Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/3863 E.

12. Ceza Dairesi 2022/3863 E. , 2026/2701 K.

"İçtihat Metni"

D U R U Ş M A T A L E P L İ
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2018/3959 E., 2021/2540 K.
SUÇ : Taksirle öldürme
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Düzeltilerek onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.

Katılan vekilinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94.maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 299/1. fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca beraat kararı verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince katılan vekilinin ve o yer Cumhuriyet savcısının istinaf taleplerinin kabulü ile 5271 sayılı CMK'nın 280. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılmasıyla yeniden yapılan yargılama sonucu 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca 15.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında esas alınan tam gün sayısının ve uygulama maddesinin gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz sebepleri; sanık hakkında temel cezanın orantılılık ilkesine aykırı olarak eksik belirlendiğine, takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna ve hükmedilen hapis cezasının gerekçe gösterilmeden adli para cezasına çevrildiğine, sanık müdafiinin temyiz sebepleri; sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, illiyet bağı bulunmadığına ve sanığın kusursuz olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR 1.İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanığın 11 yaşındaki yeğeninin evde sanığa ait havalı tüfek ile oynarken tüfeğin ateş alması üzerine aynı evde bulunan arkadaşının başından vurularak hayatını kaybettiği olayda, sanığın tüfeği yeğenine veya ölene verdiğine dair herhangi bir delil bulunmadığı, sanığın meydana gelen olayda kusuru bulunmadığı gerekçesine dayalı olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan beraat kararı verilmiştir.

2. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, o yer Cumhuriyet savcısının ve katılan vekilinin istinaf başvuruları üzerine duruşmalı yapılan inceleme neticesinde; "Sanığa ait havalı tüfeğin aracının bagajında bulunduğu, sanık bagajda bulunan tüfeğin...... ve olayda ölen ... tarafından kendisinin bilgisi dışında alındığını savunmakta ise de, tanıklar ... ve ... soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcılığında alınan beyanlarında, sanığın silahı eve bırakması için ...a verdiğini ifade ettikleri, olayda ölen ...'in olay tarihi itibariyle 17 ve tüfeği kullanan......'nun ise olay tarihi itibariyle 11 yaşında olduğu, her ne kadar olayda kullanılan tüfek ateşli silah niteliği taşıması da havalı tüfek niteliğinde olup demir saçma (bilge) atabildiği, yaralanmaya ya da olayda olduğu gibi ölüme neden olabilecek nitelikte olduğu, bu nedenle sanığın tüfeğin ve mermilerinin muhafazası ve kullanmayı bilmeyen ya da çocukların eline geçmesini önlemek konusunda gerekli önlemleri almadığı, çocukların eline geçen havalı tüfeğin...... tarafından ateşlenmesi sonucu ölenin sağ kaşı üzerinden giren saçma tanesinin beyin dokusunda harabiyet yaratması sonucu ölümüne neden olduğu, sanığın olayda kusuru bulunduğu" şeklindeki gerekçe ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak sanığın 15.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılması yönünde hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE ve KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle 5237 sayılı TCK'nın 52/3. maddesine uyulmaması, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1 maddesi gereği hüküm fıkrasının dördüncü paragrafının çıkarılarak yerine "Sanığa verilen 2 yıl 1 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 760 tam gün olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesine göre sanığın ekonomik durumu ve şahsi halleri gözetilerek günlüğü takdiren 20 TL den paraya çevrilerek 15.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibarelerinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Bartın 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.03.2026 tarihinde karar verildi.