Karar Detayı

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

SAYISI: 2020/81 Esas, 2022/648 Karar

vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ: **

HÜKÜM: Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Bakırköy 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI: 2017/835 E., 2019/1149 K.

Taraflar arasındaki menfi tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin lehtarı olduğu her biri 50.000,00 TL bedelli 10.04.2015, 24.04.2015, 31.04.2015, 08.05.2015, 15.05.2015 tarihli çekleri satın alacağı tekstil ürünleri karşılığında davalıya avans olarak verdiğini, alınan çeklere karşılık davalının malları müvekkiline teslim etmediğini, çeklerin bedelsiz kaldığını, davalının çekleri iade etmediğini, çeklere istinaden icra takipleri başlattığını ileri sürerek icra dosyalarına yatırılacak olan paranın davalıya ödenmemesine, icra takiplerinin müvekkili yönünden iptaline, davalı aleyhine kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde, müvekkilinin işleri iyi gitmeyen davacı şirket yetkilisi ... ...'a dönem dönem borç para verdiğini, ... ...'un müvekkilinin verdiği borç parayı ödeyemediğini, davaya konu çekleri müvekkiline vererek borcunu ödemeye çalıştığını, çeklerin ödenmediğini, çeklerin yaklaşık 2,5 yıl önce icraya konulduğunu, 2,5 yıldan beri davacının borca hiçbir itirazının olmadığını, çek keşidecisi Cros İth. İhr. Ltd. Şti.'nin borcu ödemeyeceğinin anlaşılması üzerine davacı şirketin de çek bedelini ödememek için işbu davayı açtığını, müvekkilinin hayatının hiçbir döneminde tekstil işi yapmadığını, taraflar arasında yazılı veya şifahi bir anlaşma bulunmadığını savunarak davanın reddi ile davacı aleyhine tazminata karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının çeklerin avans mukabili olarak davalıya verildiği ve malların davalı tarafça teslim edilmediği yolundaki iddiasını 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 201 ... maddesi uyarınca yazılı deliller ile kanıtlaması gerektiği, davacının, dava konusu çekleri avans çeki olarak verildiğini ve malların davalı tarafından teslim edilmediğini usulünce kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; bilirkişi raporunda, müvekkiline ait ticari defterlerde dava konusu çeklere ilişkin kayda ve çeklerin avans olarak çıkışına dair kayda rastlanmadığının belirtildiğini, ancak dosyaya sunulan Bakırköy 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2015/311 E., 2018/291 K. sayılı dosyasında ve bilirkişi raporunda dava konusu çeklerin müvekkilinin ticari defterlerinde kayıtlı olduğunun belirtildiğini, çeklerin avans hesabı açılarak ve yazıyla teslim edilmemiş olmasının bu çeklerin davalıya verildiği gerçeğini değiştirmeyeceğini, bilirkişi raporlarında bu hususun gözden kaçırıldığını, bahse konu çeklerin davalıya avans olarak verilmesine rağmen, davalının bu çeklerin karşılığında mal teslimini yapmaması nedeniyle çeklerin bedelsiz kaldığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflar arasında yazılı bir sözleşme bulunmadığı, davaya konu çeklerin davalıya avans olarak verildiğine dair yazılı delil sunulmadığı, davacının ticari defterlerinde bahse konu çeklerin avans olarak verildiği kayıtlı olsa bile bu hususun kambiyo senetlerinin mücerretliği ilkesi karşısında davalıya karşı hüküm ifade etmediği, davacının iddiasının yazılı delille kanıtlanamadığı, yemin deliline de dayanılmadığı mahkemece davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, avans olarak verilen çeklere istinaden başlatılan icra takipleri nedeniyle borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri, 2004 İcra ve İflas Kanunu'nun 72 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 ... maddesinde yer ... sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.