Karar Detayı

MAHKEMESİ: FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 21.02.2020 tarih ve 2019/433 2020/58 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait TPMK nezdinde tescilli 2011/89314 nolu “TUBORG BİRA USTADI”, 2011/89338 nolu “TÜRK TUBORG BİRA ÜSTADI”, 2011/8989354 nolu “TUBORG BİRA UZMANI”, 2011/89372 nolu “TÜRK TUBORG BİRA UZMANI”, 2011/89387 nolu “TUBORG BREW MASTER” ve 2011/89425 nolu “TÜRK TUBORG BREW MASTER” ibareli markaların bulunduğunu, müvekkilinin bu markaları davalıya ait 2003/22718 tescil nolu “BRAUMEISTER” markası yüzünden hizmet sınıfında tescil ettiremediğini, davalının 2003/22718 tescil nolu markasının 556 sayılı KHK'nın 7/1 a, c, d, f ve k uyarınca hükümsüz kılınması gerektiğini, markanın 35. sınıfta müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için çeşitli malların bir araya getirilmesi hizmetleri, 41. sınıfta eğlence hizmetleri, casino hizmetleri ve 43. sınıfta yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri, geçici konaklama hizmetleri için ayırt edici bir ibare olmadığını, dava konusu ibarenin Almanca bira anlamına gelen brau ve usta uzman anlamına gelen meister ibarelerinin birleşmesinden oluştuğunu, bira uzmanı anlamına gelen ve üretim sürecinin uzmanlığı ile ilgili bir meslek adı olduğunu, bu sebeple dava konusu markanın tescilli olduğu hizmet sınıfları bakımından cins, vasıf ve kalite bildirdiğini, ayrıca 556 sayılı KHK'nın 14. maddesi gereğince de kullanılmama nedeniyle iptal edilmesi gerektiğini, ileri sürerek davalı adına tescilli 2003/22718 tescil nolu “BRAUMEISTER” markasının 556 sayılı KHK'nın 7/1 a, c, d, f, k bendine uyarınca hükümsüzlüğüne, mümkün değilse KHK'nın 14. maddesine göre hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, markanın tescil edildiği hizmetler bakımından ayırt edicilik niteliğinin bulunduğunu, ayırt edicilik belirlenirken Türkiye'de ilgili tüketici kesiminde hakim olan dil ve tüketicilerin eğitim ve kültür seviyesinin dikkate alınması gerektiğini, müvekkilinin dava konusu markayı tescil ettirdiği tarihten itibaren tescil kapsamındaki hizmetlerde kullandığını, davacının iptali talep etmekte hukuki yararının da bulunmadığını, kötüniyetli olduğunu, savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece Dairemiz bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre; 556 sayılı KHK'nın 7. maddesi ile ticaret alanında herkes tarafından kullanılan veya belirli bir meslek sanat veya ticaret grubuna mensup olanları ayırt etmeye yarayan işaret ve adları münhasıran veya esas unsur olarak içeren işaretlerin marka olarak tescil edilemeyeceği belirtilmiş, somut olayda, davaya konu "BRAUMEISTER" ibareli marka, Almanca'da bira anlamına gelen "Brau" ibaresi ile usta anlamına gelen "Meister" ibarelerinin birleşiminden oluşmakta olup, söz konusu emtianın ülkemizde hitap ettiği ortalama tüketici kitlesi tarafından, markayı oluşturan ibarelerin Türkçe karşılıklarının bilinemeyeceği gibi, bu müşteri kitlesi tarafından "BRAUMEISTER" ibaresinin yaygın şekilde anlamı bilinen belirli bir meslek veya sanatı ifade eden bir ibare olarak da anlaşılması mümkün olmadığından, 556 sayılı KHK'nın 7. maddesine dayalı hükümsüzlük isteminin reddine, kullanılmama nedeniyle iptal talebi yönünden dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 14. maddesinin Anayasa Mahkemesince 06.01.2017 tarihinde iptal edilmesi nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 31.05.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.