Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI: 2019/1186 Esas, 2021/1144 Karar

HÜKÜM: Kısmen kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ: Ankara 4. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI: 2017/428 E., 2019/181 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı Yargıtayca duruşma istemli olarak davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Duruşma için belirlenen 13.06.2023 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ...... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin mali haklarını kullanma yetkisine sahip olduğu LUMION bilgisayar yazılımlarının, davalı tarafından herhangi bir sözleşme ve izin olmaksızın, şifre kırmak suretiyle bilgisayarlarında kullanıldığını, davalının bu şekilde haksız kazanç elde ettiğini, müvekkiline ait bilgisayar programlarının davalı tarafından izinsiz ve lisanssız kullanılmasının, müvekkilinin mali haklarını ihlal ettiğini ileri sürerek 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'nun (5846 sayılı Kanun) 68 inci maddesi uyarınca şimdilik 55.800,00 TL'nin haksız eylemin gerçekleştiği tarih olan 17.10.2017 tarihinden itibaren işleyecek ticari (reeskont) faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 28.12.2018 havale tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 150.000,00 TL'ye çıkarmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağını, bu nedenle hukuki yarar yokluğu nedeniyle davanın reddinin gerektiğini, söz konusu programın, iş yerinde bulunan bilgisayarlara kendilerince değil iş yerinde bulunan bir çalışan tarafından kurulduğunu, kurulumu yaptığı tespit edilen bu kişinin iş akdini feshettiklerini, davacının internet sitesinde, söz konusu programın bir kereye mahsus satın alınması durumunda birden fazla bilgisayara yüklenebileceğinin belirtildiğini, müvekkili tarafından programın satın alınması durumunda birden fazla bilgisayarda kullanılabileceği düşünüldüğünde, davacının bir adet lisans bedeli üzerinden tazminat isteyebileceği, davacının 4 adet sözleşme yapılmış gibi tazminat talep etmesinin, sebepsiz zenginleşmesine yol açacağını ve kötü niyetli bir talep olduğunu, ayrıca dava konusu programın güncel sürümü üzerinden talepte bulunulduğunu, oysa müvekkili bilgisayarlarında tespit edilen en yüksek sürümlü programın LUMİON 6 Pro programı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı tarafın LUMİON adlı bilgisayar programlarının mali hak sahibi olduğu, davalı tarafın iş yerinde yapılan tespitte, 4 adet bilgisayarda davacıya ait LUMİON adlı programın 6.0, 7.0, 5.0 ve 4.0.2 sürümlerinin kurulu, yüklenmiş ve çalışır vaziyette olduğunun belirlendiği, bilgisayarlarda kurulu bulunan programlar nedeniyle davacının 5846 sayılı Kanun 68 inci maddesi uyarınca 3 kat toplam 193.435,50 TL talep edebileceği, ancak ıslah talebi ile davacı tarafça 150.000,00 TL'nin talep edildiği, talepten fazlasına hükmedilemeyeceği gerekçesiyle davanın kabulüne 150.000,00 TL telif tazminatının 17.10.2017 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; dosyaya sundukları uzman görüşünün dikkate alınmadığını, uzman görüşünde de açıklandığı üzere davacının sattığı programdan alınacak tek bir lisansın, lisansı alan kişiye ait sayısız bilgisayarda kurulabileceğini, yine yeni sürüm geldiğinde eski sürümün ortadan kalktığını ve güncel olmayan yazılımın kullanılmasının mümkün bulunmadığını, yazılımın 4 bilgisayarda bulunmasının, hepsinin kullanılıyor olduğu anlamına gelmediğini, hükme esas alınan bilirkişi raporunda yapılan hesaplamanın yerinde olmadığını, eski sürümlerin yeni sürümler ile aynı fiyattan hesaplanmasının isabetli bulunmadığını, ayrıca raporun eksik incelemeye dayandığını, hüküm altına alınan tazminatın fahiş olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacıya ait programın yüzer lisanslı olarak da kullanılabilmesinin, davalının hukuka aykırı eyleminin de bu kapsamda olduğunu göstermeyeceği, zira söz konusu programın tekil lisanslamayı da desteklediği, dava konusu LUMION yazılımının, 4.0.2, 5.0 ve 6.0 versiyonlarının satışlarının yapılmadığı, satışı yapılan versiyonun 7.0 olduğu, önceki sürümlerin de 2.999,00 euro üzerinden satıldığı, satışlarda herhangi bir indirim yapılmadığı, 5.0 versiyonun yükleme tarihi itibarıyla güncel versiyon olmadığı, yeni sürüm çıktığında eski sürümün kullanılmaya devam edilebildiği, ancak genel uygulama olarak yazılım firmalarının, programın yeni versiyonu çıktığında eski sürüm satışını keserek hemen yeni sürüm satışına başladıkları, eski sürümün daha uygun fiyatla satışı gibi bir yöntem izlemedikleri, LUMION yazılımı içinde bu uygulamanın geçerli bulunduğu, önceki sürümün eksik özellikleri sebebiyle güncel versiyon fiyatından %20 oranında daha düşük bir bedelin varsayımsal sözleşme bedeli olarak kabul edilebileceği, her bir versiyonun kurulum tarihindeki Merkez Bankası'nın efektif satış kuruna göre karşılığının tespitinin gerektiği, bu kapsamda toplamlarının 46.080,51 TL ettiği ve davacı tarafça bu miktarın üç katı olan 138.241,53 TL talep edebileceği gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılmasına, yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazları tekrar ederek usul ve yasaya aykırı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, 5846 sayılı Kanun 68 inci maddesi uyarınca tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

3. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

4. 5846 sayılı Kanun 68 inci maddesi.

5. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Takdir olunan 8.400,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.