Karar Detayı

MAHKEMESİ: BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 25.05.2017 tarih ve 2015/453 E. 2017/264 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 07.11.2019 tarih ve 2018/1625 E. 2019/1101 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirkete ait 2014/05950 başvuru numaralı “ambalaj deseni” konulu endüstriyel tasarım tescilinin 554 sayılı KHK hükümlerine aykırılık teşkil ettiğini, başvuruya konu tasarımlar ile müvekkiline ait tasarımlarının çok benzer olduğunu, yenilik özelliği bulunmadığını, davaya konu tasarımda ufak değişikliklerle yeniymiş imajı verilmeye çalışıldığını, ilgili ürün için tasarım geliştirmede sonsuz seçenek özgürlüğü varken 2014/05950 5 ve 6 numaralı tasarımların, müvekkiline ait 2013/04780 10, 11, 12, 13; 2013/05977 3 ve 4; 2014/03143 36, 37, 38, 39 nolu tasarımların şekli ile ayırt edilemeyecek kadar benzer olmalarının çok açık bir şekilde müvekkilinin tasarım haklarına tecavüz teşkil ettiğini, KHK’ya göre kamuya sunulmadan itibaren 1 yıl içerisinde tasarım tescilinin mümkün olduğunu, dolayısıyla piyasadaki önceki kullanım ve tescil belgelerinin, itiraz konusu tasarımların hem uzun süreden beri piyasada var olduğunu, bilindiğini ve hem de ayırt edici özelliğinin bulunmadığının kanıtı olduğunu ileri sürerek 2014/05950 5 ve 6 numaralı tasarımlara itirazın reddine yönelik 06.10.2015 tarihli 2015/T 550 sayılı TPMK YİDK kararının iptali ile 2014/05950 5 6 sıra numaralı tasarımın hükümsüzlüğüne, tasarım sicilinden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Kurum vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, yenilik açısından yapılan değerlendirmede, davalıya ait tasarımlar ile davacıya ait tasarımlar arasında, merkezdeki dairenin dalgalı (zikzaklı) dış hatları ve yan şeritler gibi bazı farklılıkların yer aldığı, bu farklılıkların, tasarımları ayniyet derecesinde bir benzerliğin dışına çıkardığı, dolayısıyla, davalıya ait 2014/05950 5 ve 6 numaralı tasarımların, davacıya ait tasarımlar karşısında yeni olduğu, davalı ve davacı tarafın dairesel forma sahip dava konusu grafik göstergeleri, sahip oldukları diğer grafik göstergeler ve düzenlenişleri yönünden, birbiriyle karıştırılmayacak nitelikte farklılıkta bulunduğu, uygulandıkları zeminlerin rengine göre etkileri değişebilen davacı ve davalı tarafın tasarımlarının dairesel bir yapı izleğinde düzenlenmişlikler ve bazı ürünlerde kenar çizgileri kullanımı dışında herhangi bir benzerlik taşımadığı, birbirinden farklı olduğu, dolayısıyla ayırt edici nitelik taşıdıkları, davalıya ait 2014/05950 5 ve 6 numaralı tasarımların, davacıya ait tasarımlar karşısında yenilik ve ayırt edici nitelik koşullarını sağladığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

İstinaf mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b 1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 19.10.2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.