Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/7129 E.

12. Ceza Dairesi 2022/7129 E. , 2026/2766 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/1752 E. 2021/2403 K.
DAVA : Koruma Tedbirleri Nedeniyle Tazminat
DAVA TARİHİ : 07/08/2020
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacının soruşturma ve kovuşturma sürecinde kanunlara aykırı olarak tutukluluk halinin devamına karar verildiği, tutuklulukta geçirdiği sürelerin ve yine tutukluluk durumunun değerlendirilmesinde CMK 102/2,3 maddelerine aykırılık nedeniyle 600.000,00TL maddi ve 2.000.000,00TL manevi tazminatın ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacının temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacının temyiz sebepleri; davanın kabulü yerine reddine karar verilmesinin hatalı olduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Manisa 5.Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/561Esas – 2018/542 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 18.07.2018 tarihli mahkumiyet kararının kesinleşme tarihi olan 10.12.2019 tarihleri arasında 3 yıl 4 ay 28 gün gözaltında ve tutuklulukta kaldığı, dosyadaki deliller kapsamında tutuklama kararı ve tutukluluk halinin devamına dair karar verildiği tarihlerde tutuklama şartlarının bulunması ve adli kontrol tedbiri yerine verilen tutukluluk kararının ölçülü ve orantılı olduğunun anlaşılması, yine kararların gerekçeli olması, davacının soruşturma aşamasında ve kovuşturma aşamasından tutuklu olarak bulunduğu sürelerin ayrı ayrı CMK 102/2,4 kapsamında belirtilen azami süreler içerisinde yer alması nedeniyle de CMK 102/3 kapsamında uzatma kararına gerek bulunmadığının anlaşılması sonucu, davacının taleplerinin yerinde olmadığı anlaşılmış ve davacının maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluşmadığının saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararında davacı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Manisa 5.Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19.Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.03.2026 tarihinde karar verildi.