Karar Detayı

MAHKEMESİ: BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 25.06.2018 tarih ve 2017/228 E 2018/251 K. sayılı kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 21.11.2019 tarih ve 2018/1675 E 2019/1171 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin 09. Sınıftaki 2015/40501 sayılı “TECNOPHANTOM” ibaresi için başvuruda bulunduğunu, başvurunun ilanına davalı şirket tarafından itiraz edildiğini, itiraz sonucu başvurunun reddedildiğini, müvekkilinin yoğun faaliyet gösteren bir cep telefonu üreticisi olduğunu, davaya konu “TECNOPHANTOM” ibareli başvurunun davalının “FANTOM”, “FANTOM PRİZMATİK” markaları ile benzer olmadığını, müvekkilinin markasının esaslı unsurunun “TECNO” ibaresi olduğunu, ürün yelpazelerinin farklı bulunduğunu, her iki firmanın ürünlerinin günlük tüketime konu ürünler olmadığını, titiz bir inceleme sonucu satın alınan ürünler olduğunu, bu nedenle ilişkilendirilme ihtimali de dahil ortalama tüketici nezdinde karıştırılmalarının mümkün bulunmadığını ileri sürerek YİDK’nın 2017 M 3258 sayılı kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı kurum vekili; kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili; müvekkilinin 1986 yılından bu yana elektrikli ev aletleri ve kişisel bakım sektöründe faaliyet gösterdiğini, “FANTOM” markası adı altında 43 ülkeye ihracat yaptığını, davaya konu olan markanın “TECNO” ve “PHANTOM” ibarelerinden oluşan düz yazı “TECNOPHANTOM” kelime markası olduğunu, markadaki “TECNO” ibaresinin genel kullanıma açık teknoloji kelimesinin kısaltılması olarak algılanacak jenerik bir kelime olduğunu, değerlendirme dışı tutulacağını, markanın esaslı unsurunun “PHANTOM” olduğunu, bu ibarenin “FANTOM” seri markaları ile ayırt edilmeyecek derecede benzer bulunduğunu, taraf markaların 09. sınıftaki aynı emtiaları kapsadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davacının "TECNOPHANTOM" ibareli başvuru markasıyla davalı şirketin "FANTOM" ibareli tescilli markası arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel, işitsel ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerliğin bulunmadığı, başvuru ibaresindeki "TECNOPH" harflerinin baskın ses tonu ve görsel yönden ele alındığında "TECNOPHANTOM" ibaresi ile birlikte bütünü itibariyle bıraktığı izlenim nazara alınarak davalının "FANTOM" ibareli markasından bariz bir şekilde uzaklaşıp iltibas oluşturmayacak tarzda bir ayırt edicilik sağlanıldığı, işin uzmanı yahut dikkatli kişilerden oluşmayan, makûl düzeyde bilgilendirilmiş, ortalama düzeydeki alıcı kitlesinin aradaki farklılığı algılayabileceği, taraf markaları arasında işletmesel bağlantılandırmayı tesis eden herhangi bir unsurun bulunmadığı, gerek bütünsel ve gerekse içerisinde bulunan unsurlar itibariyle başvuru konusu işaretin davalı markasını sunan işletmeyle idarî ve ekonomik anlamda bağlantılı bir işletme tarafından piyasaya sunulduğu biçimde bir algılama oluşturmasının mümkün olmadığı, 556 sayılı KHK'nın 8/1. maddesindeki koşulların oluşmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne, 2017 M 3258 sayılı YİDK kararının iptaline karar verilmiştir.

Karara karşı davalı kurum vekili ve davalı şirket vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre; davalı kurum vekili ve davalı şirket vekilinin istinaf başvurularının, ilk derece mahkemesince görüşüne başvurulan bilirkişilerce yapılan inceleme uyarınca, taraf markalarındaki malların benzer olduğu, bilirkişilerce yapılan değerlendirmede bir tutarsızlığın bulunmadığı, davacının davaya konu olan başvurusu “TECNOPHANTOM” ibaresinden oluşurken, davalı şirketin itirazına mesnet markalarının "FANTOM" ibareli olduğu, davacının başvurusundaki "TECNO" ibaresinin "TEKNOLOJİ" ibaresinin İngilizce yazılımının kısaltılması olarak kullanıldığının alınan bilirkişi raporu ile de belirlendiği, bu nedenle "TECHO" ibaresinin başvuru markasında tali unsur konumunda olduğu, esaslı unsurunun "PHANTOM" ibaresi olduğu, davalının redde mesnet olan markalarının esaslı unsurunun da "FANTOM" ibaresi olduğu, dava konusu marka ile redde mesnet markalarının bütünsel anlamda yapılan karşılaştırması sonucunda, taraf markaların, birbirlerinin farklı versiyonları, alternatifleri veya bir serinin devamı olarak nitelendirilmesinin mümkün olacağı, genel izlenim yönünden benzer olduğu ve aralarında ilişkilendirme ve karıştırma olasılığının bulunduğu, dolayısıyla taraf markaları arasında 556 sayılı KHK'nın 8/1 b maddesi anlamında iltibas tehlikesinin söz konusu olduğu, bilirkişi raporunca da aynı görüşün benimsendiği gerekçesiyle kabulüne, ilk derece mahkemesince verilen kararın kaldırılarak davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1.maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 23.11.2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.