Yargıtay 12. CD 2016/10848 E. 2017/406 K.

Mahkemesi: Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62, 51/1 3 6 8. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusura, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ve sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK'nın 50/1. maddesinde kısa süreli hapis cezasının suçlunun kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre adli para cezasına çevrileceği belirtilmiş olmasına ve sanık müdafinin lehe olan hükümlerin uygulanması talebi olmasına karşın, dosyada mevcut adli sicil kaydına göre sabıkası bulunmayan ve dosyaya herhangi bir olumsuz davranışı yansımayan sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi konusunda herhangi bir değerlendirme yapılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 51/7. maddesi uyarınca denetim süresi içinde sanığın kasıtlı bir suç işlemesi halinde cezanın kısmen veya tamamen infazına karar verilirken uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 17/01/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.