Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI: 2022/1092 Esas, 2022/1064 Karar

HÜKÜM: Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI: 2021/362 E., 2021/399 K.

Taraflar arasındaki TÜRKPATENT Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin "..." esas unsurlu markaların sahibi olduğunu, davalı şirketçe yapılan 2014/11938 sayılı "...+ Şekil" ibareli marka başvurusuna iltibas ve tanınmışlık vakıalarına dayalı olarak yapmış oldukları itirazın nihai olarak TÜRKPATENT YİDK tarafından reddedildiğini ileri sürerek davaya konu YİDK kararının iptaline ve başvuruya konu markanın hükümsüz kılınarak sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının isabetli olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2. Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin "..." ibareli ticaret ünvanı ile 17.09.2009 tarihinden beri ... markası ile faaliyet gösterdiğini ve tanındığını, öncelikli olarak ticaret unvanından kaynaklı hak sahipliği ve tescil edilen sınıflar bazında kullanım hakkı bulunduğunu, ayrıca "..." ibareli önceki markası olduğunu, taraf markaları arasında iltibasa neden olacak düzeyde benzerlik bulunmadığını, markanın kullanıldığı sektörün farklı olduğunu, "..." ibareli tescilli pek çok markanın bulunduğunu, davacının "..." markası tanınmış marka olarak kabul edilse dahi söz konusu tanınmışlığın ev tekstil ürünleri, hatta tekstil sektörü ile sınırlı bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların marka işaretleri arasında benzerlik bulunduğu ancak mal sınıflarının farklı bulunduğu, bu nedenle anılan madde kapsamında iltibas koşullarının oluşmadığı, davacı markasının “ev tekstili ürünleri” alanında tanınmış marka olmasının ulaşılan sonucu değiştirmediği, davalı başvurusunun, davacı markalarının ev tekstili ürünlerine ilişkin olan tanınmışlığından haksız yararlanma, tanınmışlığa ve ayırt ediciliğe zarar verme sonuçlarını doğurmayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; Mahkemece alınan kök ve ek rapora karşı itirazlarının dikkate alınmadığını, dava konusu marka kapsamında 9. sınıfta yer alan yer alan "makine ve cihazların elektroniğinde kullanılan elemanlar" ile müvekkilinin markası kapsamında aynı sınıfta yer alan "elektronik ve manyetik kartlar" emtialarının benzer olduğunu, ayrıca yine dava konusu marka kapsamında yer alan 9. sınıf ""gözlükler, güneş gözlükleri, lensler ve bunların kutuları, kılıfları parçaları ve aksesuarları.." emtiaları ile müvekkili şirket adına tescilli markaların özellikle 25. sınıftaki kapsadığı emtialar ile benzer görüldüğü emsal Yargıtay kararları bulunduğunu, diğer taraftan müvekkili markaları tanınmış olduğundan farklı mallar yönünden de korunması gerektiğini, müvekkili markasının tanınmışlığının, dava konusu marka kapsamında da yer alan 9. sınıf gözlükler, güneş gözlükleri, lensler ve bunların kutuları, parçaları ve aksesuarları, mıknatıslar, dekoratif amaçlı mıknatıslar" mallarına ve farklı mal gruplarına sirayet edeceğine dair Yargıtay denetiminden kesinleşerek emsal mahkeme kararları bulunduğunu, bu emsal kararların yargılama sırasında dosyaya sunulmasına rağmen Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda değerlendirmeye alınmadığını, taraf markaları arasında, dava konusu marka kapsamında yer alan tüm mallar bakımından iltibas koşulları oluştuğu gibi 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin (556 sayılı KHK) 8 inci maddesinin dördüncü fıkrasındaki koşulların da bulunduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde belirttiği hususları tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davaya konu YİDK kararının isabetli olup olmadığı ve başvuruya konu markanın hükümsüz kılınması koşullarının oluşup oluşmadığı noktalarında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi ve dördüncü fıkraları.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.