Karar Detayı

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI: 2020/241 Esas, 2021/123 Karar

vekili Avukat ...

DAVALILAR: 1.Türk Patent ve Marka Kurumu (TÜRKPATENT) vekili

Avukat ...

2....

DAVA TARİHİ: **

HÜKÜM: Davanın reddi

KARAR DÜZELTME İSTEYEN: Davacı vekili

Taraflar arasındaki TÜRKPATENT Yeninden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali ile marka hükümsüzlüğü davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece Mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 99 011064 (...), 2000/07009 (i.s.f ...), 2005 08421 (... ...), 2011/37638 (… ...), 2011/09142 (...) tescil numaralı markalarının 29. ve 30. sınıfta tescilli olduğunu, taraf markaları arasında karıştırılma ihtimali bulunduğunu, itiraza konu “türkü ...” markası ile müvekkilinin markaları arasında halk tarafından bağlantı kurulması ihtimalinin bulunduğunu, müvekkilinin “...” ibareli markasının ülke çapında tanınan bir marka olduğunu, davalı markasının müvekkilinin tanınmışlığından haksız yarar sağlayacağını, taraf markalarının aynı seri içinde algılanabileceğini ileri sürerek TÜRKPATENT YİDK'nın 24.11.2014 tarih ve 2014 M 18663 sayılı kararının iptaline, davalı markanın tescili halinde hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde; 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) 8 ... maddesinin birinci maddesinin (b) bendi anlamında bir tescil engelinin bulunmadığını, taraf markalarının ve emtiasının birbirlerinden farklı olduğunu, markalar arasında benzerlik bulunmadığından tanınmışlık iddialarının yerinde olmadığını, 556 sayılı KHK’nın 8 ... maddesinin dördüncü fıkrası şartlarının sağlanmadığı, YİDK kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı markasının “TÜRKÜ ...” ibaresinden oluşan bir sözcük markası olduğu, herhangi bir yan unsur içermediği, sözcük öbeği aynı zamanda davalı şahsın ad ve soyadı olduğu, davacı markalarında ... esas unsuru ile birlikte tescil kapsamında bulunan emtia ile ilişkili olduğu için ayırt ediciliği bulunmayan başkaca sözcük unsurları (pastırma, sucuk gibi) veya bu sözcüğün temsil ettiği ... kuşunun kafasının görseli ile kullanıldığı, dava konusu marka kapsamında 18, 24, 25 ve 35. sınıftaki mal ve hizmetler yer alırken, itiraza dayanak markaların kapsamında 05, 19, 21, 29, 30, 31, 32, 35, 40, 43. sınıflara dâhil olan mal ve hizmetler bulunduğu bu durumda 556 sayılı KHK'nın 8 ... maddesinin birinci maddesinin (b) bendi kapsamında taraf markaları arasında ortalama tüketici nezdinde bıraktıkları genel izlenim itibariyle karıştırılma ihtimali bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Yargıtay Kararı

Dairenin 17.05.2023 tarih, 2022/2999 E. ve 2023/3052 K. sayılı kararıyla, usul ve kanuna uygun olan mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

V. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

Davacı vekili karar düzeltme dilekçesinde, müvekkiline ait ... ibaresinin çatı markasını oluşturduğu ve tanınmış olduğunu, bu ibareyi içeren markaları ile davalı markasının birebir benzediğini, ... kitle tüketici kesimi tarafından ilişkilendirilebileceğini, müvekkili markalarından birisi gibi algılanacağını, sınıfsal açıdan örtüştüklerini, aynı mal/hizmetleri içerdiğini, davalı markasındaki TÜRKÜ ibaresi davalının ismi olmasından kaynaklı olarak ayırt ediciliğinin bulunmaması sebebiyle markalar arasında benzerlik ve karıştırma ihtimali bulunduğunu, müvekkili markalarının tanınmışlığı uzman bilirkişi heyetince tespit edilmiş olmasına rağmen göz ardı edildiğini, halbuki müvekkilinin 556 sayılı KHK’nın 8 ... maddesinin dördüncü fıkrası kapsamında öngörülen korumadan yararlanması gerektiğini, davalının müvekkilin Türkiye çapında tanınmış ... markasını bilmediğinin düşünülemeyeceğini, bu nedenle davalı başvurusunun kötü niyetli olduğunu belirterek usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın düzeltilmesini ve Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davalının "TÜRKÜ ..." ibareli marka tescil başvurusuna karşı, davacının "..." ibareli markalarını mesnet göstermek suretiyle iltibas, tanınmışlık ve kötü niyet vakıa ve hukuki sebeplerine dayanarak yapmış olduğu itirazın reddine ilişkin TPMK YİDK'nın 24.11.2014 tarih ve 2014 M 18663 sayılı kararının iptali ile davalı markasının hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

556 sayılı KHK'nın 8 ... maddesinin birinci maddesinin (b) bendi ve dördüncü fıkrası ile 42 nci maddesi.

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin 1086 sayılı Kanun’un 440 ıncı maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteminin reddi gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple

Davacı vekilinin karar düzeltme isteminin 1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesi gereğince REDDİNE,

Aşağıda yazılı 328,85 TL karar düzeltme ret harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen 1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca takdiren 2.505,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine,

13.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.