Karar Detayı

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI: 2020/316 Esas, 2022/1123 Karar

DAVACILAR: 1.Trakya Bölgesi Doğal Gaz Dağıtım A.Ş.

2.Gazdaş Gaziantep Doğal Gaz Dağıtım A.Ş.

vekilleri Avukat ...

DAVA TARİHİ: **

HÜKÜM: Esastan ve usulden ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Edirne 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

(Fikri ve Sinai Haklar Hukuk Mahkemesi Sıfatıyla)

SAYISI: 2018/347 E., 2019/527 K.

Taraflar arasındaki marka hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin başvurusunun esastan, davacılar vekilinin başvurusunun usulden reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; Zorlu Enerji grubunun çatısı altında faaliyet gösteren müvekkillerinden Trakya Bölgesi Doğal Gaz Dağıtım A.Ş.’nin (Trakya A.Ş.) Trakya’da, Gazdaş Gaziantep Doğal Gaz Dağıtım A.Ş.’nin (Gazdaş A.Ş.) Gaziantep ve çevre illerde doğal gaz dağıtımı ile iştigal ettiğini, davacıların Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu’nun verdiği dağıtım lisansı ile 2006 yılının başından itibaren kesintisiz şekilde “Gazdaş” markasını kullandığını, marka üzerinde öncelik hakkının müvekkillerine ait bulunduğunu, davalının temsilciliğini yaptığı dava dışı Çakay Temizlik Komisyonculuk ve Bilgisayar Hiz. Tur. Gıda Tic. ve San. Ltd. Şti.’nin 2011 yılından beri Trakya A.Ş.’nin abonesi olduğunu, bu kapsamda güvence bedeli yatırıp sözleşme imzaladığını, davalının Gazdaş markasının müvekkiline aidiyetinin bilmemesinin hayatın olağan akışına aykırılık taşıdığını, markanın tescil alınmadığını fırsat bilip 02.01.2013 tarihinde Gazdaş ibareli marka için kötü niyetle başvurduğunu, 2017 yılında da yeni bir başka başvurusu gerçekleştirdiğini, üstelik gerçek hak sahibi olmadığını bilerek İstanbul 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 2017/549 E. sayılı dosyası ile müvekkili Gazdaş A.Ş. aleyhine tazminat talepli marka hakkına tecavüz davası açtığını, öte yandan 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu’nun (6769 sayılı Kanun) 6 ncı maddesinin altıncı fıkrası, 25 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca müvekkili Gazdaş A.Ş.’nin ticaret unvanı sebebiyle de hükümsüzlük sebeplerinin oluştuğunu ileri sürerek davalı adına tescilli 2013/00057 ve 2017/38050 sayılı Gazdaş ibareli markaların tüm sınıflar bakımından hükümsüzlüğünü talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davalının ve şirketlerinin bir çok alanda faaliyet gösterdiğini, çeşitli markaları adına tescil ettirdiğini, müvekkili adına tescilli 2013/00057 sayılı markanın 39 ve 42. sınıf hizmetleri kapsadığını, müvekkilinin şirketlerinden Çakay Ltd. Şti.’nin kullanımı için muvafakatının bulunduğunu, şirketin çeşitli kurum ve kuruluşlara temizlik işleri adı altında hizmet verdiğini, bu hizmetin 39. sınıf kapsamında kaldığını, davalının markayı çıkar sağlamak için değil kullanmak ve yatırım için kaydettirdiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacıların 2006'dan bu yana hali hazırda doğal gaz dağıtım faaliyeti alanında aktif olarak faaliyet gösterdikleri, faaliyet alanlarında GAZDAŞ ibaresi üzerinde gerçek hak sahibi oldukları, davalının, doğal gaz dağıtım faaliyeti alanında 2006 yılı öncesine dayalı gerçek hak sahipliğini gösterir bir belge veya bilgi ibraz etmediği, davalının en geç 2011 yılı itibariyle davacının GAZDAŞ markasından haberdar olmasının bekleneceği, buna rağmen önce 2013 yılında 39. sınıfta “Boru hattı ile taşıma hizmetleri” dahil olmak üzere birçok hizmet alanında GAZDAŞ ibareli marka tescili için başvuruda bulunmuş olmasının ve sonra 2017 yılında aynı/benzer hizmetler için aynı ibareli marka tescil başvurusunun iyi niyetli bir davranış olarak değerlendirilemeyeceği yönündeki bilirkişi raporuna itibar edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne, davalı adına tescilli 2013/00057 ve 2017/38050 numaralı markaların hükümsüzlüğünün tespiti ile markaların marka sicilinden terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacılar vekili katılma yoluyla istinaf dilekçesinde özetle; müvekkili yararına vekâlet ücretinin eksik belirlendiğini ileri sürerek kararın kaldırılmasını istemiştir.

