Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi

SAYISI: 2018/2641 Esas, 2021/1985 Karar

HÜKÜM: Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI: 2017/857 E., 2018/407 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketler ile Ankara Üniversitesi arasında "Ankara Üniversitesi Mühendislik Fakültesi Jeoloji Mühendisliği ve Yebim Binası Yapım İşi" için 22.08.2014 tarihli sözleşmenin imzalandığını, davalı ... şirketi ile de 02.09.2014 tarihinde "26.08.2014 15.08.2016" vadeli inşaat bütün riskler sigorta poliçesi imzalandığını, 11.07.2016 tarihinde şantiyede hırsızlık olayı meydana geldiğini, 12.07.2016 tarihinde davalıya bildirim yapıldığını, davalı tarafa çekilen ihtara verilen cevapta işin geçici kabulü yapıldığından zararın teminat kapsamında olmadığının bildirildiğini ancak işin geçici kabulünün idare tarafından 14.09.2016 tarihinde yapıldığını, geçici kabul tarihinin geçici kabul tutanağının imzalandığı tarih olduğunu, geçici kabulün yapılabilmesi için işin en az %95'inin tamamlanmış olması gerektiğini, geçici kabul tarihi olduğu iddia edilen 07.06.2016 tarihinde işin henüz %80'inin dahi bitmediğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 144.541,35 TL'nin 12.07.2016 tarihi itibariyle işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili tarafından teminat altına alınan işle ilgili olarak 07.06.2016 tarihinde geçici kabulün yapıldığını, hırsızlık olayının 10 11.07.2016 tarihinde meydana geldiğinin bildirilmesi üzerine ekspertiz görevlendirilmesi yapıldığını, eksperce yapılan incelemede hırsızlık olayının geçici kabul sonrasında meydana geldiğinin, eksper tarafından söz konusu zararının teminat dışı kaldığının rapor edildiğini, söz konusu hırsızlığın çalışan tarafından yapıldığını, olayın hırsızlık değil emniyeti suiistimal olduğunun anlaşıldığını, emniyeti suiistimalin poliçe teminatı içerisinde olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ihaleyi yapan idare ve davacı şirketlerin oluşturduğu iş ortaklığı arasında 14.09.2016 tarihli Yapım İşleri Geçici Kabul Tutanağı'nın düzenlendiği, söz konusu kabul tutanağında Geçici Kabul tarihinin 07.06.2016 tarihi olarak belirlendiği, her ne kadar tutanak 14.09.2016 tarihinde tutulmuş ise de söz konusu tutanağın içeriğinde geçici kabul tarihinin 07.06.2016 olarak belirlenmesi nedeniyle geçici kabul tarihinin 07.06.2016 olarak kabul edildiği, her ne kadar davacı taraf söz konusu tarihin gerçek geçici kabul tarihi olmadığını iddia etse de söz konusu Yapım İşleri Geçici Kabul Tutanağı'nın altının idarece ve davacı şirketlerin oluşturduğu adi ortaklık tarafından imzalandığı, sözleşmenin tarafı olan kişilerin sözleşme içeriğine yönelik muvazaa iddialarının dinlenemeyeceği, söz konusu tarih çerçevesinde hırsızlığın poliçe kapsamında olup olmadığı değerlendirildiğinde İnşaat Sigortası Genel Şartlarının A.4 c maddesine göre geçici kabulü yapılan inşaatlardaki hasar ve ziyanın teminat dışında kaldığı, bunun istisnasının poliçe ile bakım devresi teminatının alınmış olması halinin gösterildiği, bakım devresinde dahi hırsızlık veya hırsızlığa teşebbüsün aynı Genel Şartlar'ın A.4 e maddesi gereğince teminat dışı bırakıldığı, tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde; geçici kabulün 07.06.2017 tarihinde yapılması, hırsızlığın 11.07.2016 tarihinde meydana gelmesi, İnşaat Sigortası Genel Şartları'nın A.4 c ve e maddeleri gereğince geçici kabulden sonra hırsızlığın poliçe teminatı kapsamı dışında olması gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; dosyaya sundukları belgelere göre geçici kabul tarihinin 14.09.2016 olduğunu, Mahkemece geçici kabul tarihi olarak kabul edilen tarihte fiilen geçici kabulün mümkün olmadığını, bu durumu tevsik eder idare yazışmalarının dikkate alınmadığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde istinaf aşamasındaki itirazlarını yineleyerek Bölge Adliye Mahkemesi kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davalı tarafından sigortalan iş yerinde meydana gelen hırsızlık sebebi ile inşaat bütün riskler sigorta poliçesinden kaynaklanan alacağın tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun), 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.06.2023 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dava, inşaat all risk sigorta poliçesine dayalı tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece rizikonun sigortalı inşaatın geçici kabulünün yapılmasından sonra oluştuğu, poliçede bakım devresi teminatı verilmediği gerekçesiyle dava reddedilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince de istinaf istemi esastan reddedilmiştir.

Dosya içindeki mevcut delillerden, dava dışı idarece davacının inşaatta tamamlamadığı kısımlar 08.08.2016 tespit edilmiş, 19.09.2016'da ise geçici kabulün 07.06.2016 olarak daha geri bir tarihten geçerli olduğu kabul edilmiştir.

İnşaatta hırsızlık olayı 11.07.2016'da gerçekleşmiş ve bir gün sonra hasar davalı ... şirketine ihbar edilmiştir.

Davacının 01.07.2016 tarihli "iş durum belgesi" istemli yazısına dava dışı idare 13.07.2016 tarihinde verdiği yanıtında işin henüz %80'inin tamamlanamadığı, bu nedenle "iş durum belgesi"'nin düzenlenemeyeceği bildirilmiştir. Yine dava dışı idare, davacıya gönderdiği 03.08.2016 ve 04.08.2016 tarihli yazısıyla geçici kabul komisyonunun 08.08.2016 tarihinde inceleme yapacağı bildirilmiş ve anılan tarihte de kusurlu işler tespit edilerek 25 gün içinde eksikliklerin tamamlanması istenmiştir.

Dosyada mevcut bu eylemli duruma rağmen geçici kabulün 19.09.2016 tarihli tutanak ile daha önceki bir tarihte yapıldığı yönünde belirleme yapılması geçici kabul tarihinin 08.08.2016 olduğu gerçeğini değiştirmez.

O halde 08.08.2016 tarihinde geçici kabulün yapıldığı ve bu tarih itibarıyla da sigorta teminatının varlığı dikkate alınarak davacının tazminat talepleri değerlendirilmek gerekirken; yazılı gerekçeyle daha önceki bir tarihte geçici kabulün yapıldığı ve o tarihten sonra da poliçe teminatının ortadan kalktığı gerekçesiyle davanın reddi doğru değildir. Mahkemece verilen kararın bu nedenle bozulması gerekir.