Karar Detayı

MAHKEMESİ: Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI: 2021/795 Esas, 2021/934 Karar

HÜKÜM: Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Çorum 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI: 2018/374 E., 2021/124 K.

Taraflar arasındaki menfi tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili ile davalının boşandıklarını, müvekkilinin serbest eczacı olarak çalıştığını, davalının eczacı olarak çalıştığı hastaneden istifa edip serbest çalışmaya başladığını, davacının serbest eczacı olması nedeniyle daha fazla kazandığını, açılacak yeni eczanenin açılış masraflarını karşıladığını, davalının bu destek ile istifa ettiğini, davalının eczanesinin faaliyetleri için müvekkili tarafından keşide edilen çeklerin davalıya verildiğini, davalının 140.000,00 TL'lik çekleri emanet almasına rağmen vermediğini ileri sürerek çekler ile ilgili olarak müvekkilinin borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı ile müvekkilinin 31.05.2018 tarihinde anlaşmalı olarak boşandıklarını, davacının ekonomik olarak zor durumda olduğunu, davalıdan borç aldığını, davacının bu çekleri borcuna istinaden verdiğini savunarak davanın reddini ve kötü niyet tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile çeklerin bedelsiz kaldığına yönelik iddianın yazılı delil ve belgelerle ispat edilmesi gerektiği ancak 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 203 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca boşanmış eşlerin evlilik birliğinin devam ettiği süre içerisinde yaptıkları hukuki işlemlerin her türlü delille ispat olunabileceği, tarafların bildirmiş oldukları tüm tanıkların dinlendiği, davacının ekonomik olarak zor durumda olduğu bir dönemde davalıya teminat çeki vermesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu, davacı vekiline yemin deliline dayanıp dayanmayacağı hususunda 1 aylık kesin süre verildiği, süresi içerisinde de yemin deliline dayanmadığı, davacı tarafın iddialarını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın ve davalının kötü niyet tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalının hiçbir gelirinin olmadığını, davacının yardımı olmadan o kadar borcun altından kalkamayacağını, evlilik birliği içerisinde satılan evin kredisinin halen davacı tarafından ödendiğini, davalı tanıklarının dinlenmesine muvafakatları olmadığı halde davalı tanıklarının dinlendiğini, borçlu olmadığını iddia eden kişinin yazılı delil ile ispatlaması gerektiğini, senede karşı tanık dinlenemeyeceğini, davalı tanıklarının dikkate alınmaması gerektiğini, bu nedenle mahkemece verilen kararın hatalı olduğunu, kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrarlayarak kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, çeklerden kaynaklanan borcun bulunup bulunmadığı hususuna ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.