2.Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacılardan Trakya A.Ş.'nin tescilli markası bulunmadığından, markaların tüm sınıflarda hükümsüzlüğünü talep hakkının ve davada hukuki yararının bulunmadığını, davanın zamanaşımına uğradığını, tacir olan müvekkilinin dava konusu markanın kapsadığı hizmet gruplarında ticaret yaptığını, müvekkilinin ve müvekkiline ait şirketlerin faaliyet alanlarına bakıldığında 39 ve 42. sınıflardaki diğer markaların da kullanıldığını, yakın zamandaki yatırımları içerisinde yer alan faaliyet alanlarına ilişkin olarak Gazdaş markasının kullanılmasının müvekkili tarafından planlandığını, bilirkişi raporunda 39. sınıfta “boru hattı taşıma hizmetleri” yönünden kısmi hükümsüzlük şartının mevcut olduğu belirtilmiş olmasına karşın tüm sınıflar yönünden hükümsüzlük kararı verilmesinin de yerinde olmadığını ileri sürerek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Trakya A.Ş.’nin önceye dayalı hak iddia ettiği, dava açmakta hukuki yararının bulunduğu, 5 yıllık sessiz kalma süresinin dolmadığı, davacı Trakya A.Ş. ile davalının başvuru evraklarını ve sözleşmeleri şirket müdürü sıfatıyla imzaladığı, Abonelik Ön Müracaat Formu, 01.11.2012 tarihli Bağlantı Anlaşması, 18.01.2013 tarihli Doğal Gaz Kullanım Sözleşmesi, 02.10.2015 tarihli Abone Bağlantı Talep Formu, 02.10.2015 tarihli Bağlantı Anlaşması, 15.10.2015 tarihli Abonelik Sözleşmesi Özel Şartlar, 31.10.2016 tarihli Abonelik Sözleşmesi Özel Şartlar ve 12.04.2017 tarihli Abonelik Sözleşmesi Özel Şartlar'ın sağ üst köşesinde GAZDAŞ Trakya bölgesi Doğalgaz Dağıtım ibaresinin dikdörtgen kutu içerisinde yer aldığı, GAZDAŞ ibaresinin, ticaret unvanının üstünde koyu renk ve büyük puntolarla markasal kullanıldığı, bilirkişi raporunda davalının yetkilisi olduğu Çakay Ltd. Şti.’nin 2011 yılından beri davacının abonesi olduğu, davacıdan 2011 yılı ve devam eden yıllarda bağlantı sözleşmeleri yaparak doğalgaz satın aldığı, davalının şirket müdürü olarak sözleşmeleri imzaladığı hususlarının belirlendiği, Gazdaş ibaresinin her iki şirketin ticaret unvanında bulunduğu, davalı vekilinin dilekçelerinden, davaya konu markaların hiç kullanılmadığının anlaşıldığı, 08.01.2018 tarihli Ticaret Sicil Gazetesi örneğinden şirketin ticaret unvanının değiştirilerek faaliyet konusuna “doğalgaz altyapı, üstyapı, dekorasyon, restorasyon işlerinin yeniden yapmak ve teslim etmek” faaliyetlerinin de eklendiğinin anlaşıldığı, markanın şirketin ve davalının ticari faaliyeti kapsamında bulunmayan sınıfta tescil ettirildiği, hiç kullanılmadığı, daha sonra da markaya tecavüz iddiasıyla tazminat talepli dava açıldığı, davalı tarafça markaların kullanmak amacıyla değil, davacı tarafın kullanımına engel olmak amacıyla tescil ettirildiği ve kötü niyetli olduğu davacıların istinafına konu vekâlet ücretinin kesinlik sınırının altında kaldığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf isteminin esastan, davacılar vekilinin istinaf isteminin usulden reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacı Trakya A.Ş.’nin sadece dağıtım lisansına dayalı olarak hükümsüzlük isteyemeyeceğini, davacı Gazdaş A.Ş.’nin marka başvurusunun müvekkilinin markası sebebiyle kısmen reddedildiğini, buna karara karşı iptal davası açılmadığını, aradan uzun süre geçtikten sonra hükümsüzlük davası açılmasının dava şartlarının oluşmadığını kanıtladığını, davacıların tüm sınıflar yönünden hükümsüzlük istemi ileri süremeyeceğini, tacir müvekkilinin tescilli sınıflarda ticaret yaptığını, kötü niyetli olarak değerlendirilemeyeceğini, yakın zamanda markayı kullanmayı planlayan müvekkilinin diğer sınıflardaki davacı tescilleri sebebiyle bu planlarını ertelemek zorunda kaldığını, davalının anılan işareti çıkar sağlamak için değil yatırım ve kullanım amacıyla kaydettirdiğini, kabul etmemekle birlikte aksi düşünülse bile bilirkişi raporunda 39. sınıftaki “boru hattı taşıma hizmetleri” yönünden kısmî hükümsüzlük şartlarının mevcudiyetinin belirtilmesi karşısında davacıların iddialarının kısmen reddinin gerektiğini, davacıların faaliyet alanında olmayan diğer sınıflar yönünden de hükümsüzlük kararı verilmesinin hukuka aykırılık taşıdığını ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

3. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

4. 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin üçüncü, altıncı ve dokuzuncu fıkraları, 25 inci maddesi.

5. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.