Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/7695 E.

12. Ceza Dairesi 2022/7695 E. , 2026/2821 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/1257 E., 2022/176 K.
SUÇ : Taksirle öldürme
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3-4, 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 14... gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafiinin ve katılan vekillerinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 53/6. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 1 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafiinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; mahkûmiyet kararının ve gerekçesinin usule uygun olmadığına, sanığın sola dönüşünü gerçekleştirmesi üzerine ölenin yolu kontrol etmeden karşıdan karşıya geçmeye çalıştığı esnada kazanın olduğuna, tanık beyanları çelişkili olup hangi tanığın beyanına üstünlük tanındığının gerekçelendirilmesi gerektiğine, kusurun hatalı belirlendiğine, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanığın sevk ve idaresindeki minibüsle işçileri taşırken meskun mahal içinde, alacakaranlık vakti, aydınlatması olan, havanın açık, yolun kuru, düz ve eğimsiz olduğu,...Caddesi'ni takiben olay mahalli üç yönlü kavşağa gelip solda bulunan ...Sokak yönüne dönerek 8-10 metre ilerisindeki 4 nolu mesken önüne geldiğinde, yaya yolu olmayan yolda yaya ...’a, idaresindeki minibüsün sağ ön kesimi ile seyir istikametine göre aynı yönde yol içerisinde çarparak ve geri manevra sırasında tekerlekle üzerinden geçerek ölümüne sebebiyet verdiği olayda; hükme esas alınan Adli Tıp Kurumu'nun raporunda belirtildiği üzere; sanığın sevk ve idaresindeki minibüs ile seyri sırasında kavşak mahalline geldiğinde sola dönüşünü geniş kavis ile yapması gerekirken dar kavis ile iki yönlü sokağa döndüğü, devamında bu mahalde yol içerisinde yürümekte olan yayaların varlığını dikkate alarak yolun sağ kısmında seyrini daha kontrollü sürdürmesi gerekirken bu hususa riayet etmediği ve önünde aynı istikamette yol içerisinde bulunan şikayetçiye çarptığı, kazanın oluşumunda dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranışı ile asli kusurlu, ölen yayanın yol içerisinde bulunduğu sırada yol üzerinde seyir halinde olan araçların seyir durumlarını kontrol etmesi, sanık sürücü idaresindeki minibüse karşı korunma tedbiri alması gerekirken bu hususlara riayet etmediği anlaşılmakla kazanın oluşumunda dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranışı ile tali kusurlu olduğu, ölenin üzerinden geri geri çıkmak suretiyle yeniden geçtiği hususları nedeniyle bilinçli taksirle hareket ettiği kabul edilerek, sanık hakkında bir kişinin ölümü nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular, Bölge Adliye Mahkemesince isabetli görülmüşse de, sanığın asli kusurlu olduğu kabul edildiği halde temel cezanın alt sınırdan takdir ve tayin edilmiş olması, bilinçli taksir hükümleri uygulanmak suretiyle temel cezada artırım uygulanması yapıldığı halde, sanığın bilinçli taksir oluşturan eyleminin kısa karar ve gerekçeli kararda açıklanmadığı, keşif sırasında alınan bilirkişi raporunda sanık sürücünün tali, Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesinden alınan raporda ise sanık sürücünün asli kusurlu olduğu belirtilmiş olmasına rağmen savunmanın itirazları ve çelişki giderilmeden yetersiz gerekçe ile Adli Tıp Kurumu raporunun hükme esas alınmış olması nedeniyle, tekrar rapor alınıp İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE VE KARAR Sanığın gözaltında geçirdiği sürenin, 5237 sayılı TCK'nın 63. maddesi uyarınca hükmedilen cezasından mahsup edilmesine karar verilmemiş ise de bu hususun infaz aşamasında değerlendirilebileceği dikkate alınarak bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştiri dışında hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Aydın 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.03.2026 tarihinde karar verildi.