Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ticaret Mahkemesi

SAYISI: 2019/238 Esas, 2020/164 Karar

HÜKÜM: Kabul

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasında yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine, Dairece Mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Davalı vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili ile dava dışı Tempo şirketi arasında 28.01.2011 tarihinde faktoring sözleşmesi imzalandığını, davalının bu sözleşmeyi müteselsil kefil sıfatıyla imzaladığını, faktoring müşterisi ile olan cari hesap ilişkisi neticesinde müvekkili şirketin 76.140,93 TL alacağı oluştuğunu, işbu alacağa ilişkin öncelikle ihtarname ile alacak talebinde bulunulduğunu, ancak ödenmediğini, bunun üzerine davalı ve diğer borçlular hakkında takip başlatıldığını, davalının itirazı ile takibin durduğunu iddia ederek itirazın iptaline, takibin devamına ve %20 oranında icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin faktoring müşterisi olan şirketin eski ortağı olduğunu, ortaklıktan ayrıldığını, müvekkilinin ortaklıktan ayrılmasından sonra yeni bir faktoring sözleşmesi imzalandığını, müvekkilinin bu sözleşmede imzasının bulunmadığını ve sorumluluğunun olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı yanın dava dışı Tempo Matbaacılık ile davalı yanın ortaklıktan ayrılmasından sonra başkaca bir faktoring hizmet sözleşmesi imzalamadığının değerlendirildiği, ticari defter kayıtlarındaki muhasebe fiş açıklamalarında sözleşme numaraları belirtilmediği sürece, aksine bir tespit yapılmasının olanaklı olmadığı, davalı yanın dava dışı şirketin ortaklığından ayrıldıktan sonraki dönemde, davacı ile dava dışı firma arasında başkaca bir sözleşme imzalanıp imzalanmadığının farklı bir yöntemle tespitinin de mümkün olmadığı, bu yönde bir sözleşmenin ibrazı davacı vekilinden talep edildiği ancak, davacı vekili tarafından dava konusu dışında başkaca bir sözleşmesinin bulunmadığının beyan edildiği, davacı tarafın müteselsil kefil sıfatı ile davalıdan talep edebileceği tutarın 27.12.2013 takip tarihi itibarıyla dava dışı şirketten 76.140,93 TL temlik faturası kaynaklı asıl alacağı ile vadesinde ödenmeyen faturalar için sözleşme çerçevesinde tahakkuk eden 26.142,00 TL işlemiş faiz ve 154,63 TL noter masrafı olmak üzere toplam 102,437,56 TL olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Yargıtay Kararı

Dairenin 20.09.2022 tarihli ve 2021/218 E., 2022/6086 K. sayılı kararıyla, Mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

V. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

Davalı vekili karar düzeltme dilekçesinde özetle, ödeme belgelerinin dikkate alınmadığını, bilirkişi incelemesinin eksik ve hatalı olduğunu, dava dışı şirketin defterlerinin incelenmesi gerektiğini, dava dışı şirket ile davacı şirket arasında yeni sözleşmelerle yeni ürün alımı yani yeni temlikler yapıldığını, müvekkilinin bu yeni sözleşmelerde kefalet imzası bulunmadığını, icra inkar tazminatına hükmedilmesinin hatalı olduğunu belirterek onama kararının kaldırılarak kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, faktoring sözleşmesine dayalı olarak başlatılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 440 ıncı ve 442 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin 1086 sayılı Kanun’un 440 ıncı maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteminin reddi gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin karar düzeltme isteminin 1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesi gereğince REDDİNE,

Aşağıda yazılı bakiye 206,80 TL karar düzeltme ret harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen 1086 sayılı Kanun’un 442 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca takdiren 1.581,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine,12.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.