Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI: 2020/253 Esas, 2021/1450 Karar

HÜKÜM: Davanın reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ: Ankara 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI: 2018/118 E., 2019/440 K.

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin/dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin ticari faaliyetlerini www.trendyol.com isimli internet sitesi üzerinden sürdürdüğünü, müvekkilinin ticari faaliyetleri uyarınca “trendyol” markasına ek olarak “milla” ibaresini içeren çeşitli sınıflarda tescilli markalarının bulunduğunu, davalının, 2007/44078 sayılı ve 23/24/25/26. sınıflarda tescilli “MİLA BY NOVA” ibareli markasını gerekçe göstererek davacı markalarına itiraz ettiğini, tescil edilmiş markalarına karşı hükümsüzlük davası açtığını, davalının marka ticareti yapmayı hedeflediğini, davalının kullanmadığı bir markaya dayanarak haksız kazanç sağlamaya çalıştığını, davalının kendi aleyhine ikame edilen kullanmama nedeni ile iptal talepli davaların olumsuz sonuçlarından kurtulmak için 2016/58131 sayılı MİLA ibareli dava konusu başvuruyu gerçekleştirdiğini, davacı tarafından davalının marka başvurusuna itiraz edildiğini, Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından itirazın reddedildiğini, itirazın reddine dair karara karşı davacı tarafından itiraz yoluna başvurulduğunu, 2007/44078 sayılı marka için Bakırköy 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 2016/37 E., 2017/10 K. sayılı dosyasında, bilirkişi raporu ile kullanmamanın tespit edildiğini, Anayasa Mahkemesi'nin 556 sayılı Markaların Korunması Hakkındaki Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) 14 üncü maddesinin iptali nedeniyle mahkemenin davanın esası hakkında karar vermeye yer olmadığına karar verildiğini, 2017/69 E. sayılı dosya ile yeniden dava açıldığını, davanın kısmen kabulü ile davalının 2007/44078 sayılı MİLA BY NOVA ibareli markasının 23, 24, 26. sınıflar bakımından iptaline karar verildiğini, YİDK tarafından davacının itirazının reddine karar verildiğini, YİDK kararının yerinde olmadığını, davalının marka başvurusunun kötü niyetli olduğunu ileri sürerek YİDK kararının iptali ile 2016/58131 sayılı "mila" ibareli marka başvurusunun tescili halinde hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; davacının kötü niyet iddiasının zeminsiz olduğunu, müvekkilinin davacıdan önce MİLA ve MİLA BY NOVA ibareli markalarını kullandığını, taraflar arasında yapılan sulh görüşmelerinin kötüniyet olarak nitelendirilmeyeceğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2. Davalı TPMK vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflar arasında görülen davalarda hükümsüzlüğe konu edilen markanın asli unsuru MİLA ibaresi iken, dava konusu marka başvurusunun da asli/esas unsurunun MILA ibaresi olduğu, 2016/51831 sayılı marka başvurusunun hükümsüzlüğe konu edilen markanın tescil kapsamındaki mal ve hizmetleri kapsar şekilde yapıldığı, davalı yanın kullanmama nedeniyle açılan ilk iptal davası esnasında, aynı esas unsura sahip bu markayı, aynı sınıflarda bir kez daha başvuru konusu ettiği, davalının 2016/58131 sayılı marka başvurusunun kullanmama nedeniyle aleyhine açılan ya da açılabilecek olan bir hükümsüzlük davasının sonuçlarından kurtulmak amacıyla veya hükümsüzlük davasında alınacak kararı etkisiz hale getirmek amacıyla kanunun kendisine tanıdığı yetkileri kötüye kullanarak markayı hayatta tutmak, haksız kazanç elde etmek ve baraj marka yaratmak amacıyla 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 2 nci maddesine aykırı bir şekilde kötü niyetle yapılmış bir başvurduğu gerekçesi ile davanın kabulüne, YİDK kararının iptaline, davaya konu markanın tüm mal ve hizmetler yönünden hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davalı şirket vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkilinin kötü niyetli olmadığını açıkça gösteren deliller, vakıalar dikkate alınmadan, bunlara gerekçeli kararda hiçbir şekilde irdelenmeden inceleme yapıldığını, kullanmama davasına konu marka 2007/44078 sayılı "mila by nova" huzurdaki davanın konusu ise 2016/58131 sayılı "mila" markası olduğunu, markaların farklı bulunduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2. Davalı TPMK vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacı tarafın “milla by trendyol” markalarının hükümsüz kılındığı, buna rağmen aynı marka başvurusunda bulunduğu, davalı şirketin kötüniyetli sayılmasının hatalı olduğunu, YİDK kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının daha önceden tescilli olan "Mila by Nova" (2007/44078) sayılı markası ile sonraki başvuru olan MİLA ibareli muhtelif sınıflarda yapılan marka başvurusunun aynı değil ayrı ayrı markalar olarak değerlendirilmesi gerektiği, kötü niyete ilişkin başka bir emare ve delil olmaksızın, salt kullanmama nedeniyle marka iptali davasının varlığına rağmen marka başvurusu yapılması olgusunun başvurunun kötüniyetli olduğunun kabulü için yeterli olmadığı, mahkemece, yukarıda yazılı bulunan gerekçe ile davanın kabulüne dair karar verilmesinin doğru görülmediği gerekçesiyle davalılar vekillerinin istinaf başvurularının kabulü ile kararın kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; markaların ayrı ayrı değerlendirilmesinin hatalı olduğunu, davalının marka başvurularını kötüniyetle haksız kazanç sağlamak amaçlı yapıldığını, davalı şirketin markalarını kullanmadığını, bilirkişi raporunun da kötüniyetli olduğununu tespit ettiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

3. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.4721 sayılı Kanun'un 2 nci maddesi.

3. Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 09.01.2019 tarih ve 2017/2818 E., 2019/151 K. sayılı kararı.

4. Değerlendirme

Davacı vekili, davalı şirketin 2016/58131 sayılı başvurusunun kötüniyetli olduğunu, 2007/44078 sayılı önceki markasının kullanmama nedeniyle hükümsüzlüğü için dava açıldığını, davanın sonuçlarını engellemek amacıyla bu başvuruyu yaptığını belirterek YİDK kararının iptalini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, davalı vekilinin istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davalı markalarının ayrı markalar olarak değerlendirilmesi gerektiği, kullanmama nedeniyle marka hükümsüzlüğü davasının varlığının başvurunun kötüniyetli olduğunun kabulü için yeterli olmadığı gerekçesiyle karar kaldırılarak davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı, YİDK kararının iptali davasını marka başvurusunun kötüniyetli olmasına dayandırmaktadır. Kötüniyetli marka başvurusu, hak sahibi olunmadığı bilinmesine rağmen dürüstlük kuralına aykırı şekilde başvuru yapılması durumunda söz konusu olacaktır (Ozan CAN, Türk Hukukunda Kötü niyetli Marka Başvuru ve Tescilinde İptal ve Hükümsüzlüğün Kapsamı Üzerine Düşünceler, Ticaret ve Fikri Mülkiyet Hukuku Dergisi, 2015, Cilt:1, Sayı:1, s.51).

Marka Hukukunda genel olarak kabul gören anlayışa göre, tescil yoluyla sağlanan marka korumasının amacına aykırı biçimde kötüye kullanılması yoluyla başkasının markasından haksız olarak yararlanmak veya gerçekte kullanılmayıp yedekleme, marka ticareti yapmak amacına ya da şantaja yönelik başvuru ve tesciller kötü niyetli olarak kabul edilmektedir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16.07.2008 tarihli, 2008/11 501 E. ve 2008/507 K. sayılı kararı).

Davalının önceki tarihli markası "Mila by Nova" ibareli olup 23, 24,25 ve 26. sınıflarda tescillidir. Davalının davaya konu başvuru markası ise "MILA" ibareli olup 18, 24, 25, 26 ve 35. sınıflar için başvuru yapılmıştır. Davalı şirket, önceki tarihli markası hakkında hükümsüzlük davası açılması üzerine önceki markasına ve davacı markalarına benzer şekilde ve ortak sınıflarda dava konusu marka başvurusunu yapmıştır. Davalı; kullanmama nedeniyle aleyhine açılan davanın sonuçlarından kurtulmak, hükümsüzlük kararının verilmesi durumunda kararın uygulanmasını engellemek amacıyla marka başvurusunda bulunmuştur. Bu açıklamalar ışığında, davalının "yedekleme" amacıyla önceki markası ile ortak sınıfları içeren yeni bir marka başvurusunda bulunarak kötüniyetli hareket ettiğinin kabulü gerekir. O halde Bölge Adliye Mahkemesince başvuruda davalının kötüniyetli olduğu gerekçesiyle davalıların istinaf kanun yolu başvurusunun esastan reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 21.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.