Karar Detayı

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2019/3 E., 2019/424 K.

SUÇ: Dolandırıcılık

HÜKÜM: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine göre bilinen en son adreste tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın Merkezi Nüfus Kayıt İdaresi Sisteminde (MERNİS) kayıtlı adresi esas alınarak gerekçeli kararın tebliği yoluna gidilmesi, MERNİS adresinin bulunmaması durumunda ise daha önce kanunî usullere göre tebligat yapılmış olması kaydıyla bahse konu adres esas alınarak 7201 sayılı Kanun'un 35 inci maddesine göre tebligat yapılması gerekmektedir. Dava dosyası kapsamına göre sanığın yokluğunda verilen inceleme konusu kararın, sanığın aynı zamanda MERNİS adresi olan ve bozma öncesi duruşma davetiyesinin bizzat kendisine tebliğ edildiği "......" adresine tebliğe çıkarıldığı, ancak "Muhatabın adreste tanınmadığı, isim ve imza vermekten imtina eden şahsın beyanından anlaşılmıştır. Muhtarlık tastik vermemektedir." şeklindeki şerh ile evrakın merciine iade edilmesi üzerine Mahkemece, sanığın MERNİS adresi esas alınarak tebliğ mazbatası üzerine "MERNİS" şerhi düşülmek suretiyle 7201 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca gerekçeli kararın tebliği yoluna gidilmesi gerekirken, doğrudan 7201 sayılı Kanun'un 35 inci maddesine göre yapılan tebliğ işleminin usulsüz olduğu, sanığın, öğrenme üzerine kararı, 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinde öngörülen kanunî süre içerisinde temyiz ettiği belirlenmiştir.

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 25. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.03.2014 tarihli ve 2012/830 Esas, 2014/107 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 2 yıl hapis ve 12.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, taksitlendirmeye ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. İstanbul 25. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.03.2014 tarihli ve 2012/830 Esas, 2014/107 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin, 19.10.2017 tarihli ve 2017/20607 Esas, 2017/20823 Karar sayılı kararıyla;

"Sanığa yüklenen dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini zorunluluğu,"

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. İstanbul 25. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.05.2019 tarihli ve 2019/3 Esas, 2019/424 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 2 yıl hapis ve 12.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, taksitlendirmeye ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; infazın durdurulması ve uzlaştırma hükümlerinin uygulanması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Şikâyetçinin olaydan iki ay kadar önce sahibinden.com adlı internet sitesinde 2 adet Vertu marka, toplam 8.000,00 Euro değerindeki cep telefonlarını satma konusunda ilân verdiği, olay tarihinde sanığın şikâyetçiyi telefonla arayıp kendisini Hüseyin olarak tanıttığı ve cihazları satın almak istediğini söyleyerek buluşma yeri belirttiği, buluştukları yerin abisine ait diş kliniği olduğunu söylediği, klinik önünde kendisine doktor görüntüsü vererek birileriyle konuştuğu ve içeride otururken telefonları babasına göstereceğini söyleyip kliniğin arka tarafına gittiği ve bir daha geri dönmediği, şikâyetçinin de kendisine ulaşamadığı anlaşılmıştır.

2. Sanık üzerine atılı suçlamayı tevil yoluyla ikrar etmiştir.

3. Şikâyetçinin aşamalardaki beyanları istikrarlıdır.

4. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta künyesine ve içeriğine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereğinin yerine getirildiği ancak şikâyetçinin yasal süresi içinde beyanda bulunmaması nedeniyle uzlaştırma girişiminin sonuçsuz kaldığı, 28.04.2018 tarihli Uzlaştırıcı Raporu'ndan anlaşılmıştır.

5. Sanığın güncel adlî sicil kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak denetlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık hakkında kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanunî sonucu olarak uygulanmasına karar verilen hak yoksunlukları yönünden, Anayasa Mahkemesinin, 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi ve hükümden sonra, 15.04.2020 tarihinde, yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının birinci cümlesine; “... ertelenen veya” ibaresinden sonra gelmek üzere eklenen; “... denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen ...” ibarelerinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görüldüğünden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 25. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.05.2019 tarihli ve 2019/3 Esas, 2019/424 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.02.2024 tarihinde karar verildi.