Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ticaret Mahkemesi

SAYISI: 2019/230 Esas, 2022/509 Karar

HÜKÜM: Kabul

Taraflar arasındaki tazminat davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı,Yargıtayca duruşma istemli olarak davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Duruşma için belirlenen 30.04.2024 günü tebliğata rağmen gelen olmadığı yoklama ile anlaşıldı, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 19.01.2010 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu müvekkili şirkette sigortalı olarak çalışan...'ın vefat ettiğini, müteveffanın hak sahipleri tarafından müvekkili işverene karşı Amasya İş Mahkemesinde tazminat davası açıldığını, bu davadan sonra müvekkili ile hak sahipleri arasında feragat sözleşmesi imzalanarak sözleşme ile hak sahiplerine toplam 180.000,00 TL değerinde 2 adet taşınmaz verdiğini, 25.000,00 TL nakit olmak üzere toplam 205.000,00 TL ödeme yapıldığını, hak sahiplerinin açtığı davadan feragat ettiklerini, müvekkili tarafından... mirasçılarına ödenmiş olan maddi ve manevi tazminat tutarlarının sigorta teminatı kapsamında davalıdan talep edilmesine rağmen ödenmediğini ileri sürerek fazlaya dair haklar saklı kalmak kaydı ile şimdilik 100.000,00 TL'nin tahsili talep etmiş, 14.10.2015 tarihli ıslah dilekçesi ile 107.322,93 TL'nin ibraname tarihi olan 16.04.2011 tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin sorumluluğunun davacı şirketin sorumluluğu ve işveren mali sorumluluk sigorta poliçe limiti ile sınırlı olduğunu, Sosyal Güvenlik Kurumundan (SGK) alınan ödemeler nazara alınarak mükerrer ödemeye sebebiyet verilmemesi gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen Karar

Mahkemenin 23.11.2025 tarihli 2012/41 E., 2015/729 K. sayılı kararı ile vefat eden işçinin hak sahiplerinin nihai ve gerçek zararının 57.322,93 TL maddi ve 50.000,00 TL manevi tazminat olmak üzere 107.322,93 TL olarak hesaplandığı, manevi tazminatın da teminat kapsamında olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 107.322,93 TL'nin 18.04.2011 tarihinden itibaren faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş, karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

B. Bozma Kararı

Dairemizin 11.05.2017 tarihli 2016/13674 E., 2017/2828 K. sayılı kararıyla davalı vekilinin sair temyizlerinin reddine karar verilerek davalı vekilinin Mahkemece hükme esas alınan rapor ile SGK tarafından açılan davada alınan raporlar arasında çelişki oluştuğunu, müvekkilinin sorumluluğunun en fazla SGK tarafından açılan dosyada alınan bilirkişi raporunda belirlenen %40 oranında olabileceğini ileri sürmüş olmasına göre Mahkemece, davanın işveren sorumluluk sigorta poliçesine dayalı tazminat davası olduğu da nazara alınarak iş kazasında hayatını kaybeden işçi ve işveren davacı yönünden işbu davada esas alınması gereken kusur oranları bakımından bir değerlendirme yapılması gerektiğine işaret edilerek Mahkeme kararı bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile alınan ek bilirkişi raporunda davacının %90 kusurlu, müteveffa...'ın kusursuz, dava dışı ...'ın (iş güvenliği ve saha sorumlusu) %10 kusurlu olduğunun belirtildiği, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) 1473 üncü maddesinin ikinci fıkrası kapsamında Poliçe Genel Şartları gereğince davalı ... şirketinin, davacı sigortalısının %90 kusuru oranınca sorumluluğu üstlendiği, bozma öncesi alınan bilirkişi raporlarında da davacının %90 kusurlu olduğu göz önünde bulundurularak aktüerya hesabı yapılmış olduğundan usul ekonomisi gereği yeniden dosyanın aktüerya bilirkişisine gönderilmediği, davacı tarafından vefat edenin hak sahiplerine nihai ve gerçek zararları olan 57.322,93 TL maddi tazminat ve 50.000,00 TL manevi tazminat olmak üzere toplam 107.322,93TL ödendiği, manevi tazminatın teminat kapsamında olduğu, davacının hak sahiplerine ödediği 107.322,93 TL'yi feragatname tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte rücuen davalıdan talep edebileceği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; Mahkemece kabul edilen kusur oranlarının hatalı olduğunu, SGK tarafından tarafından açılan müvekkili şirkete de ihbar edilen Yerköy Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/900 E., 2015/775 K. sayılı rücu davasında davacı alt işveren ... İnş. Ltd. Şti.'ne %40, asıl işverenlere %25, şantiye şefi ...'a %5 ve müteveffaya %30 kusur verildiğini, anılan kararın Yargıtay 10. Hukuk Dairesince onanarak kesinleştiğini, Mahkemece kesinleşen kusur oranları nazara alınmadan karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu, anılan dosyada verilen kararın kesin delil niteliğinde olduğunu, kabul anlamına gelmemekle birlikte müvekkilinin sorumluluğunun ancak sigortalısı davacı ... İnş. Ltd. Şti.'ne atfedilen %40 oranında olacağını, müvekkilinin poliçeden kaynaklanan sorumluluğunun sadece sigortalısına karşı olup, asıl işverenler ve üçüncü kişilerin sorumluluğunu kapsamadığını, davanın zamanaşımına uğradığını, dava dilekçesinde faiz talep edilmemesine rağmen 16.04.2011 tarihinden itibaren faize hükmedilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, işveren sorumluluk sigorta poliçesi kapsamında davalının sorumlu olduğu meblağa ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6102 sayılı Kanun'un 1473 üncü vd. maddeleri, İşveren Sorumluluk Sigorta Poliçesi Genel Şartları hükümleri.

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

30.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.