Karar Detayı

MAHKEMESİ: İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

SAYISI: 2020/1802 Esas, 2021/1660 Karar

HÜKÜM: Esastan ret

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince kısmen konusuz kaldığından yer olmadığına, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Duruşma için belirlenen 23.05.2023 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü;

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalıya sattığı kuru incirlerin bedeli ödenmeyince fatura bedelinin tahsili için başlatılan icra takibine davalının itirazının haksız olduğunu ileri sürerek itirazın iptalini ve icra inkar tazminatının tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; küf ve puf sebebiyle ayıplı olduğu tespit edilen, bildirilen nitelikleri üzerinde bulundurmayan, Avrupa’ya ihraç şartlarını taşımayan kuru incirin aynı kamyonla derhal iade edildiğine dair ihtarnamenin 26.12.2016 tarihinde düzenlendiğini, davalının malları iade almadığını, kamyon sürücüsü ile iki tanığın buna ilişkin tutanak tuttuğunu, müvekkilinin de davacının daha fazla zarara uğramaması için ürünü kendi uhdesine aldığını, diğer bir tür olan 2.600 kilogram incirin bedeli 24.947,00 TL’nin ise ödendiğini savunarak davanın reddini, kötü niyet tazminatının tahsilini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bilirkişi raporunda dava konusu satışa konu incirlerin tüketilmemesi gerektiği, sağlığa zararlı olduğu, incirlerde bulaşıcı nitelikte ajan bulunduğu hususlarının belirtildiği, bu haliyle incirlerin ayıplı olduğunun anlaşıldığı, sağlığa zararlı olmasının ayıp mahiyeti taşıdığı, malların davalı alıcıya ne zaman teslim edildiğini gösteren davalının imzasını taşıyan bir sevk irsaliyesi veya başkaca bir delilin sunulmadığı, bu sebeple incirlerin daha önce teslim edildiği savunmasına itibar edilmediği, davalının mallardaki ayıp konusunda 26.12.2016 tarihinde davacıya ihtarname gönderdiği, incirlerin 26.12.2016 tarihinde davalıya teslim edildiğinin kabulü gerektiği, davalının teslim gününde ayıbı tespit ederek davacıya ihtar çektiği, 27.12.2016 tarihli belgede malın iade edilmeye çalışıldığı, ancak teslimden imtina edildiği, aynı tarihli iade faturasının düzenlendiği, böylelikle ayıbın aynı gün karşı tarafa bildirildiği, teslimden itibaren yasada aranan ayıp ihbarının süresinde yapıldığı, davalının ayıp sebebiyle sözleşmeden dönmekte haklı olduğu, davalının işbu incirlerin satışına ilişkin davacıya borcunun olmadığı, davadan sonra davalının 24.947,00 TL ödediği, davalının takip tarihi itibariyle 24.700,00 TL borcu olduğu gerekçesiyle 24.700,00 TL ödeme yönünden dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, bu miktar alacak için icra harç ve masrafları ile icra vekalet ücreti yönünden takibin devamına, borçtan fazla ödenen 247,00 TL'nin icra harç ve masrafları ile icra vekalet ücretinden mahsubunun icra müdürlüğünce yapılmasına, 24.700,00 TL' nin %20'si oranında (4.950,00 TL) icra inkar tazminatının davalıdan tahsil edilerek davacıya verilmesine, davacının 178.276,67 TL alacak yönünden itirazın iptali davasının reddine, kötü niyet tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; ara karara, usul ve yasaya aykırı bilirkişi seçildiğini, bilirkişi raporlarının denetlemeye ve hüküm vermeye elverişli olmadığını, Mahkemece de denetlenmediğini, itirazlarının değerlendirilmediğini, incirlerin özürlü olmasının ayıp olduğu anlamına gelmeyeceğini, basiretli davranmayan davalının ayıp iddiasında bulunamayacağını belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile hükme esas alınan 24.03.2020 tarihli bilirkişi heyet raporunun malın teslim tarihi haricinde oluşa, somut olayın özelliklerine uygun, açık, anlaşılır, taraf ve yargı denetimine uygun bulunduğu, davalıya 20.12.2016 tarihinde teslim edilen incirlerden 23.660 kilogram dökme kuru incirdeki ayıbın gizli ayıp niteliği taşıdığı, muayene ile ortaya çıkabileceği, 26.12.2016 tarihindeki ayıp ihbarının süresinde yapıldığı gerekçesiyle davacı vekilinin yerinde bulunmayan istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf sebepleri incelenmeden gerekçesiz karar oluşturulduğunu, bilirkişilerin incirleri yerinde görmediğini, incirlerde ayıp bulunmadığını, ürünü inceleyerek satın alan, koruma külfetini yerinde getirmeyen davalının ayıp iddiasını ileri süremeyeceğini, bir an için aksi düşünülse dahi davalının sözleşmeden dönme değil bedel indirimi isteyebileceğini, ayıp ve nitelik hususunda mutlaka keşif yapılması gerektiğini, ihraç aşamasında bile belirli bir seviyeye kadar aflatoksinli incirin kabul edildiğini, dava konusu incirlerin 20.12.2016 tarihinde teslim edildiğinin belirli olmasına rağmen teslim tarihinin 26.12.2016 tarihi olarak alınamayacağını belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

3. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 223 üncü maddesi.

3. 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) 23 üncü maddesi.

4. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Takdir olunan 8.400,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacıdan alınarak, davalıya verilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.