Karar Detayı

MAHKEMESİ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

HÜKÜM: Esastan ret

Taraflar arasındaki ... (TPMK) Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin “ÇANKAYA HASTANESİ ŞEKİL” ibareli markaların sahibi olduğunu, davalı tarafından 2016/094403 sayı ile başvurusu yapılan “Özel Çankaya Yaşam Hastanesi” ibareli markanın ilanına yaptıkları itirazın Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından kabul edildiğini; ancak davalının bu karara karşı itirazının YİDK tarafından kabul edildiğini, taraf markalarının aynı mal ve hizmet sınıfına ait olduğunu, davaya konu olan “Özel Çankaya Yaşam Hastanesi” ibaresinin müvekkilinin bir yan markası olarak algılanması ihtimalinin yüksek olduğunu, müvekkilinin “Çankaya Hastanesi Şekil” ibareli markasının asli unsurunun “Çankaya Hastanesi” olup bu ibare baz alınarak belirlenen başkaca markalarının da olduğunu, davaya konu olan markanın asli unsurunun “Çankaya Hastanesi” olduğunu, ortak olan bu unsurun tüketici de ortak marka algısının yaşanmasına neden olacağını ileri sürerek YİDK'nın 12.04.2018 tarih ve 2018/M 2544 sayılı kararının iptalini, davalıya ait 2016/09043 sayılı markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı TPMK vekili cevap dilekçesinde, taraf markaları arasında karıştırılma ihtimali bulunmadığını, iki markanın da aynı firmanın markası gibi algılanabilecek nitelikte olmadığını, ortak olan “Çankaya” ibaresinin ise Ankara'nın merkez ilçelerinden olan ve Türkiye çapında iyi bilinen bir ilçenin adı olduğunu ve tarafların bu ilçede faaliyet gösterdiğini, başvuru konusu markada “YAŞAM” ibaresi ve kalp içinde "YH" harflerinden oluşan özgün nitelikteki logonun markanın asli unsurlarını oluşturduğunu, “Çankaya” ibaresinin ise hizmetlerin sunulduğu ilçeyi tanımlayıcı bir şekilde kullanıldığını, müvekkili Kurum kararının usul ve kanuna uygun bulunduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı Şirket vekili cevap dilekçesinde, “Özel Çankaya Yaşam Hastanesi”nin 2006 yılında “Özel Batman Yaşam Hastanesi” sağlık hizmeti sunucusunun Ankara ilindeki şubesi olarak hizmet vermeye başlandığını, Batman ve Çankaya ibarelerinin faaliyette bulunulan coğrafi bölgeyi ifade etmekte olduğunu, markanın asli unsurunun “Yaşam” ibaresi ile birlikte renkli kalp şeklinin içindeki mavi renkli “Y” ve “H” harflerinden oluşan grafik unsuru olduğunu, markalar arasında benzerlik taşıyan “Çankaya” ibaresinin Ankara'nın merkez ilçesi olduğunu ve bu nedenle halk tarafından coğrafi bir gösterge olarak bilindiğini, bu nedenle “Çankaya” ibaresinin yarattığı birincil algının davacı markasına gönderme yapmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının markası ile davacının redde mesnet markaları karşılaştırıldığında ortalama tüketici nezdinde markalar arasında görsel, işitsel, kavramsal düzeyde ilişkilendirilme ihtimali de dâhil olmak üzere karıştırmaya yol açabilecek derecede benzerlik bulunmadığı, 2016/09043 başvuru numaralı ve ''Özel Çankaya Yaşam Hastanesi Şekil'' ibareli başvuru ile redde gerekçe olan markalar 2010 54501, 2015 72930 sayılı ve "Çankaya Hastanesi Şekil", "Çankaya Hastanesi Şekil", arasında ortak unsur olan "Çankaya" ibaresinin Ankara'nın merkez ilçelerinden olan ve Türkiye çapında da iyi bilinen bir ilçenin adı olduğu, tarafların bu ilçede faaliyet gösterdikleri, bu nedenle hizmetlerin sunulduğu yeri gösteren tanımlayıcı bir ibare olduğu ve tek başına ayırt edici niteliğinin bulunmadığı, başvuru konusu markada "Yaşam" ibaresi ile kalp içinde "yh" harflerinden oluşan özgün nitelikteki logonun ayırt edici ve asli markasal unsurları oluşturduğu, "Çankaya" ibaresinin ise hizmetlerin sunulduğu ilçeyi gösteren tanımlayıcı bir unsur şeklinde kullanıldığı, markaların ihtiva ettikleri unsurların tamamı ile birlikte ve bir bütün olarak sahip oldukları algı ve izlenim itibariyle karıştırılacak düzeyde benzer olmadığı ve 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KKH) 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi kapsamında değerlendirilemeyeceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkilinin hukuki dinlenilme hakkının ihlal edildiğini, Mahkemenin bilirkişi görüşünün aksine karar vermesine neden olan hususu açıklaması gerektiğini, markalar arasında iltibas bulunduğunu, kapsamlarının da aynı olduğunu, davalının markasında bulunan "yaşam" ibaresinin yeterli farklılık sağlamadığını "özel" ve "çankaya" kelimelerinin ilk söylenişinin de benzerliği artırdığını, Çankaya ilçesinin sağlık hizmetleri ile meşhur olmadığını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını, davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı, Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin "Çankaya Hastanesi Santeçankaya" markasına ilişkin 04.04.2018 tarihli, 2016/9104 E., 2018/2392 K. sayılı ve "Çankaya Hastanesi LİV Çankaya" markasına ilişkin 04.12.2019 tarihli 2018/3170 E., 2019/7796 K. sayılı kararlarının da aynı yönde olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki beyanları ve buna ek olarak markalar arasındaki benzerliğin resmi makamların tebligatlarında karışıklığa da sebep olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

3. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddeleri.

2.556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi

3. Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, 04.04.2018 tarihli, 2016/9104 E., 2018/2392 K. sayılı ve 04.12.2019 tarihli 2018/3170 E., 2019/7796 K. sayılı kararları

4. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve yasaya uygun olup davacı vekili temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.