Karar Detayı

MAHKEMESİ: ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 21. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 09.10.2017 tarih ve 2014/236 E. 2017/762 K. sayılı kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf istemlerinin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi'nce verilen 22.12.2021 tarih ve 2021/1149 E. 2021/1581 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Dava, 1.589,39 TL nakit ve 47.877,68 TL. gayri nakit alacak için başlatılan icra takibine itirazın iptali talebine ilişkindir. Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihi olan 22.12.2021 itibariyle Bölge Adliye Mahkemesi temyiz kesinlik sınırı 78.630,00 TL olup bu meblağın altında kalan hükümlerin 6100 sayılı HMK'nın 362/1 a. bendi uyarınca kesin nitelikte olduğu, mahkemece davanın kısmen kabülü ile 1.547,35 TL nakit alacağa ilişkin itirazın iptaline, 47.877,68 TL gayri nakit alacak yönünden davanın reddine karar verildiği, davalı mirasçıları aleyhine hükmedilen miktar ile davacı taraf için reddedilen 42,04 TL nakit ve 47.877,68 TL gayrinakit olmak üzere toplam 47.919,72 TL’nin temyiz sınırı altında kaldığı anlaşılmaktadır. 6100 sayılı HMK'nın 366. maddesi delaletiyle kıyasen uygulanması gereken aynı Kanunun 346/2. maddesi hükmü uyarınca, kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında Bölge Adliye Mahkemesince bir karar verilmesi gerekmekle birlikte, Yargıtay tarafından da bu yolda karar verilebileceğinden, davacı ve davalı mirasçıları vekillerinin temyiz isteminin ayrı ayrı reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı ve davalı mirasçıları vekillerinin temyiz isteminin miktar yönünden ayrı ayrı REDDİNE, işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz eden davalılara iadesine, 21/03/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.