Karar Detayı

MAHKEMESİ: Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI: 2020/197 Esas, 2020/333 Karar

HÜKÜM: Kabul

Taraflar arasındaki marka tescil başvurusunun reddine dair Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonucunda Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve tetkik hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin “...” ibareli seri markalarının olduğunu, müvekkilinin 35/1 5. sınıftaki hizmetleri içeren "... ... ..." ibareli 2014/38991 sayılı marka tescil başvurusunun, dava dışı şirkete ait "..." ibareli 35. sınıf hizmetleri içeren 2004/36775 ve "..." ibareli 35. sınıf hizmetleri içeren 2013/48796 sayılı markalar mesnet alınarak reddedildiğini, ret kararının kaldırılması amacıyla itirazda bulunduklarını, yaptıkları itirazın nihai olarak reddedildiğini ileri sürerek YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; anılan kararın hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen Karar

Mahkemenin 25.05.2016 tarih, 2016/17 E. ve 2016/164 K. sayılı kararı ile başvurunun kapsamında bulunan ve reddedilen 35/1 5. sınıf ürün ve hizmetlerin, redde mesnet markaların kapsamında aynen yer aldığı, ürün ve hizmetlerin aynı türden oldukları, normal düzeyde bilgilendirilmiş, makûl ölçüde dikkatli, işaret ve markayı aynı anda görüp detaylarını karşılaştıramayan ve daha önce yararlandığı mal ve hizmetle ilgili markanın göz ve kulağında kalan izine dayanarak sonraki mal ve hizmet alanlarında aynı markadan yararlanmak isteyen ortalama düzeydeki yararlanıcı ve tüketicilerin ilk bakışta ve derhâl her hangi bir araştırma yapmasına gerek kalmaksızın bu marka ve işaretin farklı işletmelere ait iki marka olduğunu algılamalarının mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

B. Bozma Kararı

Dairemizin 19.09.2018 tarih, 2016/14329 E. ve 2018/5464 K. sayılı kararı ile "... Dava, başvurunun reddine dair TPE YİDK kararının iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, davacıya ait başvuru markası ile redde gerekçe markanın asli unsurlarının “...” ibaresi olduğu ve her iki marka arasında 556 sayılı KHK’nın 7/1 b maddesi anlamında ayırt edilemeyecek düzeyde benzerlik bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmişse de 556 sayılı KHK’nın 7/1 b maddesi uyarınca marka başvurusunun reddine karar verilebilmesi için başvuru markası ile redde gerekçe marka arasında, tescil kapsamındaki mal ve hizmetlerin aynı olmasının yanında, markalara konu işaret ve ibareler arasında da ortalama tüketici kitlesinin ilk bakışta markaya konu işaretlerin aynı ya da ayırt edilemeyecek düzeyde görmelerini sağlayacak ölçüde benzerlik gerekmektedir. Somut olayda red gerekçesi marka sadece “...” harflerinden oluşmakta ise de başvuru markasının logosal bir yazımla “..." ibaresi yanında “... ...” ibarelerini de taşıması nedeniyle taraf markalarına konu ibareler arasında bir ayniyetten ya da ilk bakışta ayırt edilemeyecek düzeyde bir benzerlikten söz edilemeyeceğinden davanın kabul edilmesi gerekirken reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir..." gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın davacı yararına bozulmasına karar verilmiştir.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile usul ve yasaya uygun Yargıtay bozma ilamı ve tüm dosya kapsamından 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) 7 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca marka başvurusunun reddine karar verilebilmesi için başvuru markası ile redde gerekçe marka arasında, tescil kapsamındaki mal ve hizmetlerin aynı olmasının yanında, markalara konu işaret ve ibareler arasında da ortalama tüketici kitlesinin ilk bakışta markaya konu işaretlerin aynı ya da ayırt edilemeyecek düzeyde görmelerini sağlayacak ölçüde benzerlik gerektiği, somut olayda red gerekçesi marka sadece “...” harflerinden oluşmakta ise de başvuru markasının logosal bir yazımla “... “ibaresi yanında “... ...” ibarelerini de taşıması nedeniyle taraf markalarına konu ibareler arasında bir ayniyetten ya da ilk bakışta ayırt edilemeyecek düzeyde bir benzerlikten söz edilemeyeceği gerekçesiyle davanın kabulüne, TPMK YİDK'nın 2015/M 8553 sayılı kararının iptaline karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davaya konu başvurunun kısmen reddine dair karara dayanak teşkil eden 2013 48796 ve 2004 36775 tescil numaralı markaların “...” ibaresini içerdiğini, redde mesnet markanın “... ... ...” ibaresinden oluştuğunu, markada esas ve ayırt edici unsurun “...” ibaresi olup “...” ibaresine eklenen “...” ve “...” ibarelerinin markaya herhangi bir ayırt edici nitelik katmadığını, zira “...” ibaresinin markanın sunmuş olduğu hizmeti, “...” ibaresinin ise bu hizmetin sunulduğu coğrafi yeri niteleyen bir anlam çağrıştırdığını, dolayısı ile tescilli “...” markasının alt hizmeti gibi bir algı yarattığını, son olarak dava konusu marka başvurusu ile redde mesnet markanın aynı sınıfta yer alan hizmetler için tescilli olup hükümde aranan tüm şartlar gerçekleştiğinden Kurum kararının hukuka uygun tesis edildiğini belirterek Mahkeme kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, başvurunun reddine dair TPMK YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

556 sayılı KHK'nın 7 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi.

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

02.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.