Karar Detayı

MAHKEMESİ: BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 25.04.2018 tarih ve 2017/405 E 2018/174 K. sayılı kararın davalı TPMK vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 07.02.2020 tarih ve 2018/1954 E 2020/154 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı TPMK vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı kurumun 14.10.2016 tarihinde gerçekleştirdiği 16, 35, 38, 41 ve 42. sınıf ürün ve hizmetleri içeren, "ISO+şekil" ibareli 2016/81440 sayılı marka tescil başvurusunun, Markalar Dairesi tarafından dava dışı İstanbul Sanayi Odasına ait "İSO+şekil" ibareli 16, 35 ve 41. sınıf ürün ve hizmetleri içeren 2012/54277 ve "İSO+şekil" ibareli, 16, 35 ve 41. sınıf ürün ve hizmetleri içeren 2005/25243 sayılı markalar mesnet alınarak 556 sayılı KHK'nın 7/1 b maddesi uyarınca 16 ve 35. sınıftaki bir kısım mal ve hizmetler bakımından kısmen reddedildiğini, karara itirazlarının da nihai olarak YİDK tarafından reddedildiğini, kararın hukuka aykırı olduğunu, zira davacı kurumun markanın gerçek hak sahibi olduğunu, başvuru ve redde mesnet markaların ayırt edilemeyecek derecede benzer olmadığını ileri sürerek TPMK YİDK'nın 2017/M 8315 sayılı kararının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı kurum vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, reddedilen ürün ve hizmetler ile redde mesnet markalar kapsamlarında yer alan emtiaların aynı veya aynı tür olduğu, ancak başvuru konusu işaret ile redde mesnet markaların ayırt edilemeyecek derecede benzer olmadığı, gerek redde mesnet markaların gerekse başvuru konusu işaretin özgün bir şekil içerecek biçimde düzenlendiği, ayırt edilemeyecek derecede benzer olmadığı, 16 ve 35. sınıf ürün ve hizmetlerden yararlanacak olan kişilerin normalden daha fazla dikkat ve özenle bu ürünleri tercih edecekleri gerekçesiyle davanın kabulüne, TPMK YİDK'nın 2017/M 8315 sayılı kararının iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalı kurum vekili istinaf etmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince tüm dosya kapsamına göre, başvuru konusu işaret ile redde mesnet markaların işaretleri arasında, 556 sayılı KHK'nın 7/1 b maddesi anlamında ayırt edilemeyecek derecede bir benzerlik olmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı kurum vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b 1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı TPMK vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı TPMK'dan alınmasına, 25.02.2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.