Karar Detayı

MAHKEMESİ: TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İzmir 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 21.03.2019 tarih ve 2017/773 2019/370 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı tarafından davalı aleyhine açılan itirazın iptali davalarının İzmir 6. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2011/343 Esas 2012/268 karar sayılı ilamı ile reddine karar verildiğini, aynı mahkeme kararı ile davalı yanın kur farkı nedeniyle davacıya 49.379,51 TL borçlu olduğunun hüküm altına alındığını bu karar üzerine kur farkının tahsili için kararda belirtilen tarihten geçerli olmak üzere faizde eklenmek suretiyle toplam 53.531,45 TL üzerinden İzmir 27. İcra Müdürlüğünün 2012/14720 Esas sayılı dosyası üzerinden icra takibine başlandığını, davalının borçlu olmadığını belirterek takibe itiraz ettiğini ve takibin durduğunu, alacağın bilirkişi incelemesi sonucuna ve mahkeme kararına dayandığını, davalının aleyhine olan bu hükme itiraz etmediğini ve temyizde etmediğini itirazının kötü niyetli olduğunu belirterek itirazın iptali ile %20 icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın mesnetsiz ve hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, davacının önce takip yapıp İzmir 6. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne dava açtığını, her iki tarafın ticari defter ve belgelerinin incelendiğini, bilirkişi raporu ile defterlerin davacının lehine delil olmayacağı kanaatine varıldığını ve rapor doğrultusunda davanın reddine karar verildiğini davacının, davalıdan alacağı olmaması sebebiyle davası reddedilmesine rağmen, kur farkı nedeniyle alacaklı olduğu iddiası ile icra takibi başlattığını, itirazları üzerine takibin durduğunun, kur farkı alacağının bilirkişi incelemesi ve mahkeme kararına dayandığı iddia edilmekte ise de, taraflar arasında kur farkı istenebileceğine dair yazılı bir sözleşme olmadığının bilirkişi raporu ile açıkça ortaya konulduğunu, asıl talep ve davada kur farkına dair hiçbir talep olmadığını ticari defterlere göre davacıya borçlu bulunulmadığı sabit olan davalının kur farkı ödemesinin de beklenemeyeceğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasındaki ilişkinin yabancı para ile gerçekleştirildiğinin fatura içeriği ve defterlerden anlaşıldığı, kaldı ki taraflar arasında bu konuda herhangi bir uyuşmazlığın da bulunmadığı, somut olayda işin niteliği gereği yazılı sözleşme yapılmasının geçerlilik koşulu olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalının itirazının 48.849,20 TL’lik asıl alacak yönünden iptali ile %20 icra inkar tazminatına karar verilmiştir.

Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2.502,67 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 16/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.