Karar Detayı

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: Ticaret Mahkemesi

SAYISI: 2018/1120 Esas, 2021/791 Karar

DAVA TARİHİ: **

HÜKÜM: Kısmen Kabul

Taraflar arasındaki alacak davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonucunda Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda:

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun (1086 sayılı Kanun) 427 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca "Miktar veya değeri 2.190 (İki bin yüz doksan) Türk Lirasını geçmeyen taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar kesindir." 01.01.2021 tarihinden itibaren temyiz kesinlik sınırı 4.270,00 TL’ye yükseltilmiş olup dosya içeriğine göre hüküm altına alınan ve davalı tarafından temyize konu edilen toplam miktar 1.715,84 TL olduğundan Mahkemenin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 4.270,00 TL’nin altında kalmaktadır. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün, 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden davalı vekilinin katılma yoluyla temyiz isteminin miktardan reddine karar vermek gerekmiştir.

Davacı vekilinin gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verilerek Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı bankadan kurumsal finansman desteği kredisi kullandığını, kendisinden haksız yere 13.649,83 TL kesinti yapıldığını ileri sürerek, yapılan bu kesintinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; banka işleminin hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen Karar

İstanbul 6. Tüketici Mahkemesince 25.05.2016 tarih ve 2013/1740 E. 2016/1130 K. sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, kararın taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 23.01.2017 tarih ve 2016/31061 E. 2017/456 K. sayılı kararı ile uyuşmazlığın ticari nitelikte olduğu ve görevli Mahkemenin Asliye Ticaret Mahkemesi olduğu gerekçesiyle karar bozulmuş, Mahkemece görevli mahkemenin Asliye Ticaret Mahkemesi olduğu gerekçesiyle davanın görevsizlik nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir.

B. Mahkeme Kararı

Mahkemenin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararı ile; davacının 177966 nolu kredi kapsamında tahsil edilen 2.255,00 TL komisyon ve 350,00 TL + 250,00 TL ekspertiz masrafının iadesi talebinin söz konusu bedellerin davacı tarafça kabul edilerek imzalanan ödeme planlarında yazılmış olması sebebiyle yerinde olmadığı, 207487 nolu kredi kapsamında refinansman kesintisi olarak tahsil edildiği iddia edilen 7.068,00 TL'nin ise mahsup işlemine konu olduğu ve herhangi bir tahsilatla ilgisinin bulunmadığı görüldüğünden bu meblağ içinden talep edilen 4.184,85 TL'nin iadesi isteminin de yerinde olmadığı, 177966 nolu kredinin 150.000,00 TL olarak 19.11.2012 tarihinde 207484 nolu proje kapsamında yeniden yapılandırılması sırasında davacı tarafın iddia ettiği gibi fazladan alınan bir tutarın bulunmadığı, böylece 291,85 TL bedelli talebin de reddinin gerektiği, 01.03.2013 tarihinde davalı bankaya başvurarak hesabındaki 146.060,00 TL'den geriye kalan 144.157,71 TL'nin tahsil edilerek borcunun kapatılmasına ilişkin yazılı talebinin dosya kapsamında bulunmadığı, bu sebeple davalı bankanın 19.03.2013 tarihli 3.901,95 TL bedelli taksit ile birlikte son taksit ödeme tarihinde kalan 142.158,64 TL olmak üzere toplam 146.060,00 TL'yi tahsil ederek 207487 nolu krediyi kapatmasında herhangi bir yanlışlık ve fazla tahsil edilen meblağ bulunmadığından 1.902,29 TL'ye ilişkin talebin de reddinin gerektiği, taraflar arasındaki genel kredi sözleşmesinde ... kapama ile ilgili hüküm bulunmadığı, bu nedenle bankalardan emsal oranlar sorulmakla, davacının % 2 oranında ... ödeme (refinansman) kesinti yapılması gerekirken fazladan yapıldığı iddiasının, davalı bankaca 124.440,23 TL ödeme üzerinden % 3,78 oranında 4.710,00 TL şeklinde tahsil edilmiş olması sebebiyle yerinde olduğu, nitekim emsal banka ortalamalarına göre de refinansman kesintisi oranı % 2 olmakla 124.440,23 TL'nin % 2'si 2.448,80 TL ile bu meblağın %5 BSMV'si 124,44 TL toplamı 2.613,24 TL'ye kadar yapılacak refinansman kesintisinin yerinde olduğu, davacı yandan fazladan tahsil edilen 2.096,76 TL'nin ise iadesinin istenebileceği ancak davacının 177966 nolu kredi kapsamında talep ettiği refinansman kesintisi iadesinin 1.715,84 TL ile sınırlı olduğu anlaşıldığından, Mahkemece bu kalem yönünden talep nazara alınarak, tahsilatın fazladan yapıldığı 19.11.2012 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte 1.715,84 TL'nin davalı bankadan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; dosya kapsamında alınan bilirkişi raporlarında farklı tutarlar tespit edildiğini, Mahkemece raporlar arasındaki çelişki giderilmeden hüküm kurulduğunu ileri sürerek kararın bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, ... kapama komisyonu alacağına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 77 ve devamı maddeleri ile 96 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

A. Davacı Temyizi Yönünden

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

B. Davalı Temyizi Yönünden

Davalı vekilinin katılma yoluyla temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde davalıya iadesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

10.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.