Yargıtay 11. CD 2021/41897 E. 2025/180 K.

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2017/943 E., 2017/1182 K.

SUÇ: Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret

Yapılan ön inceleme neticesinde Ankara Bölge Adliye Mahkemesinin, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine gereği düşünüldü;

30.11.2021 tarih ve 31675 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7343 sayılı Kanun'un 15 inci maddesi ile 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'na eklenen geçici 24 üncü madde gereğince “59 uncu maddenin beşinci fıkrası, bu maddeyi ihdas eden Kanunun yayımlandığı tarihten itibaren on beş gün içinde talep etmek koşuluyla avukatların, avukatlık veya Türkiye Barolar Birliği ya da baroların organlarındaki görevlerinden doğan veya görev sırasında işledikleri suçlar nedeniyle bölge adliye mahkemesi ceza dairelerince 15.7.2020 tarihinden önce verilmiş kesin nitelikteki kararları hakkında da uygulanır.” şeklindeki düzenleme nazara alındığında dosya kapsamına göre sanık avukatın isnat olunan suçu görevi kapsamında işlemediği ve eyleminin şahsi suç oluşturduğu, avukatların şahsi suçlarından dolayı verilen hükümlerin temyizinde ayrıksı bir yasa yolunun bulunmadığı dikkate alınarak; sanık hakkında Ankara 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.12.2016 tarihli ve 2013/236 Esas, 2016/446 Karar sayılı kararı ile nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 158/1 h, 43/1, 62/1, 52/2 ve 53. maddeleri uyarınca kurulan “4 yıl 2 ay hapis ve 83.320,00 TL adli para cezası” ile mahkûmiyet hükmüne konu cezanın türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2 a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.01.2025 tarihinde karar verildi.