Karar Detayı

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki şirketin ihyası davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen karara karşı davacı vekilinin tavzih talebi hakkında 29.11.2022 tarihli ek karar ile tavzih isteminin reddine karar verilmiştir.

Ek kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili ile Karot Mühendislik İnşaat Nakliyat ve Harfiyat Tur. Paz. San. ve Tic.Ltd. Şti arasındaki alacak davasının derdest olduğunu, Manavgat Ticaret Sicil Müdürlüğüne mahkemece yazılan müzekkere cevabında ilgili şirketin 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu' nun geçici 7 nci maddesi uyarınca ticaret sicilinden resen silindiğinin bilirdirildiğini, dava dosyası sonuçlanmadan söz konusu şirketin sicil kaydı resen silindiğinden dava dilekçesinin usulüne uygun biçimde davalı şirkete edilemediğini, müvekkil kurumun alacağına kavuşmasını engellendiğini, ihya davası açmak üzere tarafına süre verildiğini ileri sürerek Karot Mühendislik İnşaat Nakliyat ve Harfiyat Tur. Paz. San. ve Tic. Ltd. Şti'nin sicilden terkin kaydının silinmesi ve ihyasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı temsilcisi cevap dilekçesinde; ihyası talep edilen şirketin 6102 sayılı Kanun'un geçici 7 nci maddesi gereğince 09.05.2014 tarihinde resen terkin edildiğini, anılan madde gereği bildirimler ve ilanların yapıldıktan sonra bu süre içerisinde herhangi bir itiraz olmadığından şirketin ticaret sicilinden resen terkin edilmiş olduğunu, bu nedenle yasal hasım oldukları davada ihya kararı verilmesi halinde mahkeme giderlerinin davacı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ EK KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen ek kararı ile mahkemece resen terkin edilen firma yönünden ihya kararı verilmiş ise de tasfiye memuru atanmaması kararı doğru olduğundan bu noktada tavzih talebinin yerinde görülmediği, görülen dava nedeniyle ihya edilen şirkete ulaşılamaması hali tasfiye memuru atanmasını değil temsil kayyımı atanmasını gerektireceği, bu hususta da talep bulunmadığı gerekçesi ile tavzih isteminin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen ek kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; mahkemece atıf yapılan kararın 6102 sayılı Kanun'un geçici 7 nci maddesindeki hükmüne istinaden verildiğini, yasal şartları oluşmadan şirketin re'sen terkinine karar verildiğini, şirketin terkininden önceki son yasal temsilcisinin şirket tasfiye memuru olarak atanmasına karar verilmesinin gerektiğini, mahkemece eski tarihli bir Yargıtay kararı ve eski bir dava dosyasına dayanarak verdiği kararın yerinde olmadığını belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya kapsamındaki yazı, belge ve bilgilere, yasaya uygun gerektirici nedenlere, İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçesinde dayanılan delillerle, delillerin tartışılması sonucu maddi olay ve hukuki değerlendirmede usul ve yasaya aykırı bir yön ve re'sen gözetilmesi gereken, kamu düzenine herhangi bir aykırılığın da bulunmadığı, kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesince şirket hakkında ihya kararı verildiğinden şirketin son yasal temsilcisinin şirket tasfiye memuru atanmasına karar verilmesi gerektiğini, karar verilirken mevcut davası bulunan şirketlerin resen terkinine karar verilemeyeceği hususunun gözetilmediğini, ilgili mevzuatın yanılgı şekilde değerlendirildiğini ve yanlışlığın düzeltilmesi için kararın bozulması gerektiği belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, şirketin ihyası istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6102 sayılı Kanun' un geçici 7 nci maddesi.

2.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 305 inci maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dava, şirketin ihyası istemine ilişkin olup ilk derece mahkemesince davanın kabulüne dair verilen karar taraflarca istinaf edilmemesi üzerine 17.05.2018 tarihinde kesinleşmiştir. Davacı vekilince 18.05.2022 tarihli dilekçesi ile şirketi temsil amacı ile tasfiye memuru atanması talebi ile hükmün tavzihi istenmiş, ilk derece mahkemesi 29.11.2020 tarihli ek kararı ile resen sicilden terkin edilen şirketler bakımından ihya kararı verilmesi halinde şirketlerin tasfiye haline gireceğine ilişkin yasal düzenleme bulunmadığından tavzih talebinin yerinde görülmediği gerekçesi ile tavzih isteminin reddine karar verilmiştir. Tavzihle hükümde unutulan talepler hakkında karar verilip karara eklenemeyeceği gibi 6100 sayılı Kanun' un 305 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince tavzih yolu ile kesinleşmiş hüküm sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez. İlk derece mahkemesince kesinleşen karar için davacı vekilince tasfiye memuru atanması talebinin tavzih ile düzeltilebilecek bir husus olmadığı gerekçesi ile reddine karar verilmesi gerekirken esasa ilişkin gerekçe oluşturularak reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, sonuca etkili olmaması nedeni ile eleştirilmekle yetinilmiştir.

3.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı harçtan muaf olduğundan, harç alınmasın yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.