Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/6730 E.

12. Ceza Dairesi 2022/6730 E. , 2026/2843 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/1394 E., 2021/2708 K.
SUÇ : Taksirle öldürme
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; katılanlar vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 50/4, 50/1-a, 52/2-4, 53/6 ve 63. maddeleri uyarınca 27.300,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 2 yıl süreyle geri alınmasına ve mahsuba karar verilmiş, sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin istinaf talepleri üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf talebinin kabulü ile 5271 sayılı CMK'nın 280. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi hükmünün sanık ... yönünden kaldırılmasıyla yeniden yapılan yargılama sonucu sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 53/6 ve 63/1. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 1 yıl 6 ay süreyle geri alınmasına ve mahsuba karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; diğer sürücünün, sanığın aracına yüksek hızla arkadan çarpması şeklinde meydana gelen kazada asli kusurlu olduğuna, ölen bebeğin ön koltukta annesinin kucağında bağsız şekilde bulunması nedeniyle annesinin kucağından fırladığına ve öldüğüne, diğer sürücünün, sanık dönüş yaptıktan ve belirli bir mesafe ilerledikten sonra sanığın aracına çarpmakla süt tankerinin devrilmesine sebep olmasına karşın, diğer sürücünün taksirinin ağırlığının göz önünde bulundurulmadığına, ceza miktarına, katılanlar vekilinin istinaf duruşmasına katılmamış olması nedeniyle istinaf aşaması için ayrı vekâlet ücretine hükmedilmemesi gerektiğine, katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; sanığın asli ve tam kusurlu olması nedeniyle temel cezanın alt sınırdan daha fazla uzaklaşılarak tayin edilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR 1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 30.03.2017 tarihinde, saat 12.10 sıralarında, katılan ...'ın sevk ve idaresinde bulunan otomobil ile meskun mahal sınırları dışındaki, bölünmüş iki şeritli, azami hız limitinin 110 km/s olduğu yolda seyretmekte iken, dört yönlü kavşaktan geçiş yaptığı sırada, aracının ön kısımları ile seyrine göre sol taraftan kavşağa girerek sola manevra ile katılan sürücünün seyir güzergahında ve sol şeritte olmak üzere seyreden sanık ...'ın sevk ve idaresindeki kamyonetin arka kısımlarına çarpması sonucunda, katılan sürücünün aracında bulunan oğlunun ölmesi, katılan sürücünün orta derecede kemik kırığı oluşacak şekilde, katılan sürücünün aracında bulunan bir kişinin ağır (4.) derecede kemik kırığı oluşacak şekilde, yine katılan sürücünün aracında bulunan diğer üç kişinin de niteliksiz şekilde yaralanması ile sonuçlanan kazanın meydana gelmesinde, İlk Derece Mahkemesince, kaza tespit tutanağı ve soruşturma aşamasında alınan bilirkişi raporu ile uyumlu olan ve sanığın asli, katılan sürücünün tali kusurlu olduğu yönünde görüş bildiren...Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi Başkanlığı'nın 28.06.2018 tarihli raporunun hükme esas alınması suretiyle, sanığın bir kişinin ölümü ve beş kişinin de yaralanmasıyla sonuçlanan trafik kazasının meydana gelmesinde asli kusurlu olduğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2.Bölge Adliye Mahkemesi tarafından duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, sanık sürücünün asli kusuru ile bir kişinin ölümüne ve beş kişinin yaralanmasına sebep olduğu olayda, temel ceza orantılılık ilkesine aykırı şekilde az bulunmuş, sanığın taksire dayalı kusurunun ağırlığı, meydana gelen zarar nazara alınarak takdiren alt sınırdan bir miktar uzaklaşılmak suretiyle 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, katılanlar vekilinin tüm, sanık müdafiinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Katılanlar aynı vekille temsil edilmiş olmalarına karşın, katılan ... ve katılan ..... (...) lehine ayrı, katılanlar... (...), ..., ... lehine ayrı vekâlet ücretine hükmedilmesi, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1-h maddesi gereği hükmün ikinci fıkrasının dokuzuncu ve onuncu paragraflarının tamamen çıkarılarak yerine ''Katılanlar ...,...(...),...(...), ... ve ... kendilerini bir vekil ile temsil ettirdiklerinden karar tarihinde yürürlükteki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca ilk derece mahkemesince hükmedilmesi gereken 6.810,00 TL ve istinaf aşamasında hükmedilmesi gereken 4.080,00 TL olmak üzere toplam 10.890,00 TL vekâlet ücretinin sanıktan alınarak katılan sanık ve katılanlara eşit olarak verilmesine," ibarelerinin yazılması suretiyle, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Bergama Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.03.2026 tarihinde karar verildi.