Karar Detayı

MAHKEMESİ: ADLİYE MAHKEMESİ 21. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Konya 1.Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 18/04/2018 tarih ve 2017/441 E 2018/550 K. sayılı kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi'nce verilen 05/12/2018 tarih ve 2018/1642 E 2018/1323 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Mahkemece verilen karar davacı vekilince temyiz edilmiş ise de, yapılan ilk incelemede davacı tarafça toplam 705,83 Euro alacağa ilişkin yabancı mahkeme kararının tanınması talep edilmiş, ilk derece mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiş, işbu karara karşı taraf vekillerince istinaf yoluna başvurulmuş ve Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılarak davanın reddine karar verilmiştir.

HMK'nın 6763 sayılı Kanunun 42. maddesi ile değişik 362/1 a maddesi hükmüne göre, Bölge Adliye Mahkemelerinin miktar veya değeri 40.000,00 TL'yi geçmeyen davalara ilişkin verdiği kararlar aleyhine temyiz yoluna başvurulamaz. Bu miktar, HMK'nın Ek 1. maddesi uyarınca, Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm tarihi olan 2018 yılı itibariyle 47.530,00 TL'dir.

Somut uyuşmazlıkta, mahkemece reddolunan davanın değerinin, dava tarihindeki Merkez Bankası efektif satış kuru üzerinden hesaplanan miktarı itibari ile 2.773,48 TL olduğu anlaşıldığından bu haliyle karar kesin olup, temyiz kabiliyeti bulunmamaktadır. HMK'nın 366. maddesi delaletiyle kıyasen uygulanması gereken aynı Kanunun 346/2. maddesi hükmü uyarınca, kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında Bölge Adliye Mahkemesince bir karar verilmesi gerekmekle birlikte, Yargıtay tarafından da bir karar verilebileceğinden davacı vekilinin temyiz isteminin miktardan reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin miktardan REDDİNE, işlem yapılmak üzere dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 27/02/2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.