Karar Detayı

MAHKEMESİ: BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İskenderun Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 14.02.2017 tarih ve 2015/251 E. 2017/64 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi'nce verilen 25.10.2018 tarih ve 2018/1199 E. 2018/1417 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davacıların murisi ile davalı banka arasında kredi sözleşmesi imzalandığını, sözleşmeye göre Alman hukukunun geçerli olduğunu, MÖHUK 1 ve 24 maddeleri gereğince davacıların murisi ile davalı banka arasında akdedilen sözleşmede belirlendiği üzere Berlin Mahkemelerinin ve icra dairelerinin yetkili olduğunu, uyuşmazlığa MÖHUK 47. maddesi gereğince Alman hukukunun uygulanması gerektiğini, davacılar murisinin tacir olduğunu, 2003 yılında Alman İcra Tetkik Merci Mahkemesine başvurarak iflasını talep ettiğini, yapılan tasfiye sonunda Alman Mahkemesince Alman İcra Kanunu gereğince muris ...'ün 08.08.2005 tarihinde borçtan kurtulduğunun ilan edildiğini, Alman Mevzuatı gereğince Almanya'da doğmuş herhangi bir borcun murise karşı takibi veya talebinin mümkün olmadığını, davalının İskenderun 1. İcra Dairesinin 2004/2070 takip sayılı dosyası ile muris hakkında söz konusu kredi sözleşmesine dayalı olarak icra takibinde bulunduğunu, muris vefat edince takibe davacılara karşı devam edildiğini, muris ...'ün Alman Mahkemesi kararı gereğince davalıya borçlu olmadığının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı yanın iddiasının aksine borçlu hakkında Almanya'da takip yapıldığını, 11.04.2003 tarihinde Charlottenburg mahkemesi kararı ile asıl borçlu ...'ün iflasına karar verildiğini, kayyım tarafından bildirim yapılması üzerine davalı banka tarafından talep edilen belgelerin kayyuma bildirildiğini, banka alacağının iflas masasına yazdırıldığını, borç miktarında herhangi bir yanlışlık olmadığını, iflas masasına kayıt belgesinin Alman Hukukuna göre mahkeme ilamı niteliğinde olduğunu, davacılar murisinin iflas masasından mal kaçırdığını, İskenderun'da bulunan taşınmazlarını iflas masasına bildirmediklerini, bu nedenle murisin iflas sonucu aldığı borçtan kurtulma belgesinin iptali gerektiğini, talep sonucu davacılar avukatı ile görüştüklerini, borcu kabul ettiklerini ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacılar murisi ile davalı banka arasında yapılan kredi sözleşmesi ile kredi kullandırıldığı, davalı bankanın Almanya'da kurulu şirket olduğu, sözleşmede Alman Hukukunun geçerli olduğunun kararlaştırıldığı, 5718 sayılı MÖHUK 2 ve 24. maddesi gereğince uyuşmazlıkta Alman Hukukunun uygulanması gerektiği, kredi borçlusu muris ...'ün Alman Hukukuna göre iflasına karar verildiği, Alman Mahkemesince iflas sonunda yapılan tasfiye sonucu Alman İcra Kanunu 211 ve 301. maddesi gereğince borçtan kurtulma belgesi düzenlendiği, borçlunun iflas masasından mal kaçırdığı böylece borçtan kurtulma belgesinin geçersiz hale geldiği yönündeki itirazın ise yine Alman mevzuatı gereğince borçtan kurtulma belgesinin iptali için sebebin gerçekleştiğinin öğrenilmesinden itibaren 6 ay içinde Alman icra makamlarına müracaat edilmesi gerektiği, davalının bu yönde başvuru yaptığına ilişkin herhangi bir belge sunmadığı, bu hali ile borçtan kurtulma belgesinin geçerli olduğu, söz konusu belge nedeniyle davalının davacılar hakkında takip yapma hakkı bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, karara karşı davalı vekilince istinaf talebinde bulunulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve özellikle davacıların murisi ile davalı banka arasında akdedilen kredi sözleşmesi uyarınca sözleşmeden doğan uyuşmazlıklara Alman Hukukunun uygulanacağı kararlaştırmış olmasına, MÖHUK 24/I. maddesi uyarınca taraflar arasındaki ihtilafa Alman Hukukunun uygulanmasının gerekmesine, Alman Charlottenburg Mahkemesi’nin 08.08.2005 tarihli kararı ile Alman İflas Kanunu’nun InsO & 211. maddesi uyarınca müflis murisin masada malı kalmaması nedeni ile bütün borçlarından kurtulmuş olduğunun ilanına karar verilmiş olmasına, borçtan kurtulma kararının ilanı üzerine müflisin karardan önce doğmuş borçlarından ötürü borçluya karşı takip yapılamayacağına, bakiye borçtan kurtulma talebinin kabulünün alacağını kaydettirmemiş bulunan alacaklı da dâhil olmak üzere tüm aciz alacaklıları bakımından sonuç doğuracağına, davalı yan tarafından borçtan kurtulma belgesinin geçersizliğine dair 290. maddesinde düzenlenen nedenlerle geçersizliği için 211. madde uyarınca borçtan kurtulma kararının ilanına kadar davacı tarafından itiraz edildiği ya da 297a hükmüne göre borçtan kurtulma kararının iptali sebeplerinin öğrenilmesinden itibaren 6 ay içerisinde borçtan kurtulma kararını veren mahkemeye başvurulduğuna yönelik herhangi bir iddia ve delil ortaya konulmamış olmasına, bu durumda davalı bankanın Alman Hukuku göz önüne alındığında cebri icra yolu ile iflas tabelasına kaydettirmiş olduğu alacağını talep edemeyeceğine göre davalı vekilinin tüm istinaf itirazlarının esastan reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle muhakeme hukukuna ve maddi hukuka uygun bulunan Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi’nin 2018/1199 E. 2018/1417 K. sayılı, 25.10.2018 günlü hükmünün ONANMASINA, dosyanın İskenderun Asliye Ticaret Mahkemesi’ne gönderilmesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 8.978,25 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 07.10.2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.