Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI: 2020/140 Esas, 2020/202 Karar

HÜKÜM: Kısmen kabul

KARAR DÜZELTME İSTEYEN: Davalı vekili

Taraflar arasındaki kayyım/ görevli atanması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Davalı vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkili şirket ile davalı şirket arasında kredi karşılığı ödünç sözleşmesi imzalandığını, kredinin konusu olan genel kredi sözleşmesinin bu protokolün eki olduğunu, müvekkili şirketin ödünç veren, davalı şirketin ise ödünç alan olduğunu, ödünç alan davalı şirketin finans sıkıntısını aşmak amacıyla, müvekkili şirketin kredibilitesinden yararlanarak 1.000.000,00 TL ödünç aldığını ancak ödünç alan davalı şirketin ödünç aldığı kredinin geri ödenmesi hususunda temerrüde düşmüş olduğunu ileri sürerek Aqua Dream Tesislerinin müvekkili şirketin %50 işletme ortağı olarak kâr tespit, takip ve paylaşımı hususunda müvekkili personelinin veya Mahkemenin uygun göreceği bir mali müşavirin kayyım olarak atanmasına karar verilmesini talep dava etmiştir. Davacı vekili ıslahla kayyım atanması talebinden vazgeçerek müvekkili şirket yetkilisi Hıdır Yıldız’ın veya kendisinin yetkili kılacağı bir kişi ile müvekkili şirketin iki muhasebe elemanının davalıya ait tesiste %50 kâr ortağı olarak alacaklarını muhafaza etmek üzere görevlendirilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; davacı şirket tarafından bankadan çekilen kredi için banka lehine ipotek tesis edildiğini, bu ipoteğin davacının tüm zararlarını karşılayacak nitelikte olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 28.03.2019 tarihinde davalının %50 gelir ortaklığı bulunduğu yönünde kabul beyanı verdiği, şirkete kayyım atanması talebini ise kabul etmediği, davacının 11.04.2019 tarihli feragat dilekçesi ile işletme ortaklığı talebinden feragat ettiği, bu feragat beyanı çerçevesinde davanın işlemden kaldırılmasını istediği, kabul beyanı ve feragat beyanının gelir ortaklığının tespiti talebine ilişkin olduğu, kayyım atanması talebine ilişkin herhangi bir feragat veya kabul beyanı bulunmadığı, kabul beyanının muvafakate gerek duyulmaksızın kesin hüküm gibi sonuç doğuracağı, aynı konudaki taleple ilgili sonraki tarihli feragat beyanının bir etkisinden söz edilemeyeceği, kabul beyanı gereği %50 oranında gelir ortaklığının tespitine karar verildiği, davacının kendi belirleyecekleri muhasebe elemanlarının, davalıya ait tesiste %50 kâr ortağı olarak alacaklarını muhafaza etmek üzere görevlendirilmesini istediği, talep edilen hukuki korumayı sağlayacak herhangi bir hukuki argüman bulunmadığı, ancak hukuki niteleme hakime ait olduğundan 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 427 nci maddesinin dördüncü fıkrasında bir tüzel kişinin gerekli organlarından yoksun kalmış olması ve yönetiminin başka yoldan sağlanamaması halinde yönetim kayyımı atanabileceğinin hüküm altına alındığı, davalı şirketin organlarının teşekkülünde herhangi bir sıkıntı bulunmadığı gerekçesiyle davacı olarak ...'in dosyaya kaydedilmesine dair herhangi bir karar olmadığı anlaşıldığından davacı olarak kaydının silinmesine, davalı tarafından işletilen Aqua Dream Tesislerine, %50 oranında davacı şirketin gelir ortağı olduğunun tespitine, davalı şirkete tesis üzerinde denetleme yapılması için görevli (kayyım) atanması talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Yargıtay Kararı

Dairenin 05.09.2022 tarih, 2022/4521 E. ve 2022/5501 K. sayılı kararıyla, ... vekilinin temyiz isteminin reddine, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, bir davada neticeten talep edilmeyen ancak çözülmesi gereken ön meseleler için kabul beyanında bulunulmasının bu vakıa ya da meseleyi taraflar arasında tartışmasız olmaktan çıkarmakta ise de, bu nizalar yönünden hüküm fıkrasında ayrıca hüküm kurulması isabetli olmayacağından davacının, neticeten talep edilmeyen istemi yönünden sonuç bölümünde hüküm kurulmasının isabetli olmadığının anlaşıldığı gerekçesiyle kararın davacı yararına bozulmasına karar verilmiştir.

V. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

Davalı vekili; davacının 20.05.2009 tarihli ıslah dilekçesinde isimlerini zikrettiği temsilcilerin "%50 kâr ortağı olarak hak ve alacaklarını muhafaza, takip ve paylaşmak" üzere gönderilmesini talep ettiğini, 11.04.2019 tarihli feragat dilekçesinden de taleplerin işletme ortaklığının tespiti olduğunun anlaşılacağını, bu kapsamda "%50 kâr ortaklığının tespiti" talebinin bir ön sorun değil icra edilebilir nitelikte bir talep sonucu olarak ortaya çıktığını ileri sürerek; kararın düzeltilmesini ve Mahkeme kararının onanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kayyım/görevli atanması istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 440 ıncı ve 442 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin 1086 sayılı Kanun’un 440 ıncı maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteminin reddi gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin karar düzeltme isteminin 1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesi gereğince REDDİNE,

Aşağıda yazılı bakiye 187,55 TL karar düzeltme ret harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen 1086 sayılı Kanun’un 442 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca takdiren 1.581,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine,

13.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.