Karar Detayı

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: Ticaret Mahkemesi

SAYISI: 2022/564 Esas, 2022/781 Karar

BİRLEŞEN ANKARA 14. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİNİN 2018/752 E. SAYILISI DOSYASI

HÜKÜM: Asıl davanın kabulü ile birleşen davanın kısmen kabulü

Taraflar arasındaki alacak davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda Mahkemece asıl davanın kabulü ile birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, asıl ve birleşen davada davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili asıl dava dilekçesinde; müvekkilinin otopark işletmeciliği alanında faaliyet gösterdiğini, davalının 108'i otomobil, 356'sı motosiklet olmak üzere çeşitli vasıf ve sayıda vasıtayı muhtelif tarihlerde çektirerek muhafaza edilmek üzere müvekkiline teslim ettiğini, müvekkilinin araçların muhafazası için çeşitli giderler yaptığını, ancak davalı tarafından ücretin henüz ödenmediğini ileri sürerek fazlaya ilişkin talep ve hakları saklı kalmak kaydıyla ve her vasıtanın otoparka çekilmesi için çekici ücreti ve muhafaza ücreti olmak üzere 7.500,00 TL'nin davalıdan her bir vasıta için tevdi ve çekme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsilinin talep etmiş; birleşen davada ise asıl davada müvekkilinin toplam alacağının 54.995,00 TL tespit edildiğini ilk davada 7.500,00 TL talep edildiğini, bakiye 47.495,00 TL’nin tahsili için iş bu davanın ikame edildiğini ileri sürerek 47.495,00 TL bakiye alacağının vasıtaların tevdi ve çekme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen İlk Karar

Mahkemece 05.11.2020 tarih, 2015/361 E. ve 2020/614 K. sayılı kararı ile bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, dava konusu araçların davacı tarafından muhafaza edilmesi amacıyla ve özellikle hiç yediemin otoparkı bulunmaması nedeniyle davacı tarafından hizmete açılması yönünde teşvik edilerek yakalanan araçların yediemin deposunda muhafaza edilmesi, bu araçların ... süre bu otoparkta muhafaza edilmesi, satış işlemlerinin çoğu araçta yapılmaması, bu haliyle davacının alacağının birikmesine neden olması nedeniyle alacağına ulaşamadığının anlaşıldığı, bu haliyle davacının alacağının sözleşme kurulmuş olması nedeniyle ödenmesi gerektiği, dava konusu araçların değerlerinin tespit edildiği, Milli ... Genel Tebliği ve 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu 14 üncü maddesine eklenen düzenlemeye uygun olarak satış bedelinin %25'inin geçemeyeceği yöntemi benimsenerek hesaplama yapıldığı, buna göre dava konusu araçların değerinin 219.980,00 TL olduğu %25'inin 54.995,00 TL olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle asıl dava yönünden davanın kabulüne, 7.500,00 TL araç otopark ücretinin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, birleşen Ankara dava yönünden davanın kabulüne, 47.495,00 TL araç otopark ücretinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmiş, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

B. Birinci Bozma Kararı

Dairemizin 02.06.2022 tarih, 2021/2100 E. ve 2022/4370 K. sayılı kararıyla; "... 1 Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, birleşen davanın TBK 146 md. düzenlenen 10 yıllık zamanaşımı süresi içinde açılmış bulunmasına göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2 Dava araç muhafaza ve otopark işletmeciliği yapan davacının davalı idare tarafından otoparka bırakılan araçlarının ödenmeyen muhafaza ücretinin tahsili istemine ilişkindir. Asıl dava 27.08.2010 tarihinde kısmi dava olarak açılmış olup her dava açıldığı tarihteki şartlara tabi bulunmaktadır. Davacının muhafaza ücreti alacağının araçların 27.08.2010 dava tarihi itibariyle belirlenen değeri üzerinden tahsiline karar verilmesi gerekirken bilirkişi raporunda belirtilen 29.09.2017 inceleme tarihinde belirlenen değer üzerinden karar verilmesi doğru olmamış asıl ve birleşen davaya ilişkin kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir..." gereğine işaret edilerek bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Yargıtay bozma ilamına uyularak dava tarihinde araçların değerlerine göre yediemin ücretinin baz alındığı, buna göre dava konusu araçların değerinin 129.371,00 TL olduğu, %25'inin 32.342,75 TL olduğu, 32.342,75 TL'den 7.500,00 TL'nin asıl dava dosyasına mahsup edildiği, kalan tutarın birleşen dava dosyasına dahil edildiği gerekçesiyle asıl dava yönünden davanın kabulüne, 7.500,00 TL yedieminlik ücretinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, birleşen dava yönünden davanın kısmen kabulüne, 28.842,75 TL yedieminlik ücretinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl ve birleşen davada davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Asıl ve birleşen davada davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davanın kabulünün doğru olmadığını savunarak kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, asıl ve birleşen davalarda araç muhafaza bedellerinin tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6098 sayılı Kanun'un 146 ncı maddesi.

2. 296 sayılı Milli ... Genel Tebliği'nin ek 14 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

4. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 294 ve devamı maddelerinde hükmün nasıl tesis edileceği ve sonrasında kararın nasıl yazılacağı etraflıca hükme bağlanmıştır. Yargılamanın açık bir şekilde yapılması ve tesis edilen hükmün açıkça belirtilmesi ilke olarak kabul edilmiştir. Bu nedenle hükmün açık, anlaşılır ve şüpheye yer vermeyecek şekilde infazı ... olarak kurulması ve de en önemlisi sonradan yazılacak gerekçeli kararın kısa karara uygun bulunması gerekir. Aksi hâlde, yargılamanın açıklığı ilkesi dolayısıyla kamu vicdanı zedelenmiş olacaktır. Kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki olmaması gerektiği gibi gerekçe ile hüküm fıkrası arasında da çelişki bulunmaması yasal bir zorunluluk olup 6100 sayılı Kanun'un 297 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 298 ... maddesinin ikinci fıkrasında gerekçeli kararın tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağı düzenlenmiştir. Kararların bu hususlara aykırı oluşturulması mahkeme kararlarına duyulan güveni sarsacağı gibi verilen kararların hukuki denetiminin yapılmasını da imkansız kılmaktadır.

2.Somut olayda, Mahkemece bozma ilamına uyularak verilen 16.11.2022 tarihli kararın gerekçesinde, dava konusu araçların değerinin 129.371,00 TL olduğu, %25'inin 32.342,75 TL olduğu, 32.342,75 TL'den 7.500,00 TL'nin asıl dava dosyasına mahsup edildiği, kalan tutarın birleşen dava dosyasına dahil edildiği belirtilmiş, ancak gerekçeli kararın hüküm fıkrasında asıl dava yönünden 7.500,00 TL'lik yedieminlik ücretinin, birleşen dava yönünden 28.842,75 TL'lik yedieminlik ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Asıl ve birleşen dava sonucunda gerekçenin ve uyulan bozma ilamının aksine toplamda 36.342,75 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmek suretiyle gerekçe ile hüküm fıkrası arasında çelişki oluşturacak şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Mahkeme kararının BOZULMASINA,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

19.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.