas, 2018/159 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

4. ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 11.01.2019 tarihli ve 2018/251 Esas, 2019/28 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacı vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

5. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18.09.2021 tarih, 2019/27260 sayılı tebliğnamesi ile temyiz isteminin esastan reddiyle kararın onanması talep edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacının temyiz istemi, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine 10.07.2017 tarihinde tebliğ edildiğine, kararın kesinleşme şerhiyle tebliğ edilmediğine; dolayısıyla açtığı davanın 5271 sayılı Kanunun 142 nci maddesinin birinci fıkrasındaki 1 yıllık süre içinde açıldığına ve davalı lehine hükmedilen vekalet ücretinin üst sınıra yakın şekilde verilmesine yöneliktir.

III. DAVA KONUSU

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Mahkemece, dava dilekçesi, sözlü beyanlar, müzekkere cevapları ve tüm dosya kapsamına göre davacı ... hakkındaki Ek Kovuşturmaya Yer Olmadığına Dair Kararının 16.06.2017 tarihinde verildiği, verilen bu kararın 10.07.2017 tarihinde tebliğ edilmiş olduğu, davacının davasını 09.07.2018 tarihinde açmış olduğu, bu hali ile 5271 sayılı Kanunun 142. maddesinde yazılı ilgilisine tebliğinden itibaren 3 ay içerisinde dava açılmadığı, bu haliyle davacının 3 aylık dava açma süresini geçirmiş olduğu anlaşıldığından davacının davasının süre yönüden reddine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince verilen kararla ilgili olarak, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Tazminat talebinin dayanağı olan ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2017/920261 sayılı soruşturma dosyası üzerinden yürütülen soruşturma sırasında Türkiye Cumhuriyeti Hükumetini Ortadan Kaldırmaya Teşebbüs ve silahlı terör örgütüne üye olmak suçlarından 18.06.2016 tarihinde gözaltına alınıp 20.07.2016 tarihinde aynı sorgu ile her iki suçtan tutuklandığı, 16.06.2017 tarihinde Türkiye Cumhuriyeti Hükumetini Ortadan Kaldırmaya Teşebbüs suçundan resen tahliye edilerek, bu suçtan aynı gün hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği ve yine aynı gün silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan tutukluluğunun infazına başlandığı, ve silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan yapılan yargılama sonunda ... 29. Ağır Ceza Mahkemesinin 2020/284 Esas, 2021/44 sayılı kararıyla 8 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın 30.06.2021 tarihinde kesinleştiği, ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın davacıya 10.07.2017 tarihinde tebliğ edildiği, karara itiraz eden olmadığı ancak kesinleştirme işleminin yapılmadığı, gözaltı ve tutukluluk tarihi itibariyle davanın 5271 sayılı Kanun hükümlerine tabii olduğu anlaşılmıştır.

Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat davalarında dava süresi, 5271 sayılı Kanun'un 142 nci maddesinin birinci fıkrasında "Karar veya hükümlerin kesinleştiğinin ilgilisine tebliğinden itibaren üç ay ve her halde karar veya hükümlerin kesinleşme tarihini izleyen bir yıl içinde tazminat isteminde bulunulabilir." şeklindeki düzenlenmiştir. Söz konusu düzenlemeye göre davacı hakkında verilen ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kesinleşme şerhi ile birlikte tebliğinin sağlanmadığı, dolayısıyla üç aylık sürenin henüz başlamadığı ve davanın 1 yıllık süre içerinde açıldığı anlaşılmış ise de; davacının tutuklandığı suçlardan birinden hakkında mahkumiyet kararı verildiği, dolayısıyla tazminat isteme koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken süre yönünden reddine karar verilmesi sonucu itibariyle doğru olduğundan bozma nedeni yapılmamış, bu nedenle de davacının temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

15.08.2017 tarihli 694 sayılı KHK ile değişik, 01.02.2018 tarihli 7078 sayılı Kanunun 139 uncu maddesi ile aynen kabul edilen düzenleme ile 5271 sayılı Kanunun 142 nci maddesinin dokuzuncu fıkrası uyarınca, tazminat davaları nedeniyle Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince hesaplanan nisbî avukatlık ücreti ödeneceği, ancak, ödenecek miktarın tarifede sulh ceza hâkimliklerinde takip edilen işler için belirlenen maktu ücretten az, ağır ceza mahkemelerinde takip edilen davalar için belirlenen maktu ücretten fazla olamayacağı anlaşıldığından davacının talep ettiği tazminat miktarına göre hesaplanan vekalet ücretinin ağır ceza mahkemelerinde takip edilen davalar için belirlenen maktu ücretten fazla olması nedeniyle, davalı lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin ağır ceza mahkemelerinde takip edilen davalar için belirlenen maktu vekalet ücretine hükmedilmesi hukuka uygun bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 11.01.2019 tarihli ve 2018/251 Esas, 2019/28 Karar sayılı kararında davacı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... (...) Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.04.2023 tarihinde karar verildi.