Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI: 2020/1606 Esas, 2022/1196 Karar

HÜKÜM: Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Ankara 5. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI: 2019/378 E., 2020/202 K.

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı gerçek kişinin 2018/109849 sayılı “L’ F E” ibareli marka başvurusuna, müvekkiline ait 2016 05777 sayılı “lifecell”, 2016 05780 sayılı “lifecell” , 2016 67238 sayılı “Life+” 2017 78499 sayılı “lifecell” ve 2016 67243 sayılı “Life+” ibareli markalara dayalı olarak yaptıkları itirazın YİDK kararıyla reddedildiğini, başvuru konusu marka ile müvekkiline ait markalar arasında 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 6 ncı maddesinin birinci fıkrası anlamında benzerlik bulunduğunu, davalının marka başvurusunun 35.05 alt sınıfta yapıldığını ve 1 34 sınıftaki tüm malların dahil edildiğini, müvekkiline ait markaların kapsamında da 35. sınıf bulunmakta olup 35.05 alt sınıfta 09,15 ve 16. sınıf malların sayıldığını, bu anlamda taraf markaları kapsamında yer alan mal ve hizmetlerin aynı olduğunu, dava konusu marka başvurusu “L,F,E” harflerini içerse de ortalama tüketici nezdinde telaffuz edilirken “Life” şeklinde algılanacağını, (’) işaretinin (İ) harfinin yerine kullanılmış gibi bir algı yarattığını ileri sürerek YİDK kararının iptaline, davalıya ait markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; taraf markalarının benzer olmadığını, karıştırılma ve ilişkilendirme ihtimalinin de bulunmadığını, müvekkilinin “...” ibareli markası bulunduğunu, “L’ F E “ markasının da “...” markasının baş harflerinden oluştuğunu, davacının markasında kullandığı “life” kelimesinin ayırt edicilik gücünün zayıf olduğunu, davalı Kurum nezdinde 35. sınıfta “life” ibareli bir çok marka bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraf markaları bütün olarak karşılaştırıldığında; görsel, işitsel ve kavramsal olarak iltibas tehlikesi oluşturacak derecede benzer olmadıkları, benzer görülen 35/1, 2, 3, 4, 35/5 (9. sınıf) hizmetlerin hitap ettiği ilgili tüketici kesiminin halk kesimine oranla daha bilinçli bulundukları, 35/5 (15. sınıf ve 16. sınıf) hizmetlerin hitap ettiği ilgili tüketici kesiminin makul derecede bilgili, ihtiyatlı ve dikkatli ortalama tüketici kesimi olduğu; ancak gerek bilinçli tüketici kesimi kitlesi bakımından, gerekse ortalama tüketici kesimi bakımından iltibas tehlikesi oluşturacak derecede markalar arasında benzerlik bulunmadığı, "life" ibaresinin ayırt ediciliğinin güçlü olduğunun söylenemeyeceği, davacı markalarının salt bu ibareden oluşmadığı, bu ibare ile birlikte kelime ve figüratif unsurlardan oluştuğu, özellikle görsel olarak markaların farklılaştığı, işitsel olarak markaların iltibas tehlikesi oluşturacak derecede benzer olmadıkları, daha önce davacıya ait itiraza mesnet markalı hizmetlerden yararlanan, bu markaları gören, bilen veya anımsayan ilgili tüketici kesiminin, dava konusu "L'FE" ibareli davaya konu hizmetler ile karşılaştığında, bu hizmetlerden yararlanmak için ayıracağı süre içinde, bu markanın, davacıya ait markalardan farklı bir marka olduğunu algılayabileceği, marka sahipleri arasında idari veya ekonomik bir bağlantı kurmayacağı, 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrası hükmü koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu marka başvurusu ile müvekkiline ait markalar arasında benzerlik bulunduğunu, dava konusu başvurunun "life" olarak algınacağını, markaların birbirini çağrıştırdığını, uyumazlık konusu malların hitap ettiği tüketicinin Mahkemenin kabulünün aksine dikkatli ve bilinçli olmadığını, "life" ibaresinin ayırt ediciliğinin düşük sayılamayacağını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "L 'F E " ibareli başvuru ile davacının itirazına mesnet "life" asıl unsurlu markaları arasında ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibarıyla ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde iltibas tehlikesinin bulunmadığı, dava konusu başvurunun belirli aralıklarla yazılan "L' F E" ibaresinden oluştuğu, bu şekli itibarıyla dava konusu başvurunun uyuşmazlık konusu malların tüketicisi nezdinde "life" olarak algılanmayacağı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürülen sebeplere benzer sebeplerle kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, YİDK kararının iptali koşullarının bulunup bulunmadığı ve marka hükümsüzlüğüne ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.04.2024 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

K A R Ş I O Y

Çoğunlukla ortaya çıkan uyuşmazlık, itiraza mesnet davacı markaları ile davalı başvurusunun benzer olup olmadıkları, buradan varılacak sonuca göre itiraza mesnet markaların davalı başvurusu yönünden marka tescilinde nispi ret nedeni ve dolayısıyla bir hükümsüzlük sebebi oluşturup oluşturmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda, itiraza mesnet davacı markaları “life” ibareli, davalının başvuru markası ise “L’F E” ibaresidir. Davacı markalarının ayırt edici ve baskın unsuru “LİFE” ibaresi olup bu ibare davalı markası ile benzer kabul edilmesi gerekir. Zira davalı markasında “L” harfinden sonra gelen (‘) kesme işareti “L” harfi ile “F” harfi arasında “İ” harfi olduğuna işaret etmektedir. Yani “İ” harfi varmış gibi algı oluşturma ihtimali yüksek görünmektedir. Bu nedenle itiraza mesnet davacı markaları ile davalının başvuru markası ortalama tüketici nezdinde iltibasa sebep olabilecek düzeyde benzer işaretlerdir. Diğer bir ifade ile işaretler arasında ilişkilendirme ihtimali dahil karıştırma ihtimalinin bulunduğunun kabulü daha doğru görünmektedir.

Hal böyle olunca itiraza mesnet markalar ile başvuru markası arasında Sınai Mülkiyet Kanunu madde 6/1 kapsamında nispi ret nedeni oluşturabilecek düzeyde bir benzerlik ve dolayısıyla da m. 25 kapsamında da bir hükümsüzlük nedeni bulunduğunun kabulü ile sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği halde ilk derece mahkemesince davanın reddine, bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince de istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesinin doğru olmadığı ve dolayısıyla kararın BOZULMASI gerektiği görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun ONAMA yönündeki görüşüne katılmamaktayım.